Προσφυγή της 9ης Σεπτεμβρίου 2019 – Helsingin Bussiliikenne κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-603/19)

(2019/C 383/73)

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Helsingin Bussiliikenne Oy (Ελσίνκι, Φινλανδία) (εκπρόσωποι: O. Hyvönen και N. Rosenlund, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση SA.33846 – (2015/C) (πρώην 2011/CP) της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 2019·

—	να καταδικάσει την Επιτροπή στην καταβολή του συνόλου των δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας, πλέον των νομίμων τόκων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους πέντε λόγους:

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή, αφενός, παραβίασε το άρθρο 108, παράγραφος 2, της ΣΛΕΕ και το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 2015/1589 και, αφετέρου, υπέπεσε σε σοβαρή διαδικαστική πλημμέλεια κατά τη σχετική έρευνα και προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.

—

Θα έπρεπε να είχε παρασχεθεί η δυνατότητα στην προσφεύγουσα να διατυπώσει τις απόψεις της πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως και θα έπρεπε αυτή να είχε κληθεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις της κατά την επίσημη διαδικασία έρευνας, καθώς στην εν λόγω απόφαση, η οποία και την αφορά άμεσα, κατονομάζεται ως αποδέκτης της ενίσχυσης.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλονται αιτιάσεις περί προδήλως εσφαλμένης κρίσεως.

—	Η Επιτροπή δεν διερεύνησε επαρκώς τα πραγματικά περιστατικά και, εκ του λόγου αυτού, εξέδωσε την απόφαση επί τη βάσει ελλιπών και εσφαλμένων στοιχείων.

—	Η Επιτροπή αξιολόγησε εσφαλμένως, αν μη τι άλλο, την αντιστοιχία του τιμήματος που καταβλήθηκε για τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της επιχειρήσεως προς τις τιμές της αγοράς, καθώς και τον σκοπό και την οικονομική λογική της εν λόγω μεταβίβασης.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και της σχετικής νομολογίας.

—	Τούτο αφορά ιδίως την αιτιολογία σχετικά με την αντιστοιχία του τιμήματος που καταβλήθηκε για τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της HelB προς τις τιμές της αγοράς.

Με τον τέταρτο λόγο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, ιδίως δε της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας.

—

Η προσφεύγουσα εδικαιούτο ευλόγως να προσδοκά ότι η έρευνα της Επιτροπής θα αφορά μόνον τα περιστατικά και τους φορείς που κατονομάζονται στην απόφαση περί κινήσεως της επίσημης διαδικασίας έρευνας και ότι η Επιτροπή, σε περίπτωση επέκτασης της έρευνας και στη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της επιχειρήσεως ή στην προσφεύγουσα, θα διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της σχετικής αποφάσεως και θα καλέσει την προσφεύγουσα να διατυπώσει τις απόψεις της.

—

Η υποχρέωση ανακτήσεως της ενίσχυσης από τον αρχικό αποδέκτη παραβιάζει εν πάση περιπτώσει την αρχή της αναλογικότητας στο μέτρο που υπερβαίνει το τίμημα το οποίο πράγματι καταβλήθηκε για τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της επιχειρήσεως και, όσον αφορά την προσφεύγουσα, στο μέτρο που υπερβαίνει τη διαφορά μεταξύ του φερόμενου ως χαμηλού τιμήματος που καταβλήθηκε για την αγορά και της εμπορικής αξίας της επιχειρήσεως.

Με τον πέμπτο λόγο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση προδήλως εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 107, παράγραφος 1, της ΣΛΕΕ.

—	Τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση της Επιτροπής μέτρα δεν περιλάμβαναν απαγορευμένη κρατική ενίσχυση.

—	Κανένα από τα μέτρα που η Επιτροπή θεωρεί απαγορευμένη κρατική ενίσχυση δεν αφορούσε την προσφεύγουσα.