ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ P-3218/02

υποβολή: Marianne Eriksson (GUE/NGL) προς το Συμβούλιο

(7 Νοεμβρίου 2002)

Θέμα: Θεώρηση εισόδου στην ΕΕ για ρώσους πολίτες

Το Σεπτέμβριο του 2002 προσκάλεσα τρεις γυναίκες που εργάζονται σε κέντρο αντιμετώπισης κρίσεων στο Murmansk να συμμετάσχουν σε διάσκεψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την εμπορία γυναικών και την πορνεία στις 9-10 Οκτωβρίου. Σε συνομιλίες που είχα με βέλγους διπλωμάτες στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη σχετικά με τη δυνατότητα χορήγησης θεώρησης στις τρεις γυναίκες, μου έδωσαν όλοι διαφορετικές απαντήσεις, κατέστη ωστόσο σαφές ότι οι Ρωσίδες έπρεπε να μεταβούν στη Μόσχα με το πρωτότυπο της πρόσκλησής μου και ακόμη και τότε δεν ήταν σίγουρο ότι θα μπορούσαν να λάβουν θεώρηση. Μίλησα ακόμη και με τη σουηδικήπηρεσία θεωρήσεων για το ενδεχόμενο μεταφοράς των τριών γυναικών αεροπορικώς μέσω της Σουηδίας, ωστόσο πληροφορήθηκα ότι δεν αρκούσε να τους χορηγηθεί θεώρηση για τη Σουηδία και στη συνέχεια να συνεχίσουν το ταξίδι τους για το Βέλγιο (συμφωνία του Σένγκεν) επειδή χρειάζονται διαφορετικές

θεωρήσεις για κάθε μεμονωμένο κράτος της ΕΕ. Κατά την άποψή μου, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι είναι εύκολη η παράνομη είσοδος 500 000 ατόμων ετησίως με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση αλλά είναι εντελώς αδύνατο να προσκληθούν τρία άτομα να μιλήσουν για το εν λόγω φαινόμενο.

Η ερώτησή μου είναι η εξής: θα χρειαστεί να έρθω σε επαφή με κυκλώματα παράνομης διακίνησης για να μπορέσω να καλέσω ρώσους πολίτες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και γιατί η συμφωνία του Σένγκεν δεν ισχύει για τους ρώσους πολίτες·

Απάντηση

(5 και 6 Μαΐου 2003)

Το Συμβούλιο πληροφορεί την αξιότιμο βουλευτή του Κοινοβουλίου ότι δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί για συγκεκριμένες περιπτώσεις εξέτασης αιτήσεων θεώρησης εισόδων από τις αντιπροσωπίες των κρατών μελών στο εξωτερικό.

Οι αποφάσεις χορήγησης ατομικών θεωρήσεων εισόδου για διαμονή μικρής διάρκειας λαμβάνονται από τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από τις σχετικές διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά περίπτωση, και σύμφωνα με τους κανόνες της Σύμβασης Σένγκεν και τις κοινές προξενικές Εγκυκλίους. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, η αρμόδια στο εξωτερικό αντιπροσωπία είναι πάντοτε αυτή του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου πρέπει να πραγματοποιηθεί το ουσιαστικό αντικείμενο του ταξιδιού. Μια θεώρηση που χορηγείται με αυτόν τον τρόπο δίνει στο πρόσωπο που την έλαβε το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερα, κατά τη διάρκεια της θεώρησης, στο έδαφος όλων των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως τη Σύμβαση Σένγκεν, εκτός εάν πρόκειται για μια λεγόμενη εδαφικώς περιορισμένη θεώρηση εισόδου.