ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1743/98

υποβολή: Marie-Paule Kestelijn-Sierens (ELDR) προς την Επιτροπή

(5 Iουνίου 1998)

Θέμα: Μη συμβατική ιατρική

Εφόσον ο Επίτροπος Flynn στην ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 28 Μαΐου 1997 σχετικά με την εναρμόνιση της μη συμβατικής ιατρικής πρακτικής μεταξύ των κρατών μελών ανέφερε ότι το γενικό σύστημα αναγνώρισης διπλωμάτων, το οποίο ισχύει κάμποσα χρόνια, εξασφαλίζει ήδη την ελεύθερη κυκλοφορία των ιατρών μεταξύ κρατών μελών που αναγνωρίζουν τη μη συμβατική ιατρική ως ξεχωριστό επιστημονικό κλάδο σε σχέση με τη συμβατική ιατρική, ζητούμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παράσχει:

1. πλήρη κατάλογο των κρατών μελών που αναγνωρίζουν τη μη συμβατική ιατρική ως ξεχωριστό επιστημονικό κλάδο σε σχέση με τη συμβατική ιατρική;

2. καταλόγους, ονομασία και/ή περιγραφή, ανάλογα με την περίπτωση, διπλωμάτων στη μη συμβατική ιατρική που αναγνωρίζονται στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία βάσει του γενικού συστήματος αναγνώρισης διπλωμάτων εξασφαλίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των επαγγελματιών που είναι κάτοχοι τέτοιων διπλωμάτων;

3. τη νομοθεσία που αναφέρεται στη μη συμβατική ιατρική από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία έχουν καταστήσει νόμιμη αυτή την ιατρική πρακτική.

Απάντηση του κ.Monti εξ ονόματος της Επιτροπής

(28 Ιουλίου 1998)

Το γενικό σύστημα αναγνώρισης διπλωμάτων, δηλαδή η οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών(1) και η οδηγία 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1992, σχετικά με ένα δεύτερο γενικό σύστημα αναγνώρισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης, το οποίο συμπληρώνει την οδηγία 89/48/ΕΟΚ(2), στο οποίο αναφέρεται το Αξιότιμο Μέλος, δεν στοχεύει στην εναρμόνιση των κανονισμών των κρατών μελών στον τομέα των επαγγελμάτων, αλλά τους παράσχει τη διακριτική ευχέρεια να κατοχυρώσουν νομοθετικά την εκπαίδευση, καθώς και τους όρους πρόσβασης και άσκησης αυτών των δραστηριοτήτων. Η κοινοποίηση από τα κράτη μέλη όλων των εθνικών κανονισμών αναφορικά με τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα στις 11 γλώσσες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, κανονισμοί που εξελίσσονται εξάλλου στο πλαίσιο των κρατών μελών, δεν είχε προβλεφθεί και δεν είναι αναγκαία για τη λειτουργία του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων.

Μια αναλυτική απάντηση στα ερωτήματα του Αξιότιμου Μέλους θα απαιτούσε μακρές και επίπονες έρευνες που η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αναλάβει.

(1) EE L 19 της 24.1.1989.

(2) EE L 209 της 24.7.1992.