1)

Πρέπει το άρθρο 2 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ (1) να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο χρόνος εφημερίας ετοιμότητας, κατά τη διάρκεια του οποίου ο εργαζόμενος έχει την υποχρέωση να μεταβεί εντός είκοσι λεπτών με επιχειρησιακή στολή και όχημα έκτακτης ανάγκης στα όρια του δήμου της υπηρεσίας του, θεωρείται ως χρόνος εργασίας, μολονότι ο εργοδότης δεν έχει μεν υποδείξει στον εργαζόμενο τόπο παραμονής, πλην όμως ο εργαζόμενος είναι σημαντικά περιορισμένος ως προς την επιλογή του τόπου παραμονής του καθώς και ως προς τις δυνατότητες που έχει να ασχοληθεί με τα προσωπικά και τα κοινωνικά του ενδιαφέροντα;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο προδικαστικό ερώτημα:

Έχει το άρθρο 2 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ σε μια περίπτωση όπως αυτή του πρώτου ερωτήματος την έννοια ότι κατά τον προσδιορισμό της εννοίας του χρόνου εργασίας πρέπει να λαμβάνεται επίσης υπόψη εάν και σε ποιον βαθμό κατά τη διάρκεια μιας εφημερίας ετοιμότητας, της οποίας ο τόπος εκτελέσεως δεν προκαθορίζεται από τον εργοδότη, πρέπει κατά κανόνα να θεωρείται αναμενόμενη η ανάκληση προσωπικού στην υπηρεσία;