26.11.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 296/29 |
Προσφυγή της 5ης Σεπτεμβρίου 2005 — V. κατά Κοινοβουλίου
(Υπόθεση T-345/05)
(2005/C 296/63)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγων: V. (Binsted, Ηνωμένο Βασίλειο) [εκπροσωπούμενος από τους: J. Lofthouse, barrister, M. Monan, C. Hayes, solicitors]
Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα του προσφεύγοντος
Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2005, περί άρσεως της ασυλίας του προσφεύγοντος· |
— |
να αναγνωρίσει ότι η εν λόγω απόφαση, έστω και αν είναι έγκυρη, δεν παράγει, εν πάση περιπτώσει, αποτελέσματα όσον αφορά την άρση των προνομίων, καθόσον αναφέρεται μόνον στην ασυλία· και |
— |
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Ο προσφεύγων είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Κατά του προσφεύγοντος ασκήθηκε ποινική δίωξη, κατόπιν της οποίας ζητήθηκε από το Κοινοβούλιο να επιβεβαιώσει ότι η ποινική δίωξη του προσφεύγοντος μπορούσε να συνεχιστεί σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του 1965 περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, εν πάση περιπτώσει, να άρει κάθε προνόμιο ή ασυλία κατά τρόπον ώστε να συνεχιστεί η ποινική δίωξη. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, το Κοινοβούλιο αποφάσισε να άρει την ασυλία του προσφεύγοντος.
Ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση της ως άνω αποφάσεως. Ισχυρίζεται ότι η απόφαση είναι εσφαλμένη από νομική άποψη, καθόσον στην εν λόγω απόφαση διατυπώνεται η εκτίμηση ότι το άρθρο 8 του Πρωτοκόλλου του 1965 δεν χορηγεί προστασία έναντι της ποινικής διώξεως. Ο προσφεύγων διατείνεται ότι η συλλογιστική του Κοινοβουλίου είναι ανακόλουθη, ως εκ του ότι αίρει κάτι που θεωρεί ως μη υπαρκτό.
Περαιτέρω, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το Κοινοβούλιο δεν προέβη σε ενδελεχή και πλήρη εξέταση των πραγματικών περιστατικών και των επιχειρημάτων αμφοτέρων των πλευρών. Στο πλαίσιο αυτό, ο προσφεύγων επικαλείται, επίσης, παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 7, του εσωτερικού κανονισμού του Κοινοβουλίου, στον βαθμό που η επιτροπή διατύπωσε γνώμη επί της ουσίας της ποινικής διώξεως, ενώ τούτο δεν της επιτρεπόταν.
Τέλος, ο προσφεύγων επικαλείται την έλλειψη πλήρους και προσήκουσας αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως και ισχυρίζεται ότι η εν λόγω απόφαση δεν ήταν εύλογη ούτε αναλογική.