2.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 406/41


Προσφυγή της 11ης Οκτωβρίου 2019 – Al-Gaoud κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-700/19)

(2019/C 406/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Abdel Majid Al-Gaoud (Γκίζα, Αίγυπτος) (εκπρόσωπος: S. Bafadhel, Barrister)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2019/1299 του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2019, για την εφαρμογή της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2015/1333 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη, κατά το μέρος που διατηρεί το όνομα του προσφεύγοντος στον κατάλογο των παραρτημάτων II και IV της απόφασης 2015/1333/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2015, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη·

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/1292 του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2019, για την εφαρμογή του άρθρου 21, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/44 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη, κατά το μέρος που διατηρεί το όνομα του προσφεύγοντος στον κατάλογο του παραρτήματος III του κανονισμού (ΕΕ) 2016/44 του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Λιβύη·

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με τα όσα ορίζει ο Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει ότι δεν προκύπτει από την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2019/1299 του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2019, για την εφαρμογή της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2015/1333 και από τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/1292 του Συμβουλίου, της 31ης Ιουλίου 2019, για την εφαρμογή του άρθρου 21, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/44 να υπάρχει νόμιμη βάση για τη διατήρηση του ονόματός του στους ως άνω καταλόγους παρά τη ριζική αλλαγή της κατάστασης στη Λιβύη. Κατά τον προσφεύγοντα, το Συμβούλιο παρέλειψε να παράσχει ατομική, ειδική και συγκεκριμένη αιτιολογία για τα προσβαλλόμενα μέτρα, τα οποία δεν θεμελιώνονται σε οποιοδήποτε στοιχείο του φακέλου.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει ότι τα προσβαλλόμενα μέτρα θίγουν τα θεμελιώδη δικαιώματά του, περιλαμβανομένων του δικαιώματος στην υγεία, του δικαιώματος στην οικογενειακή ζωή, του δικαιώματος ιδιοκτησίας, καθώς και του δικαιώματος σε αποτελεσματική άμυνα, όπως κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά τον προσφεύγοντα, τα προσβαλλόμενα μέτρα δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε πρόσφορα για την επίτευξη θεμιτού σκοπού και συνιστούν διαρκή και δυσανάλογη προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων του.