92002E1157

ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1157/02 υποβολή: Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) προς την Επιτροπή. Ελεύθερη κυκλοφορία φοιτητών και καθηγητών στα κράτη της Ένωσης.

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 229 E της 26/09/2002 σ. 0187 - 0187


ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1157/02

υποβολή: Salvador Garriga Polledo (PPE-DE) προς την Επιτροπή

(24 Απριλίου 2002)

Θέμα: Ελεύθερη κυκλοφορία φοιτητών και καθηγητών στα κράτη της Ένωσης

Η φιλοδοξία να δημιουργηθεί, σε ολόκληρη την ΕΕ, ένας ανοιχτός χώρος για τη γνώσηποχρεώνει τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να θέσουν κάποιους κοινούς στόχους για τη δημιουργία μιας ανοιχτής και ανταγωνιστικής κοινωνίας.

Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την πραγματικά ελεύθερη κυκλοφορία φοιτητών και καθηγητών στα κράτη της Ένωσης, πράγμα που προϋποθέτει την ανάγκη να εξετασθούν επειγόντως πολιτικές για την αξιολόγηση της ποιότητας και την αυτόματη αναγνώριση πανεπιστημιακών τίτλων και περιόδων σπουδών για την κινητικότητα φοιτητών και καθηγητών σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο.

Μπορεί να αναφέρει η Επιτροπή τις συγκεκριμένες προθεσμίες, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ρεαλιστικές, ώστε, σε ολόκληρη την ΕΕ, να είναι γεγονός η ελεύθερη κυκλοφορία φοιτητών και καθηγητών και ποιο πρόγραμμα σκοπεύει να προωθήσει ώστε να καταστεί αυτό δυνατό σε εύλογο χρονικό διάστημα, δεδομένης της έκτασης του εγχειρήματος·

Απάντηση του κ. Bolkestein εκ μέρους της Επιτροπής

(4 Ιουνίου 2002)

Η ελεύθερη κυκλοφορία των εκπαιδευτικών ανά την Ένωση διασφαλίζεται από την Οδηγία του Συμβουλίου 89/48/ΕΟΚ της 21 Δεκεμβρίου 1988, σε ένα γενικό σύστημα για την αναγνώριση των πτυχίων ανώτερης εκπαίδευσης που απονέμονται μετά την ολοκλήρωση επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης τουλάχιστο τριετούς διάρκειας(1). Σύμφωνα με την Οδηγία αυτή, οιπήκοοι ενός κράτους μέλους δικαιούνται να ασκούν σ'ένα άλλο κράτος μέλος το επάγγελμα για το οποίο κατέχουν τα προσόντα στο κράτος μέλος καταγωγής τους. Η αναγνώριση με βάση την Οδηγία δεν είναι αυτόματη: ανφίστανται σημαντικές διαφορές στο πεδίο δραστηριότητας της επαγγελματικής ειδικότητας μεταξύ των δυο κρατών μελών ή στο περιεχόμενο της κατάρτισης που έχει λάβει ο διακινούμενος εργαζόμενος και εκείνης που απαιτείται στο φιλοξενούν κράτος, η αρμόδια αρχή δύναται να απαιτήσει από τον διακινούμενο εργαζόμενο να περάσει μια περίοδο προσαρμογής ή μια δοκιμασία επάρκειας, πριν εγκρίνει την αναγνώριση της ισοτιμίας. Αυτό ισχύει επειδή η Οδηγία δεν έχει εναρμονίσει τα επαγγέλματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά άφησε τα κράτη μέλη ελεύθερα να αποφασίσουν τη σχετική ρύθμιση κατά το δοκούν. Κάθε εναρμόνιση των επαγγελματικών προσόντων των εκπαιδευτικών σε κοινοτικό επίπεδο, η οποία θα προκαλούσε σε τουλάχιστο ένα κράτος μέλος τροποποίηση τωνφιστάμενων αρχών που ορίζονται από τη νομοθεσία που διέπει τα επαγγέλματα τα συνδεόμενα με την κατάρτιση και τις προϋποθέσεις πρόσβασης για φυσικά πρόσωπα απαιτεί ομόφωνη συμφωνία στο Συμβούλιο τωνπουργών βάσει του Άρθρου 47.2 της Συνθήκης ΕΚ. Η Επιτροπή δεν γνωρίζει την ύπαρξη ευρέως διαδομένηςποστήριξης για περαιτέρω εναρμόνιση στο χώρο αυτό.

Ως προς την κινητικότητα εκπαιδευτικών και σπουδαστών στο πλαίσιο των συμφωνιών ανταλλαγών μεταξύ εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, από το 1987 η Επιτροπή έχει θεσπίσει, ως μέρος του προγράμματος ΣΩΚΡΑΤΗΣ, μια Δράση (Έρασμος) που αφορά ειδικά την προώθηση και την ενθάρρυνση της κινητικότητας διδασκόντων και σπουδαστών ανά τα κράτη μέλη, τις χώρες του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και πιο πρόσφατα, τιςποψήφιες χώρες. Τη στιγμή αυτή ο αριθμός των σπουδαστών Έρασμος είναι 110 000 ετησίως και ο αντίστοιχος των εκπαιδευτικών περίπου 14 000.

Η Δράση ΣΩΚΡΑΤΗΣ/Έρασμος αριθ.2, ως τμήμα της εντολής της για την περίοδο μέχρι το 2006, προωθεί μέτρα όπως η χρήση του ECTS (Ευρωπαϊκού Συστήματος Μεταφοράς Πιστώσεων), για τη βελτίωση της ακαδημαϊκής αναγνώρισης των περιόδων σπουδών ώστε να διευκολύνεται η ευχερέστερη κινητικότητα.

Η ακαδημαϊκή αναγνώριση αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για την προώθηση της ελεύθερης κινητικότητας των ατόμων για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Εντούτοις θα πρέπει ναπομνησθεί ότι πρόκειται για τομέα που ανήκει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των κρατών μελών (και των ιδρυμάτων ανώτερης εκπαίδευσης των κρατών μελών) και όπου η Κοινότητα δεν μπορεί να παρέμβει.

(1) ΕΕ L 19 της 24.1.1989.