|
20.3.2023 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 104/17 |
Προσφυγή της 18ης Ιανουαρίου 2023 — Βασίλειο της Δανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-19/23)
(2023/C 104/22)
Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
Διάδικοι
Προσφεύγον: Βασίλειο της Δανίας (εκπρόσωποι: C. Maertens, M.P. Brøchner Jespersen και J. Farver Kronborg)
Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Το προσφεύγον ζητεί, κυρίως, από το Δικαστήριο:
|
— |
να ακυρώσει την οδηγία (EΕ) 2022/2041 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 2022, για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση· |
|
— |
να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα. |
Eπικουρικώς, ζητεί από το Δικαστήριο:
|
— |
να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας (ΕΕ) 2022/2041 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 2022, για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση· |
|
— |
να ακυρώσει το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας (ΕΕ) 2022/2041 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 2022, για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη του κύριου αιτήματός του, το Βασίλειο της Δανίας υποστηρίζει, πρώτον, ότι με την έκδοση της προσβαλλόμενης οδηγίας τα καθών παραβίασαν την αρχή της δοτής αρμοδιότητας και ενήργησαν κατά παράβαση του άρθρου 153, παράγραφος 5, ΣΛΕΕ. Η προσβαλλόμενη οδηγία παρεμβαίνει άμεσα στον καθορισμό του επιπέδου των αμοιβών στα κράτη μέλη και αφορά το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, στοιχεία τα οποία εξαιρούνται από την αρμοδιότητα του νομοθέτη της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 153, παράγραφος 5, ΣΛΕΕ.
Προς στήριξη του κύριου αιτήματός του, το Βασίλειο της Δανίας προβάλλει, δεύτερον, ότι η προσβαλλόμενη οδηγία δεν μπορούσε νομίμως να εκδοθεί βάσει του άρθρου 153, παράγραφος 1, στοιχείο β', ΣΛΕΕ. Τούτο διότι η οδηγία επιδιώκει τόσο τον στόχο που προβλέπεται στο άρθρο 153, παράγραφος 1, στοιχείο β', ΣΛΕΕ όσο και τον στόχο που προβλέπεται στο άρθρο 153, παράγραφος 1, στοιχείο στ', ΣΛΕΕ. Ο δεύτερος στόχος δεν έχει παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με τον πρώτο και προϋποθέτει την εφαρμογή διαδικασίας λήψης αποφάσεων διαφορετικής από τη διαδικασία που ακολουθήθηκε όταν εκδόθηκε η προσβαλλόμενη οδηγία (βλ. άρθρο 153, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ). Οι δύο διαδικασίες λήψης αποφάσεων είναι ασύμβατες, καθώς η έκδοση πράξεων κατά το άρθρο 153, παράγραφος 1, στοιχείο στ', ΣΛΕΕ –σε αντίθεση με το άρθρο 153, παράγραφος 1, στοιχείο β', ΣΛΕΕ– απαιτεί ομοφωνία (βλ. άρθρο 153, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ).
Προς στήριξη του επικουρικού αιτήματός του, το Βασίλειο της Δανίας ισχυρίζεται ότι, με τη θέσπιση του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο δ', και του άρθρου 4, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης οδηγίας, τα καθών παραβίασαν την αρχή της δοτής αρμοδιότητας και ενήργησαν κατά παράβαση του άρθρου 153, παράγραφος 5, ΣΛΕΕ. Οι ως άνω διατάξεις παρεμβαίνουν άμεσα στον καθορισμό του επιπέδου των αμοιβών στα κράτη μέλη και αφορούν το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, στοιχεία τα οποία εξαιρούνται από την αρμοδιότητα του νομοθέτη της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 153, παράγραφος 5, ΣΛΕΕ.