(2004/C 70 E/023)

ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3851/02

υποβολή: Arie Oostlander (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(23 Δεκεμβρίου 2002)

Θέμα:   Απαγωγή του κ. Arjan Erkel στη Ρωσική Δημοκρατία του Νταγκεστάν

Στις 12 Αυγούστου 2002, ο κ. Arjan Erkel (32 ετών), συνεργάτης της οργάνωσης «Γιατροί χωρίς σύνορα (Ελβετία)», απήχθη από τρεις αγνώστους οπλισμένους άνδρες στην πόλη Machatjkala, πρωτεύουσα της Ρωσικής Δημοκρατίας του Νταγκεστάν. Έκτοτε, αγνοείται η τύχη του.

Είναι διατεθειμένη η Επιτροπή να προβεί σε διαβήματα ενώπιον των ρωσικών αρχών, προκειμένου να επιτευχθεί η ελευθέρωση του κ. Erkel και η επιστροφή του στις Κάτω Χώρες;

Κοινή απάντηση

του κ. Nielson εξ ονόματος της Επιτροπής

στις γραπτές ερωτήσείς Ε-3751/02 και Ρ-3851/02

(30 Ιανουαρίου 2003)

Η Επιτροπή ανησυχεί βαθύτατα για την τύχη του Arjan Erkel, επικεφαλής της αποστολής των γιατρών χωρίς σύνορα της Ελβετίας που έπεσε θύμα απαγωγής στο Daghestan στις 12 Αυγούστου 2002, λίγες εβδομάδες μετά την απαγωγή ενός άλλου μέλους ανθρωπιστικής αποστολής, της Nina Davidovitch, στην Τσετσενία.

Η Επιτροπή αντέδρασε επίσημα με δήλωση της Προεδρίας στις 26 Αυγούστου 2002, στην οποία καταδίκαζε και τις δύο απαγωγές και ζητούσε την άμεση και ασφαλή επιστροφή των ομήρων. Επιπλέον, η προεδρία της Ένωσης, με την ευκαιρία της απελευθέρωσης δύο εργαζομένων της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού (ΔΕΕΣ), που είχαν επίσης απαχθεί, επανέλαβε τις ανησυχίες της, στις 20 Νοεμβρίου 2002 και ζήτησε την άμεση απελευθέρωση των δύο εργαζομένων που εξακολουθούν να κρατούνται όμηροι.

Παράλληλα, η Επιτροπή παρακολουθεί στενά την υπόθεση. Έθεσε το θέμα σε πολλές συναντήσεις με τις ρωσικές αρχές και θα εξακολουθήσει να το θέτει έως την ασφαλή απελευθέρωση του Arjan Erkel. Το θέμα της τύχης των δύο εργαζομένων τέθηκε εκ νέου στη Μόσχα στις 23 Δεκεμβρίου 2002, κατά τη διάρκεια κοινού διαβήματος της τρόικας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ελβετίας και των Κάτω Χωρών στον υφυπουργό μετανάστευσης της ρωσικής ομοσπονδίας, κ. Chernienko. Δυστυχώς, οι ρωσικές αρχές δεν έχουν φανεί έως σήμερα τόσο συνεργάσιμες όσο θα επιθυμούσε η Επιτροπή. Πρόσφατα, στις 10 Ιανουαρίου, ο Επίτροπος Nielson, με την ευκαιρία της απελευθέρωσης της Nina Davidovitch απηύθυνε δημόσιο κάλεσμα για την άμεση και ασφαλή απελευθέρωση του Arjan Erkel.

Οι γιατροί χωρίς σύνορα της Ελβετίας, που ιδρύθηκαν από την ανθρωπιστική υπηρεσία μέσω των γιατρών χωρίς σύνορα της Ολλανδίας, ήταν μια από τις λίγες διεθνείς οργανώσεις που εργάζονταν στο Daghestan εκείνη την περίοδο, για την παροχή ελάχιστης βοήθειας σε θέματα υγείας στον ευάλωτο τοπικό πληθυσμό και στον πληθυσμό της Τσετσενίας σε αυτή τη φτωχή δημοκρατία της ρωσικής ομοσπονδίας. Ύστερα από την απαγωγή του Arjan Erkel, οι γιατροί χωρίς σύνορα έθεσαν τέρμα σε όλες τους τις επιχειρήσεις εκεί και η απουσία τους αποτελεί άλλο ένα πλήγμα για τα θύματα του πολέμου στην Τσετσενία, στα οποία ο γενναίος κ. Erkel είχε πάει να παράσχει βοήθεια στο Daghestan.