12.8.2006

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 190/30

Προσφυγή της 30ής Ιουνίου 2006 — Sviluppo Italia Basilicata S.p.A. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

(Υπόθεση T-176/06)

(2006/C 190/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sviluppo Italia Basilicata S.p.A. (Potenza, Ιταλία) (εκπρόσωπος: Francesco Sciaudone, δικηγόρος)

Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:

—	να ακυρώσει την απόφαση C(2006)1706, της 20ής Απριλίου 2006, της Επιτροπής

—	να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Με την προσβαλλομένη, εν προκειμένω, απόφαση πραγματοποιήθηκε ουσιώδης δημοσιονομική διόρθωση της παρεμβάσεως του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ), ύψους 5 600 ευρώ, που είχε χορηγηθεί στο πλαίσιο της συνολικής επιδοτήσεως BIC Basilicata για την υλοποίηση μέτρων ενθαρρύνσεως προς όφελος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δρούσαν στην περιφέρεια Basilicata, και τούτο εντός των ορίων του κοινοτικού πλαισίου στηρίξεως περιφερειών «στόχος 1» στην Ιταλία. Ειδικότερα, το μέτρο 2 της συνολικής επιδοτήσεως προέβλεπε τη σύσταση ταμείου κεφαλαίων-κινδύνου για δημοσιονομικές παρεμβάσεις υπό τη μορφή συμμετοχής στο εταιρικό κεφάλαιο, συμμετοχικών δανείων και μετατρέψιμων νομολογιακών δανείων υπέρ επιχειρήσεων κειμένων στην Basilicata ή εχουσών την πρόθεση να εγκατασταθούν εκεί.

Προς στήριξη των αξιώσεών της, η προσφεύγουσα επιχείρηση προβάλλει:

—

την απόλυτη ανυπαρξία νομικών και πραγματικών περιστάσεων που να μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για την προσβαλλόμενη απόφαση, και τούτο στο μέτρο που η καθής θεωρεί, στην πραγματικότητα, ότι δεν υπήρξαν πραγματικές θετικές συνέπειες από τις παρεμβάσεις του Ταμείου στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεδομένου ότι λιγότερο από το 3 % των χορηγηθέντων στο ταμείο κεφαλαίων χρησιμοποιήθηκε για τις υποχρεώσεις συμμετοχής στις επιχειρήσεις (προϋπόθεση χρησιμότητας). Συναφώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προϋπόθεση αυτή δεν έχει προβλεφθεί ούτε στο ισχύον για τη συγκεκριμένη περίπτωση καθεστώς που περιλαμβάνεται στην απόφαση περί χορηγήσεως της συνεισφοράς, ούτε στο γενικό καθεστώς σχετικά με τα διαρθρωτικά ταμεία. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορούσε λογικώς να καταλήξει στο συμπέρασμα περί υπάρξεως παρατυπιών, κατά την έννοια του άρθρου 24 του κανονισμού 2253/88, προσφεύγοντας στην προϋπόθεση χρησιμότητας.

—

Παράβαση της αποφάσεως 97/322/ΕΚ, λόγω του ότι δεν ελήφθη υπόψη και ερμηνεύθηκε εσφαλμένα η παράγραφος Γ του δελτίου 19. Επί του σημείου αυτού, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι η καθής δεν έλαβε υπόψη, στην προσβαλλομένη απόφαση, αφενός, τη διάκριση μεταξύ των εννοιών «δέσμευση» και «δαπάνη» και, αφετέρου, των διατάξεων του δελτίου σχετικά με την διάρκεια του ταμείου καθώς και των προβλεπομένων από το ίδιο το σχέδιο συνολικής επιδοτήσεως διατάξεων που αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της αποφάσεως εγκρίσεως της παρεμβάσεως, διατάξεις οι οποίες καθόριζαν την ενδεδειγμένη διάρκεια αυτής της ειδικής παρεμβάσεως στα δέκα έτη.

—	Τη μη τήρηση των διαδικασιών που προβλέπονται από τη σύμβαση, από το άρθρο 25 του κανονισμού 4253/88 και από το άρθρο 26 του κανονισμού 2082/93 όσον αφορά τη διαπίστωση παρατυπιών.

Στο τέλος του δικογράφου της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της νομικής ασφάλειας, της αρχής της αναλογικότητας και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.