Αγωγή της 20ής Ιουνίου 2019 — Κοινοβούλιο κατά Axa Assurances Luxembourg κ.λπ.

(Υπόθεση T-384/19)

(2019/C 288/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Ενάγον: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: E. Paladini και B. Schäfer, καθώς και C. Point και P. Hédouin, δικηγόροι)

Εναγόμενες: Axa Assurances Luxembourg SA (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), Bâloise Assurances Luxembourg SA (Bertrange, Λουξεμβούργο), La Luxembourgeoise SA (Leudelange, Λουξεμβούργο), Delta Lloyd Schadenverzekering NV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες)

Αιτήματα

Το ενάγον ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να κρίνει ότι οι ζημίες εξαιτίας υδάτων που προκλήθηκαν στο εργοτάξιο «Konrad Adenauer» Est κατά τη διάρκεια των σφοδρών υετών, στις 27 και στις 30 Μαΐου 2016, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ασφαλιστικής σύμβασης «Κατά παντός κινδύνου εργοταξίου» που συνήφθη με τις εναγόμενες·

—

κατά συνέπεια, να υποχρεώσει τις εναγόμενες να καταβάλουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποζημίωση για τις δαπάνες που αιτήθηκε, ήτοι 779 902,87 ευρώ, και ειδικότερα:

—	να υποχρεώσει την AXA Assurances Luxembourg SA να καταβάλει ποσοστό 50 % του προαναφερθέντος ποσού, ήτοι 389 951,44 ευρώ·

—	να υποχρεώσει την Bâloise Assurances Luxembourg SA να καταβάλει ποσοστό 20 % του προαναφερθέντος ποσού, ήτοι 155 980,57 ευρώ·

—	να υποχρεώσει τη La Luxembourgeoise SA να καταβάλει ποσοστό 20 % του προαναφερθέντος ποσού, ήτοι 155 980,57 ευρώ·

—	να υποχρεώσει την Delta Lloyd Schadeverzekering NV να καταβάλει ποσοστό 10 % του προαναφερθέντος ποσού, ήτοι 77 990,29 ευρώ·

—	μετά των συναφών νομίμων τόκων υπερημερίας, από τις 22 Δεκεμβρίου 2017, υπολογιζομένων με επιτόκιο ίσο προς το άθροισμα του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις πλέον πρόσφατες κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της συν 8 εκατοστιαίες μονάδες·

—

επικουρικώς, σε περίπτωση που το πρώτο και δεύτερο αίτημα δεν γίνουν δεκτά, να υποχρεώσει τις εναγόμενες να καταβάλουν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον αποζημίωση για τις ζημίες που προκλήθηκαν λόγω της παράβασης των υποχρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο I.13.2 της σύμβασης ασφάλισης «Κατά παντός κινδύνου εργοταξίου», ήτοι 779 902,87 ευρώ·

—

να υποχρεώσει τις εναγόμενες να καταβάλουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποζημίωση για τα έξοδα πραγματογνωμοσύνης, ήτοι 16 636,00 ευρώ, και ειδικότερα:

—	να υποχρεώσει την AXA Assurances Luxembourg SA να καταβάλει ποσοστό 50 % του προαναφερθέντος ποσού, ήτοι 8 318,00 ευρώ·

—	να υποχρεώσει την Bâloise Assurances Luxembourg SA να καταβάλει ποσοστό 20 % του προαναφερθέντος ποσού, ήτοι 3 327,20 ευρώ·

—	να υποχρεώσει τη La Luxembourgeoise SA να καταβάλει ποσοστό 20 % του προαναφερθέντος ποσού, ήτοι 3 327,20 ευρώ

—	να υποχρεώσει τη Delta Lloyd Schadeverzekering NV να καταβάλει ποσοστό 10 % του προαναφερθέντος ποσού, ήτοι 1 663,60 ευρώ·

—	μετά των συναφών νομίμων τόκων υπερημερίας, από τις 22 Δεκεμβρίου 2017, υπολογιζομένων με επιτόκιο ίσο προς το άθροισμα του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις πλέον πρόσφατες κύριες πράξεις αναχρηματοδότησής της συν 8 εκατοστιαίες μονάδες·

—	να καταδικάσει τις εναγόμενες στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αγωγής του, όσον αφορά το κύριο αίτημά της, το ενάγον προβάλλει έναν μόνον ισχυρισμό, τον οποίον αντλεί από το δικαίωμά του για κάλυψη του ασφαλιστικού κινδύνου που επήλθε τον Μάιο του 2016. Προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού, το ενάγον υποστηρίζει ότι οι ρήτρες αποκλεισμού από την ασφαλιστική κάλυψη τις οποίες επικαλούνται οι εναγόμενες δεν ασκούν επιρροή εν προκειμένω. Συναφώς, προβάλλει τα κάτωθι επιχειρήματα.

—	Η ρήτρα αποκλεισμού από την ασφαλιστική κάλυψη που αφορά πλημμύρα ερμηνεύτηκε εσφαλμένως από τις εναγόμενες. Από το γενικό πλαίσιο και τις διατάξεις του συμβολαίου προκύπτει ότι με τον όρο «πλημμύρα» νοείται φυσικός κατακλυσμός, και όχι η εισροή ύδατος σε χώρο που κανονικά είναι στεγνός.

—	Η ρήτρα αποκλεισμού από την ασφαλιστική κάλυψη που αφορά κάθε είδους φυσικό κατακλυσμό δεν είναι εφαρμοστέα. Οι φυσικοί κατακλυσμοί απαριθμούνται περιοριστικά στη σύμβαση και οι σφοδρές βροχοπτώσεις, όπως αυτές του Μαΐου 2016, δεν εμπίπτουν στην εν λόγω έννοια.

—	Η ρήτρα αποκλεισμού από την ασφαλιστική κάλυψη που αφορά ανεπάρκεια της αποχέτευσης ερμηνεύθηκε εσφαλμένως από τις εναγόμενες. Οι διατάξεις της σύμβασης κάνουν λόγο για ανεπάρκεια της αποχέτευσης υπό την έννοια της ανεπάρκειας του δημοσίου δικτύου αποστράγγισης των υδάτων.

—	Η ρήτρα αποκλεισμού από την ασφαλιστική κάλυψη που αφορά τις ζημίες οι οποίες είναι, υπό κανονικές συνθήκες, προβλέψιμες ή αναπόφευκτες ή οφείλονται σε μη τήρηση των κανόνων της τέχνης είναι ανίσχυρη ή, εν πάση περιπτώσει, δεν τυγχάνει εφαρμογής εν προκειμένω.

—	Η ρήτρα αποκλεισμού την οποία επικαλούνται οι εναγόμενες δεν πληροί την προβλεπόμενη στο λουξεμβουργιανό δίκαιο προϋπόθεση σύμφωνα με την οποία οι περιπτώσεις βαριάς αμέλειας οι οποίες εξαιρούνται από την ασφαλιστική κάλυψη πρέπει να ορίζονται ρητώς και περιοριστικώς στη σύμβαση.

—	Τα πραγματικά περιστατικά που θα θεμελίωναν δυνατότητα εφαρμογής μιας τέτοιας ρήτρας δεν αρκούν για να αποδείξουν ούτε το αναπόφευκτο της ζημίας ούτε τη μη τήρηση των κανόνων της τέχνης εκ μέρους των ασφαλισμένων.

Προς στήριξη του επικουρικώς προβαλλόμενου αιτήματος του, το ενάγον προβάλλει έναν μόνον ισχυρισμό τον οποίον αντλεί από παραβίαση των διαδικαστικών υποχρεώσεων της σύμβασης, λόγω της πρόωρης διακοπής της διενέργειας πραγματογνωμοσύνης.