ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1408/01

υποβολή: Benedetto Della Vedova (TDI) προς την Επιτροπή

(11 Μαΐου 2001)

Θέμα: Νέες νομοθετικές διατάξεις για την εκδοτική δραστηριότητα και τα εκδοτικά προϊόντα που ενέκρινε το ιταλικό κοινοβούλιο

Το ιταλικό κοινοβούλιο ενέκρινε πρόσφατα τις Νέες νομοθετικές διατάξεις για την εκδοτική δραστηριότητα και τα εκδοτικά προϊόντα μαζί με τροποποιήσεις στο νόμο αριθ. 416 της 5 Αυγούστου 1981(Νόμος αριθ. 62 της 7ης Μαρτίου 2001, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 67 της 21ης Μαρτίου 2001).

Το πρώτο εδάφιο του άρθρου 1 του νέου νόμου δίνει έναν πολύ ευρύ ορισμό του εκδοτικού προϊόντος που οδηγεί στην καθιέρωση απόλυτης ισοτιμίας μεταξύ της ηλεκτρονικής και της παραδοσιακής εκδοτικής δραστηριότητας. Το εδάφιο 3 ορίζει ότι όλα τα εκδοτικά προϊόντα, ανάλογα με τη φύση τους,πάγονται στις διατάξεις του άρθρου 2 ή του άρθρου 5 του Νόμου αριθ. 47 του 1948 περί έντυπουλικού και, συνεπώς, του Νόμου αριθ. 69 της 3ης Φεβρουαρίου 1963. Οι νέες αυτές διατάξεις εκτείνουν τους σημαντικούς περιορισμούς στην ελευθερία έκφρασης και μετάδοσης ιδεών (υποχρεωτική καταχώρηση ενώπιον Δικαστηρίου και ανάθεση της διεύθυνσης σε άτομο μέλος της Ένωσης Συντακτών) σε ένα μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων στον ιστό (web) που αποτελούσαν ως τώρα μια πλούσια και ελεύθερη πηγή πληροφόρησης για τους χρήστες του Διαδικτύου.

Όπως προκύπτει από το άρθρο 3 του νόμου 62/2001, ένας από τους στόχους των νέων διατάξεων είναι η επέκταση της δυνατότητας λήψης κρατικών ενισχύσεων και στις ηλεκτρονικές εκδόσεις εφημερίδων που πληρούν τις ίδιες προϋποθέσεις με αυτές που ισχύουν για τις παραδοσιακές εκδόσεις.

Τη στιγμή που η ανάπτυξη της ηλεκτρονικής εκδοτικής δραστηριότητας, εκτός του ότι καθιστά περισσότερο προσβάσιμο και πλουραστικό το σύστημα πληροφόρησης, αποσυνδέει πράγμα που δεν συμβαίνει με την παραδοσιακή εκδοτική δραστηριότητα και τον τόπο δημοσίευσης/διάδοσης του εκδοτικού προϊόντος από τον τόπο λήψης του από τους χρήστες, θέτοντας έτσι τις βάσεις για να ξεπεραστούν οι εθνικοί φραγμοί και να δημιουργηθεί μια πραγματικά ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή αγορά εκδοτικώνπηρεσιών, δεν θεωρεί η Επιτροπή ότι, επιβάλλοντας τους σοβαρούς περιορισμούς που προβλέπονται από τους ιταλικούς νόμους αριθ. 47 της 8/2/1948 και αριθ. 69 της 3/2/1963 σε όποιον ασκεί εκδοτική δραστηριότητα στο Διαδίκτυο, τα νέα προαναφερθέντα νομοθετικά μέτραπονομεύουν τις διατάξεις για τη δημιουργία της εσωτερικής κοινοτικής αγοράς, και μάλιστα εκείνες που απαγορεύουν την επιβολή περιορισμών στην ελεύθερη παροχήπηρεσιών;

Δεν θεωρεί, επιπλέον η Επιτροπή ότι, η χορήγηση κρατικών ενισχύσεων σε εκδότες που πληρούν τις προβλεπόμενες από τους προαναφερθέντες νόμους αριθ. 47/1948 και αριθ. 69/1963ποχρεώσεις και η επιβολή τέτοιων καταπιεστικών όρων (άγνωστων στις άλλες ευρωπαϊκές νομοθεσίες) στους ιταλούς on line εκδότες, σημαίνει ότι οι νέες νομοθετικές διατάξεις συνιστούν σοβαρή στρέβλωση του ανταγωνισμού για ένα σημαντικό τμήμα της κοινοτικής εκδοτικής αγοράς;

Απάντηση του κ. Bolkestein εξ ονόματος της Επιτροπής

(23 Ιουλίου 2001)

Μολονότι η ηλεκτρονική έκδοση δεν είναι επαρκώς εναρμονισμένη σε κοινοτικό επίπεδο, αποτελεί υπηρεσία της κοινωνίας της πληροφορίας, δεδομένου ότι παρέχεται από απόσταση, ηλεκτρονικώς και έπειτα από αίτηση ενός αποδέκτηπηρεσιών: συνεπώς, καλύπτεται, γενικά, από την οδηγία σχετικά με το ηλεκτρονικό εμπόριο(1), η οποία επικεντρώνεται στην αρχή της χώρας εγκατάστασης των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται οn-line.

Λαμβανομένωνπόψη των σημαντικών επιπτώσεων σε διασυνοριακό επίπεδο, ένα τέτοιο έγγραφο αποτελεί αντικείμενο προσεκτικής παρακολούθησης από πλευράς της Επιτροπής. Ειδικότερα, η Επιτροπή θα προβεί σε ακρόαση των ενδιαφερομένων, και ιδίως των επιχειρήσεων, οι οποίες, όντας εγκατεστημένες στην Ιταλία,πόκεινται στο νέο ιταλικό καθεστώς, προκειμένου να εξασφαλιστεί η πλήρης τήρηση των ελευθεριών κυκλοφορίας της εσωτερικής αγοράς και ιδίως της ελεύθερης κυκλοφορίας τωνπηρεσιών οn-line, στις οποίες αναφέρεται το αξιότιμο μέλος.

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου(2), οι περιορισμοί άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο τόσο της ελευθερίας εγκατάστασης (άρθρο 43 (πρώην άρθρο 52) της συνθήκης ΕΚ) όσο και της ελεύθερης κυκλοφορίας τωνπηρεσιών) άρθρο 49 (πρώην άρθρο 59)) οι οποίες αντιπροσωπεύουν θεμελιώδεις ελευθερίες και οι οποίες εφαρμόζονται άμεσα στις έννομες τάξεις των κρατών μελών , προκειμένου να είναι συμβατές με τις απαιτήσεις της συνθήκης ΕΚ,πόκεινται σε 4 σωρευτικούς όρους.

Συγκεκριμένα, πρέπει:

- να εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις,

- να αιτιολογούνται από σοβαρούς λόγους γενικού συμφέροντος,

- να μπορούν να εγγυώνται την επίτευξη του στόχου τους και

- να μην επεκτείνονται πέρα από τα απαραίτητα για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.

Η ερμηνεία και η πραγματική εφαρμογή της νέας νομοθεσίας από τις ιταλικές αρχές θα επιτρέψει να αξιολογηθεί με επαρκή ακρίβεια η πραγματική της εμβέλειαπό το πρίσμα, κυρίως, των παραπάνω απαιτήσεων αναγκαιότητας και αναλογικότητας τις οποίες προβλέπει η συνθήκη ΕΚ.

Επιπλέον, μια τέτοια ανάλυση θα μπορεί να ενταχθεί στο πλαίσιο της νέας στρατηγικής για την εσωτερική αγοράπηρεσιών, την οποία θέσπισε πρόσφατα η Επιτροπή(3).

Όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις στις οποίες αναφέρθηκε το αξιότιμο μέλος, η Επιτροπή δεν γνωρίζει την ύπαρξη νέας δυνατότητας λήψης κρατικών ενισχύσεων για ορισμένους εκδότες.

(1) Οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές τωνπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά, ΕΕ L 178 της 17.7.2000.

(2) βλέπε απόφαση της 9.3.1999 στηνπόθεση C-212/97.

(3) COM(2000)888 τελικό.