ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1023/98 υποβολή: Nikitas Kaklamanis (UPE) προς το Συμβούλιο (3 Απριλίου 1998)

Θέμα: Συμφωνία του ΣΕΝΓΚΕΝ και πρόσθετες ανάγκες προσωπικού για τα ελληνικά σύνορα

Η «Σύμβαση Εφαρμογής της Συμφωνίας ΣΕΝΓΚΕΝ της 14 Ιουνίου 1985» αναφέρει (Άρθρο 1) τους ορισμούς των εσωτερικών και εξωτερικών συνόρων των χωρών ΣΕΝΓΚΕΝ. Τα Άρθρα 2 και 3 αναφέρονται στη διέλευση των εσωτερικών και εξωτερικών συνόρων.

Η εφαρμογή της Συμφωνίας απαιτεί αυξημένο προσωπικό για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων, ιδίως για χώρες όπως η Ελλάδα, που με την αποδοχή εκ μέρους της τής Συμφωνίας, αναγκάζεται να επανδρώσει εκατοντάδες σημεία εισόδου ΣΕΝΓΚΕΝ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ελληνική ακτογραμμή αποτελεί το 80% εκείνης της Αφρικής, και το 150% αυτής της Ευρώπης, ενώ τα χερσαία σύνορά της (όλα με μη-ΣΕΝΓΚΕΝ χώρες) ξεπερνούν τα 1500 χλμ.

Θα επιθυμούσα να πληροφορηθώ από το Συμβούλιο αν προβλέπεται η οικονομική ενίσχυση της Ελλάδας για την κάλυψη των πολύ αυξημένων αναγκών επάνδρωσης των «σημείων εισόδου ΣΕΝΓΚΕΝ», ένα κόστος που πολλές από τις υπόλοιπες χώρες που μετέχουν στη Συμφωνία του ΣΕΝΓΚΕΝ όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν, αλλά αντίθετα έχουν ανακουφισθεί σημαντικά αφού μπόρεσαν να απαγκιστρώσουν σημαντικό μέρος τού προσωπικού τους από τα σύνορά τους με χώρες που πλέον αποτελούν «Χώρες ΣΕΝΓΚΕΝ».

Απάντηση (29 Ιουνίου 1998)

Η ερώτηση του αξιότιμου βουλευτή συνδέεται με την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν και επομένως δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου.