(α)

Αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 13, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 (1) να αφορά το αντικείμενο της αγωγής, την οποία ασκεί ο ζημιωθείς για τη δικαστική επιδίωξη αξιώσεων κατά του αντισυμβαλλομένου του ασφαλιστή/ασφαλισμένου, υπόθεση ασφαλίσεως;

(β)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (α), το γεγονός ότι οι αξιώσεις του ζημιωθέντος κατά του αντισυμβαλλομένου του ασφαλιστή/ασφαλισμένου βασίζονται στα ίδια πραγματικά περιστατικά με την ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή και ασκούνται στο πλαίσιο της ίδιας αυτής αγωγής συνιστά επαρκή συνθήκη ώστε να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η εν λόγω αγωγή του ζημιωθέντος αφορά υπόθεση ασφαλίσεως, ακόμη και όταν το αντικείμενο της διαφοράς μεταξύ του ζημιωθέντος και του αντισυμβαλλόμενου του ασφαλιστή/ασφαλισμένου ουδόλως αφορά υπόθεση ασφαλίσεως;

(γ)

Επιπλέον και επικουρικώς, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα (α), το γεγονός ότι μεταξύ του ασφαλιστή και του ζημιωθέντος υφίσταται διαφωνία ως προς το κύρος ή την ισχύ του ασφαλιστηρίου συνιστά επαρκή συνθήκη ώστε να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η αγωγή του ζημιωθέντος αφορά υπόθεση ασφαλίσεως;

(δ)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο ερώτημα (α), αποτελεί επαρκή συνθήκη το γεγονός ότι, σύμφωνα με το δίκαιο που διέπει την ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, επιτρέπεται η προσεπίκληση του αντισυμβαλλόμενου του ασφαλιστή/ασφαλισμένου;