2.3.2020 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 68/32 |
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Apelativen sad Varna (Βουλγαρία) στις 26 Νοεμβρίου 2019 – Ποινική διαδικασία κατά TS
(Υπόθεση C-863/19)
(2020/C 68/34)
Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
Αιτούν δικαστήριο
Apelativen sad Varna
Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
TS
Προδικαστικά ερωτήματα
1) |
Τυγχάνουν η οδηγία 2014/42/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, σχετικά με τη δέσμευση και τη δήμευση οργάνων και προϊόντων εγκλήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ 2014, L 127, σ. 39, και διορθωτικό ΕΕ 2014, L 138, σ. 114), και ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμογής επί ποινικού αδικήματος που συνίσταται σε κατοχή ναρκωτικών με σκοπό τη διάθεσή τους και το οποίο έχει διαπραχθεί από Βούλγαρο υπήκοο εντός της επικράτειας της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, το δε τυχόν οικονομικό όφελος έχει επίσης πραγματοποιηθεί στη Δημοκρατία της Βουλγαρίας και βρίσκεται εκεί; |
2) |
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Ποια είναι η έννοια της φράσεως «οικονομικά πλεονεκτήματα προερχόμενα […] έμμεσα από ποινικά αδικήματα» κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας; Επιπλέον, δύναται να αποτελεί τέτοιου είδους προϊόν εγκλήματος χρηματικό ποσό που δεσμεύτηκε και δημεύτηκε σε οικία όπου κατοικεί το πρόσωπο που καταδικάσθηκε και η οικογένειά του καθώς και σε όχημα που οδηγεί ο καταδικασθείς; |
3) |
Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας την έννοια ότι αποκλείει ρύθμιση, όπως εκείνη του άρθρου 53, παράγραφος 2, του ποινικού κώδικα της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, η οποία δεν προβλέπει τη δήμευση «οικονομικ[ών] πλεονεκτημ[άτων] προερχόμεν[ων] […] έμμεσα από ποινικά αδικήματα»; |
4) |
Έχει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό σε εθνική ρύθμιση όπως εκείνη του άρθρου 306, παράγραφος 1, σημείο 1, του κώδικα ποινικής δικονομίας της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, η οποία προβλέπει δυνατότητα δημεύσεως χρηματικού ποσού το οποίο υποστηρίζεται ότι ανήκει σε άλλο πρόσωπο πλην του δράστη, χωρίς να παρέχεται στο εν λόγω τρίτο πρόσωπο η δυνατότητα να μετέχει στη δίκη ως διάδικος και να έχει άμεση πρόσβαση στη δικαιοσύνη; |