ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-0352/03

υποβολή: Jean-Claude Fruteau (PSE) προς το Συμβούλιο

(6 Φεβρουαρίου 2003)

Θέμα: Εξόχως απόκεντρες περιοχές

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αριθμεί επτά εξόχως απόκεντρες περιοχές (ΕΑΠ): τις Αζόρες, τη Μαδέρα, τις Καναρίους Νήσους, τη Γουαδελούπη, τη Μαρτινίκα, τη Γουιάνα και τη Ρεϊνιόν. Οι περιοχές αυτές έχουν μοναδικό και ιδιαίτερο χαρακτήρα στο πλαίσιο του κοινοτικού χώρου, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 229, παράγραφος. 2, της Συνθήκης του Άμστερνταμ.

Οι εξόχως απόκεντρες περιοχές αντιμετωπίζουν πολλαπλά μειονεκτήματα, που οφείλονται στη γεωγραφική θέση και τη μορφολογία τους (μεγάλη απόσταση από την ευρωπαϊκή ήπειρο, δύσκολη μορφολογία, μικρή έκταση, νησιωτικός και/ή περίκλειστος χαρακτήρας) και αναχαιτίζουν σημαντικά την οικονομική τους ανάπτυξη. Έτσι, μεταξύ των δέκα φτωχότερων περιοχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι έξι είναι ΕΑΠ.

Ποιες δράσεις σκοπεύει να αναλάβει η ελληνική Προεδρία για τις περιοχές αυτές·

Κοινή απάντησηστις γραπτές ερωτήσεις E-0235/03 και P-0352/03

(13 Μαΐου 2003)

Στο πλαίσιο της έκθεσης(1) της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 299 (2) της συνθήκης ΕΚ με αντικείμενο τα μέτρα προς εφαρμογή στις άκρως απόκεντρες περιοχές, το Συμβούλιο, κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2003, έχει προγραμματίσει να εξετάσει τις προτάσεις της Επιτροπής αφενός σχετικά με τροποποιήσεις του καθεστώτος POSEI(2) (προγράμματα ειδικών μέτρων για τις άκρως απόκεντρες περιοχές) και αφετέρου σχετικά με τις τροποποιήσεις του Κανονισμού(3) για την θέσπιση καθεστώτος αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους που συνεπάγεται η διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας από εξόχως απόκεντρες περιοχές. Οι προτάσεις αυτές δεν έχουνποβληθεί ακόμη επισήμως στο Συμβούλιο.

Επιπλέον, το Συμβούλιο θα εξετάσει την δεύτερη Ενδιάμεση Έκθεση Προόδου για την Οικονομική και Κοινωνική Συνοχή, η οποία ενημερώνει την ανάλυση σχετικά με την κατάσταση και τις τάσεις στις διάφορες περιοχές, καθώς επίσης και τα κύρια σημεία της συζήτησης σχετικά με την μελλοντική πολιτική συνοχής μετά τη διεύρυνση.

(1) COM(2002)723 final.

(2) Κανονισμοί 1452/2001, 1453/2001 και 1454/2001.

(3) Κανονισμός 579/2002.