24.6.2019 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 213/13 |
Αναίρεση που άσκησε στις 3 Απριλίου 2019 ο Andrew Clarke κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 25 Μαρτίου 2019 στην υπόθεση T-731/18, Clarke κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-284/19 P)
(2019/C 213/12)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Andrew Clarke (εκπρόσωπος: E. Lock, Solicitor)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί λαμβάνοντας υπόψη τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου· |
— |
να αποφανθεί ότι, το αργότερο έως τις 12 Απριλίου 2019 (ή σε οποιαδήποτε τυχόν άλλη ημερομηνία παραταθεί η περίοδος του άρθρου 50 ΣΛΕΕ),
|
— |
να αποφανθεί ότι οι διάδικοι είναι ελεύθεροι να ζητήσουν, ενδεχομένως, από το Γενικό Δικαστήριο τη λήψη περαιτέρω μέτρων· |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει έναν λόγο.
Το Γενικό Δικαστήριο, με τη διάταξή του της 25ης Μαρτίου 2019, ερμήνευσε εσφαλμένα το τι ζητούσε ο αναιρεσείων με το δικόγραφο της προσφυγής του, έκρινε εσφαλμένα ότι τα αιτήματα του αναιρεσείοντος ήταν απαράδεκτα και ότι το ίδιο δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί επ’ αυτών.
Ο αναιρεσείων δεν ζήτησε να υποχρεωθεί η Επιτροπή να κινήσει τη διαδικασία κατά του Ηνωμένου Βασιλείου (στο εξής: HB) λόγω παραβάσεως. Ζητά την ακύρωση δύο αποφάσεων της Επιτροπής, μία εκ των οποίων προσδιορίστηκε εσφαλμένα από το Γενικό Δικαστήριο. Συναφώς, η νομολογία στην οποία παραπέμπει το Γενικό Δικαστήριο είτε δεν στηρίζει την αντίστοιχη εκτίμησή του είτε είναι αλυσιτελής. Ο αναιρεσείων δικαιούται να ζητήσει την ακύρωση των αποφάσεων αυτών, στο μέτρο που απευθύνονται στον ίδιο και/ή τον αφορούν άμεσα και ατομικά. Περαιτέρω, επικουρικώς, ο αναιρεσείων δικαιούται να ζητήσει την έκδοση αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 265 ΣΛΕΕ, διότι η Επιτροπή παρέλειψε να εκδώσει αιτιολογημένη γνώμη προς το ΗΒ, μολονότι όφειλε να ενεργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο βάσει του πρώτου εδαφίου του άρθρου 258 ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι, με τη δεύτερη από τις ως άνω αποφάσεις, δέχθηκε σιωπηρώς ότι δύναται, στο πλαίσιο ασκήσεως της διακριτικής της ευχέρειας βάσει του δευτέρου εδαφίου του άρθρου 258 ΣΛΕΕ, να διαπιστώσει ότι το ΗΒ παρέβη το δίκαιο της Ένωσης. Για τον λόγο αυτό, η αιτιολογημένη γνώμη θα έπρεπε να κοινοποιηθεί και στον αναιρεσείοντα και/ή τον αφορά άμεσα και ατομικά. Ο αναιρεσείων δικαιούται, επίσης, να ζητήσει την έκδοση διατάξεως και τη λήψη προσωρινών μέτρων επί τη βάσει της προσφυγής που άσκησε δυνάμει του άρθρου 265 ΣΛΕΕ.