|
24.2.2020 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 61/58 |
Αγωγή της 30ής Δεκεμβρίου 2019 – Folschette κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-884/19)
(2020/C 61/74)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Ενάγοντες: Marc Folschette (Leudelange, Λουξεμβούργο), Tetyana Grygorenko (Leudelange) και Professional Business Solutions SA (Leudelange) (εκπρόσωπος: N. Bauer, δικηγόρος)
Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Οι ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
|
— |
να κρίνει παραδεκτή την αγωγή· |
|
— |
να κρίνει βάσιμη την αγωγή· |
|
— |
να διαπιστώσει ότι στοιχειοθετείται εξωσυμβατική ευθύνη της εναγομένης· |
|
— |
να υποχρεώσει, για τους ανωτέρω λόγους, την εναγομένη να καταβάλει:
|
|
— |
να υποχρεώσει την εναγομένη να καταβάλει, μέχρις εξοφλήσεως, τα ανωτέρω ποσά πλέον των νομίμων τόκων, όπως προβλέπεται κατά νόμον, υπολογιζομένων από την ημερομηνία έκδοσης της αθωωτικής αποφάσεως του εφετείου, της 11ης Ιανουαρίου 2017, άλλως από την ημερομηνία ασκήσεως της υπό κρίση αγωγής· |
|
— |
να καταδικάσει την εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων· |
|
— |
να επιφυλαχθεί επί παντός νομίμου δικαιώματος, ισχυρισμού και ενδίκου βοηθήματος των εναγόντων. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αγωγής τους, οι ενάγοντες προβάλλουν έναν μόνο ισχυρισμό ο οποίος στηρίζεται σε κατάφωρη παράβαση κανόνα του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παρέχει δικαιώματα σε ιδιώτες. Οι ενάγοντες προσάπτουν στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (στο εξής: OLAF), η οποία αποτελεί υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ότι παρέβη εκ προθέσεως και αρκούντως κατάφωρα πλείονες κανόνες του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπερβαίνοντας ουσιωδώς και προδήλως τα όρια της διακριτικής ευχέρειας που διαθέτει. Συγκεκριμένα, η OLAF δεν συμμορφώθηκε προς την υποχρέωση σεβασμού του τεκμηρίου αθωότητας ούτε προς την εκ του νόμου υποχρέωση να αναζητεί αποδείξεις για τη διαπίστωση της ενοχής ή της αθωότητας και να θέσει την υπόθεση στο αρχείο εφόσον από τη σχετική έρευνα δεν προέκυψε η ύπαρξη ενοχοποιητικών στοιχείων. Οι παραβάσεις αυτές συνιστούν την άμεση αιτία πρόκλησης βέβαιης, άμεσης και πραγματικής ζημίας την οποία υπέστησαν οι ενάγοντες και της οποίας την αποκατάσταση ζητούν βάσει των άρθρων 340 και 268 ΣΛΕΕ.