ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-3223/97 υποβολή: Marjo Matikainen-Kallstrφm (PPE) προς την Επιτροπή (16 Οκτωβρίου 1997)

Θέμα: Ταχυδρομικά τέλη στη Γαλλία

Στη Γαλλία τα τέλη για την ταχυδρόμηση ιδίου μεγέθους και βάρους αντικειμένων σε άλλα κράτη μέλη ποικίλλουν αναλόγως της χώρας προορισμού. Π.χ. η ταχυδρόμηση αντικειμένων στη Φινλανδία και στη Σουηδία στοιχίζει περισσότερο απ' ό,τι σε άλλες χώρες. Με την πολιτική της των «διακρίσεων ως προς τα ταχυδρομικά τέλη», τα Γαλλικά Ταχυδρομεία παραβιάζουν, κατά τρόπο απαράδεκτο, την επικυρωθείσα με διεθνείς συμφωνίες και εδραιωθείσα μέσω της κοινής πρακτικής αρχή περί εναρμόνισης των ταχυδρομικών τελών σε ολόκληρη την επικράτεια της Ένωσης.

Αναφορικά με τα ανωτέρω, θα ήθελα να υποβάλω τις ακόλουθες ερωτήσεις: Εγκρίνει, ως σύμφωνη με την κοινοτική νομοθεσία, η Επιτροπή την πολιτική αυτή διακρίσεων που ασκεί η Γαλλία; Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει η Επιτροπή προκειμένου να πάψει η Γαλλία να κάνει διακρίσεις;

Απάντηση του κ. Bangemann εξ ονόματος της Επιτροπής (24 Νοεμβρίου 1997)

Στα ταχυδρομικά τέλη που χρεώνει ο οργανισμός ταχυδρομείων «La Poste»(Γαλλία) για την αποστολή εγγράφων και εμπορευμάτων κατά μονάδα, γίνεται πράγματι διάκριση μεταξύ της Φινλανδίας και της Σουηδίας, αφενός, και των υπολοίπων κρατών μελών. Οι ζώνες καθορισμού ταχυδρομικών τελών δεν αναπροσαρμόστηκαν, ως φαίνεται, στη Γαλλία μετά την προσχώρηση της Φινλανδίας και της Σουηδίας, παραμένοντας αμετάβλητες από το 1995.

Από την άλλη πλευρά, οι οργανισμοί ταχυδρομείων δεν υποχρεούνται βάσει καμίας διεθνούς συμφωνίας να προσφέρουν τις ίδιες τιμές για όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας. Στο ψήφισμα του Συμβουλίου της 7ης Φεβρουαρίου 1994 σχετικά με την ανάπτυξη των κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών ((ΕΕ C 48 της 16.2.1994. )) καθώς και στην κοινή θέση που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 29 Απριλίου 1997 για την έκδοση της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών ((ΕΕ C 188 της 19.6.1997. )), αναφέρεται ότι τα τιμολόγια πρέπει να βασίζονται στην αρχή του αντικατοπτρισμού του κόστους των υπηρεσιών.

Εάν η τιμολογιακή διάκριση που γίνεται στη Γαλλία δικαιολογείται από υψηλότερο κόστος εξυπηρέτησης, η Επιτροπή δεν μπορεί να τη θεωρήσει καταχρηστική διακριτική μεταχείριση.