1.

Πληρούται η απαίτηση να εξετάζεται η ύπαρξη «απόλυτης αναγκαιότητας» που προβλέπεται στο άρθρο 10 της οδηγίας 2016/680 (1), όπως ερμηνεύθηκε από το Δικαστήριο στη σκέψη 133 της αποφάσεως [της 26ης Ιανουαρίου 2023, Ministerstvo na vatreshnite raboti, C-205/21 (2)], στην περίπτωση που η εξέταση διενεργείται, αποκλειστικά και μόνο, βάσει της διάταξης περί απαγγελίας της επίσημης κατηγορίας κατά προσώπου και βάσει της έγγραφης δήλωσής του περί μη συναίνεσης στη συλλογή των βιομετρικών και γενετικών δεδομένων του ή απαιτείται από το δικαστήριο να έχει ενώπιόν του όλα τα στοιχεία της δικογραφίας τα οποία, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, τίθενται στη διάθεσή του σε περίπτωση αίτησης για τη χορήγηση αδείας για τη διενέργεια ερευνών που θίγουν την ιδιωτική ζωή φυσικών προσώπων, όταν η αίτηση αυτή υποβάλλεται στο πλαίσιο ποινικής υποθέσεως;

2.

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, δύναται το δικαστήριο, αφού λάβει γνώση της δικογραφίας, να εξετάσει επίσης, στο πλαίσιο της εκτίμησης της ύπαρξης «απόλυτης αναγκαιότητας» κατά την έννοια του άρθρου 10, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, στοιχείο α', της οδηγίας 2016/680, το κατά πόσον υφίστανται σοβαροί λόγοι να θεωρηθεί ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το ποινικό αδίκημα που αναφέρεται στο κατηγορητήριο;