(2004/C 84 E/0179)

ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ Ε-4061/03

υποβολή: Alexandros Alavanos (GUE/NGL) προς την Επιτροπή

(13 Ιανουαρίου 2004)

Θέμα:   Θόρυβος από πτήσεις αεροσκαφών στο Ελευθέριος Βενιζέλος

Ο θόρυβος που προκαλούν οι προσγειώσεις και απογειώσεις των αεροσκαφών στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών Ελευθέριος Βενιζέλος δημιουργεί σοβαρές ενοχλήσεις στους 400 χιλιάδες κατοίκους της περιοχής.

Ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Βάρης, με απόψεις που τις συμμερίζεται ο Συνήγορος του Πολίτη, κατηγορεί τους υπεύθυνους φορείς (Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και Διοίκηση του Αεροδρομίου) ότι επιτρέπουν στα αεροπλάνα, προκειμένου να κερδίσουν ελάχιστο χρόνο και καύσιμα, να περνούν πάνω από πυκνοκατοικημένες περιοχές αντί να στρίβουν από την μεριά της θάλασσας που είναι 5-10 χιλιόμετρα πιο μακριά, παρά τις περί του αντιθέτου συστάσεις αρμόδιων αεροπορικών οργανισμών, και ότι το αεροδρόμιο λειτουργεί καθ όλη τη διάρκεια της νύχτας, ενώ πολλές φορές επιτρέπεται η διέλευση θορυβωδών αεροσκαφών κατά παράβαση της οδηγίας 2002/30/ΕΚ (1).

Ερωτάται η Επιτροπή τι μέτρα μπορούν να ληφθούν από την πλευρά της ώστε:

Απάντηση της κας de Palacio εξ ονόματος της Επιτροπής

(17 Φεβρουαρίου 2004)

Η οδηγία 2002/30/ΕΚ (2) δεν περιέχει διατάξεις με τις οποίες θεσπίζεται μέγιστο όριο για τον θόρυβο που προκαλείται από τα υπεριπτάμενα αεροσκάφη.

Αντικείμενό της είναι ο καθορισμός των όρων και διαδικασιών με τις/τους οποίες/ους είναι απαραίτητη η συμμόρφωση, πριν από την τυχόν θέσπιση επιχειρησιακών περιορισμών εις ό,τι αφορά τον θόρυβο.

Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας είναι ο καθορισμός κανόνων για την απόσυρση των πλέον θορυβωδών αεροπλάνων, όπως προβλέπει το Κεφάλαιο 3 του παραρτήματος 16 της σύμβασης για την διεθνή πολιτική αεροπορία, καθώς και για την επιβολή επιμέρους περιορισμών εκμετάλλευσης, οι οποίοι οριοθετούν την εκμετάλλευση των υποηχητικών πολιτικών αεροσκαφών συναρτήσει της εκάστοτε περιόδου.

Μολονότι όμως η οδηγία θεσπίζει ένα πλαίσιο αναφοράς που πρέπει να ακολουθείται υποχρεωτικά κατά τη θέσπιση περιορισμών εκμετάλλευσης, ουδόλως περιορίζεται στην επιβολή προτύπων για τα επίπεδα θορύβου των αεροπλάνων.

Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι οι πορείες πτήσης για τις προσγειώσεις και τις απογειώσεις πρέπει να καθορίζονται συνεκτιμώντας τις τοπικές ιδιαιτερότητες κάθε αεροδρομίου. Υπό το πρίσμα αυτό και λαμβάνοντας υπόψη τη μεγάλη ποικιλομορφία των τοπικών συνθηκών, είναι σκόπιμο, εις ό,τι αφορά τις αποφάσεις στον συγκεκριμένο τομέα, να λαμβάνονται αυτές σε τοπικό/εθνικό επίπεδο.

Κατά συνέπεια — και έχοντας υπόψη την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα — εναπόκειται στις τοπικές/εθνικές αρχές να καθορίζουν τον βέλτιστο αριθμό των συσκευών μέτρησης των επιπέδων θορύβου, καθώς και την θέση τους.

Όπως επισημαίνεται στις πρώτες παραγράφους της απάντησης, τα κράτη μέλη έχουν στη διάθεσή τους — μέσω της οδηγίας 2002/30/ΕΚ — το απαραίτητο εργαλείο περιορισμού (εφόσον το επιθυμούν) του αριθμού των νυκτερινών πτήσεων, τηρώντας ένα minimum εναρμονισμένων διατάξεων.

Δεδομένου ότι η εκ του θορύβου επιβάρυνση εμφανίζει μεγάλες διακυμάνσεις από το ένα αεροδρόμιο στο άλλο, πρέπει να συνεκτιμηθεί ο αριθμός των ατόμων που υφίστανται την ηχητική όχληση, καθώς και το αποτέλεσμα της ανάλυσης της σχέσης κόστους/οφέλους, προκειμένου να εκτιμηθούν οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις ενός τέτοιου μέτρου.

Γενικότερα, η ευρωπαϊκή νομοθεσία θα επιτρέψει στο μέλλον την αντιμετώπιση των προβλημάτων θορύβου γύρω από τα αεροδρόμια σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, με βάση τις διατάξεις της οδηγίας 2002/49/ΕΚ σχετικά με την αξιολόγηση και διαχείριση του περιβαλλοντικού θορύβου (3). Σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οφείλουν να προβούν στη χαρτογράφηση του θορύβου γύρω από τα μεγάλα αεροδρόμια (4) (το αργότερο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2007), να ενημερώνουν το κοινό για την έκθεση στο θόρυβο και για τις επιπτώσεις της, και να καταρτίσουν σχέδια δράσεως (το αργότερο μέχρι τις 18 Ιουλίου 2008) για τον περιορισμό του θορύβου, όπου αυτό είναι αναγκαίο, και για τη διατήρηση της ποιότητας του περιβαλλοντικού θορύβου, όπου αυτή είναι ικανοποιητική.

(1)  ΕΕ L 85 της 28.3.2002, σελ. 40.

(2)  Οδηγία 2002/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 2002, περί της καθιερώσεως των κανόνων και διαδικασιών για τη θέσπιση περιορισμών λειτουργίας σε συνάρτηση με τον προκαλούμενο θόρυβο στους κοινοτικούς αερολιμένες.

(3)  Οδηγία 2002/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, σχετικά με την αξιολόγηση και τη διαχείριση του περιβαλλοντικού θορύβου, ΕΕ L 189 της 18.7.2002.

(4)  Πολιτικά αεροδρόμια στα οποία πραγματοποιούνται περισσότερες από 50 000 κινήσεις — απογειώσεις και προσγειώσεις — ετησίως, εξαιρουμένων όσων πραγματοποιούνται κατ' αποκλειστικότητα για εκπαίδευση σε ελαφρά αεροσκάφη.