1

Με την αίτηση αναιρέσεως, η Γαλλική Δημοκρατία ζητεί την αναίρεση της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Μαρτίου 2019, Γαλλία κατά Επιτροπής (T‑26/18, μη δημοσιευθείσα, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, EU:T:2019:153), με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή της δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα τη μερική ακύρωση της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2017/2014 της Επιτροπής, της 8ης Νοεμβρίου 2017, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2017, L 292, σ. 61, στο εξής: επίδικη απόφαση).

2

Το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) 1120/2009 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2009, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης που προβλέπεται στον τίτλο ΙΙΙ του κανονισμού 73/2009 του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ 2009, L 316, σ. 1), περιελάμβανε στο στοιχείο γʹ τον ακόλουθο ορισμό:

«“μόνιμος βοσκότοπος”: η γη που χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη αγρωστωδών ή άλλων ποωδών κτηνοτροφικών φυτών με φυσικό τρόπο (αυτοφυή) ή με καλλιέργεια (σπαρμένα) και δεν έχει περιληφθεί στην αμειψισπορά για πενταετές ή μεγαλύτερο διάστημα, εξαιρουμένων των εκτάσεων υπό παύση καλλιέργειας σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 του Συμβουλίου[, της 30ής Ιουνίου 1992, σχετικά με μεθόδους γεωργικής παραγωγής που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και με τη διατήρηση του φυσικού χώρου (ΕΕ 1992, L 215, σ. 85)], των εκτάσεων υπό παύση καλλιέργειας σύμφωνα με τα άρθρα 22, 23 και 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου[, της 17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών (ΕΕ 1999, L 160, σ. 80)], και των εκτάσεων υπό παύση καλλιέργειας σύμφωνα με το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου[, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2005, L 277, σ. 1)]· για τον σκοπό αυτό, ως “αγρωστώδη ή άλλα ποώδη κτηνοτροφικά φυτά” νοούνται όλα τα ποώδη φυτά που παραδοσιακά απαντούν στους φυσικούς βοσκότοπους ή συνήθως περιλαμβάνονται στα μείγματα σπόρων προς σπορά βοσκοτόπων ή λιβαδιών στο κράτος μέλος (είτε χρησιμοποιούνται για τη βοσκή ζώων είτε όχι). Τα κράτη μέλη μπορούν να συμπεριλάβουν τις αροτραίες καλλιέργειες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι».

3

Το μέρος ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα (ΕΕ 2009, L 316, σ. 65), περιελάμβανε έναν τίτλο ΙΙΙ, σχετικά με τους «[ε]λέγχους», στον οποίο περιλαμβανόταν το άρθρο 34 του κανονισμού αυτού που αφορούσε τον «[π]ροσδιορισμό των εκτάσεων». Οι παράγραφοι 2 και 4 του εν λόγω άρθρου είχαν ως εξής:

«2.   Η συνολική έκταση ενός αγροτεμαχίου μπορεί να λαμβάνεται υπόψη, υπό τον όρο ότι χρησιμοποιείται πλήρως σύμφωνα με τα συνήθη πρότυπα του οικείου κράτους μέλους ή περιφέρειας. Στις άλλες περιπτώσεις, λαμβάνεται υπόψη η πραγματικά χρησιμοποιούμενη έκταση.

Όσον αφορά τις περιφέρειες όπου ορισμένα στοιχεία, όπως φράκτες, τάφροι και τοιχία, εντάσσονται κατά παράδοση σε ορθές πρακτικές καλλιέργειας ή γεωργικής εκμετάλλευσης, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι η αντίστοιχη επιφάνεια αποτελεί τμήμα της πλήρως χρησιμοποιούμενης έκτασης, υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίνει ένα συνολικό πλάτος που καθορίζεται από τα κράτη μέλη. Το πλάτος αυτό πρέπει να αντιστοιχεί στο παραδοσιακό πλάτος στη συγκεκριμένη περιφέρεια και να μην υπερβαίνει τα 2 μέτρα.

Ωστόσο, εάν τα κράτη μέλη γνωστοποίησαν στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 30, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 796/2004 [της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή της πολλαπλής συμμόρφωσης, της διαφοροποίησης και του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς (ΕΕ 2004, L 141, σ. 18)], πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, πλάτος άνω των 2 μέτρων, το πλάτος αυτό μπορεί να εξακολουθήσει να ισχύει.

[…]

4.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 34 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 [του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 (ΕΕ 2009, L 30, σ. 16)], αγροτεμάχιο στο οποίο υπάρχουν δένδρα θεωρείται επιλέξιμη έκταση για την εφαρμογή των καθεστώτων στρεμματικής ενίσχυσης, υπό τον όρο ότι οι γεωργικές δραστηριότητες ή, κατά περίπτωση, η προβλεπόμενη παραγωγή μπορούν να πραγματοποιηθούν υπό συνθήκες αντίστοιχες με εκείνες των αγροτεμαχίων της ίδιας περιοχής στα οποία δεν υπάρχουν δένδρα.»

4

Ο τίτλος IV, που επιγράφεται «Δημοσιονομική διαχείριση των ταμείων» του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 347, σ. 549, και διορθωτικό ΕΕ 2016, L 130, σ. 13), περιλαμβάνει το κεφάλαιο IV, με τίτλο «Εκκαθάριση λογαριασμών», του οποίου το τμήμα II, με τίτλο «Εκκαθάριση», περιλαμβάνει το άρθρο 52 του κανονισμού αυτού σχετικά με την «[ε]κκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση». Το άρθρο αυτό ορίζει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:

«1.   Όταν διαπιστώσει ότι οι δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, και στο άρθρο 5 δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία και, όσον αφορά το ΕΓΤΑΑ, με την εφαρμοστέα ενωσιακή και εθνική νομοθεσία που αναφέρεται στο άρθρο 85 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 (ΕΕ 2013, L 347, σ. 320)], η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των ποσών που πρέπει να αποκλειστούν από την ενωσιακή χρηματοδότηση. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 116 παράγραφος 2.

2.   Η Επιτροπή εκτιμά τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν με βάση τη σοβαρότητα της διαπιστούμενης μη συμμόρφωσης. Η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη το είδος της παράβασης και την οικονομική ζημία που υπέστη η Ένωση. Βασίζει τον αποκλεισμό στον προσδιορισμό των αχρεωστήτως δαπανηθέντων ποσών και, σε περίπτωση [που] ο υπολογισμός των εν λόγω ποσών απαιτεί δυσανάλογη προσπάθεια, δύναται να εφαρμόζει διορθώσεις κατά παρεκβολή ή κατ’ αποκοπή. Οι κατ’ αποκοπή διορθώσεις εφαρμόζονται μόνο όταν, λόγω της φύσης της περίπτωσης ή επειδή το κράτος μέλος δεν διαβίβασε στην Επιτροπή τις απαραίτητες πληροφορίες, δεν είναι εφικτό, με μια λογική προσπάθεια, να προσδιοριστεί ακριβέστερα η οικονομική ζημία που υπέστη η Ένωση.»

5

Το κεφάλαιο III, με τίτλο «Εκκαθάριση λογαριασμών και άλλοι έλεγχοι», του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 907/2014 της Επιτροπής, της 11ης Μαρτίου 2014, για τη συμπλήρωση του κανονισμού αριθ. 1306/2013, όσον αφορά τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τις εγγυήσεις και τη χρήση του ευρώ (ΕΕ 2014, L 255, σ. 18), περιλαμβάνει το άρθρο 12 του κανονισμού αυτού, με τίτλο «Κριτήρια και μεθοδολογία για την επιβολή διορθώσεων στο πλαίσιο της εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση». Το άρθρο αυτό ορίζει στην παράγραφο 7 τα εξής:

«Κατά τον καθορισμό του ύψους των κατ’ αποκοπή διορθώσεων, η Επιτροπή λαμβάνει ειδικά υπόψη τις ακόλουθες περιστάσεις, οι οποίες αποδεικνύουν αυξημένη σοβαρότητα των ελλείψεων που συνιστά μεγαλύτερο κίνδυνο απώλειας για τον προϋπολογισμό της Ένωσης:

[…]

[…]».

6

Το άρθρο 34, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 908/2014 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2014, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τους κανόνες σχετικά με τους ελέγχους, τις εγγυήσεις και τη διαφάνεια (ΕΕ 2014, L 255, σ. 59), προβλέπει τα εξής:

«Εάν, ως αποτέλεσμα έρευνας, η Επιτροπή θεωρήσει ότι οι δαπάνες δεν πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ενωσιακούς κανόνες, κοινοποιεί τα πορίσματά της στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, προσδιορίζοντας τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα για να διασφαλιστεί η μελλοντική συμμόρφωση με τους εν λόγω κανόνες και αναφέροντας το προσωρινό ύψος της δημοσιονομικής διόρθωσης που θεωρεί ότι αντιστοιχεί στα εν λόγω πορίσματα σε εκείνο το στάδιο της διαδικασίας. Η εν λόγω κοινοποίηση περιέχει επίσης χρονοδιάγραμμα διμερούς σύσκεψης εντός τεσσάρων μηνών από τη λήξη της προθεσμίας για την απάντηση του κράτους μέλους. Η κοινοποίηση περιέχει παραπομπή στο παρόν άρθρο.

Το κράτος μέλος απαντά εντός δύο μηνών από την παραλαβή της κοινοποίησης. Στην απάντησή του, το κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα, ιδίως, να:

Σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος του κράτους μέλους, να επιτρέψει παράταση της δίμηνης περιόδου κατά δύο μήνες κατ’ ανώτατο όριο. Το αίτημα απευθύνεται στην Επιτροπή πριν από την εκπνοή του εν λόγω διαστήματος.

Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι μια διμερής σύσκεψη δεν είναι αναγκαία, ενημερώνει την Επιτροπή στην απάντησή του στην προαναφερθείσα κοινοποίηση.»

7

Η ανακοίνωση της Επιτροπής, της 8ης Ιουνίου 2015, με τίτλο «Κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό των δημοσιονομικών διορθώσεων στο πλαίσιο των διαδικασιών εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση και δημοσιονομικής εκκαθάρισης των λογαριασμών» [C(2015) 3675 τελικό, στο εξής: κατευθυντήριες γραμμές του 2015], περιλαμβάνει το κεφάλαιο 3, με τίτλο «Κατ’ αποκοπή δημοσιονομικές διορθώσεις για ελλείψεις στα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου όσον αφορά τη νομιμότητα και κανονικότητα των δαπανών». Το κεφάλαιο αυτό περιλαμβάνει τα σημεία 3.1. έως 3.5. των κατευθυντήριων γραμμών του 2015. Υπό τον τίτλο «Επίπεδο της δημοσιονομικής διόρθωσης», το σημείο 3.2 των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών προβλέπει τα εξής:

«[…]

Κατά το άρθρο 12, παράγραφος 7, του κανονισμού [907/2014], οι υπηρεσίες της Επιτροπής λαμβάνουν “ειδικά υπόψη τις ακόλουθες περιστάσεις, οι οποίες αποδεικνύουν αυξημένη σοβαρότητα των ελλείψεων που συνιστά μεγαλύτερο κίνδυνο απώλειας για τον προϋπολογισμό της Ένωσης” οι οποίες δικαιολογούν επομένως ένα υψηλότερο κατ’ αποκοπή ποσοστό:

[…]

[…]»

8

Το ιστορικό της διαφοράς εκτίθεται από το Γενικό Δικαστήριο στις σκέψεις 1 έως 37 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και μπορεί να συνοψισθεί, για τις ανάγκες της παρούσας διαδικασίας, ως ακολούθως.

9

Από τις 24 έως τις 28 Νοεμβρίου 2014, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διενήργησε έρευνα στη Γαλλία σχετικά με τον τομέα των στρεμματικών ενισχύσεων του πρώτου πυλώνα της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) που ζητήθηκαν για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014.

10

Με έγγραφο της 25ης Φεβρουαρίου 2015, η Επιτροπή, αφενός, κοινοποίησε στη Γαλλική Δημοκρατία τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 34, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού 908/2014, και, αφετέρου, ζήτησε από το εν λόγω κράτος μέλος να της κοινοποιήσει συμπληρωματικές πληροφορίες.

11

Στις 26 Ιουνίου 2015 η Γαλλική Δημοκρατία διαβίβασε στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις της καθώς και τις συμπληρωματικές πληροφορίες που είχε ζητήσει όσον αφορά την εν λόγω έρευνα.

12

Στις 3 Ιουλίου 2015 η Επιτροπή κάλεσε τις γαλλικές αρχές σε διμερή σύσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιουλίου 2015.

13

Με έγγραφα της 22ας Σεπτεμβρίου και της 22ας Οκτωβρίου 2015, η Γαλλική Δημοκρατία κοινοποίησε στην Επιτροπή συμπληρωματικές πληροφορίες.

14

Από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 4 Δεκεμβρίου 2015, οι υπηρεσίες της Επιτροπής διενήργησαν συμπληρωματική έρευνα στη Γαλλία, προκειμένου να επαληθευθεί ο προταθείς από τις γαλλικές αρχές ποσοτικός προσδιορισμός της οικονομικής ζημίας που υπέστη το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) λόγω ορισμένων παρατυπιών.

15

Με έγγραφα της 15ης Δεκεμβρίου 2015, της 23ης Δεκεμβρίου 2015 και της 12ης Ιανουαρίου 2016, οι αρχές αυτές διαβίβασαν στην Επιτροπή συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με τον ποσοτικό προσδιορισμό της εν λόγω οικονομικής ζημίας.

16

Απαντώντας σε έγγραφο της Επιτροπής της 25ης Ιανουαρίου 2016, οι εν λόγω αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή και άλλες σχετικές συμπληρωματικές πληροφορίες με έγγραφα της 27ης Ιανουαρίου, της 12ης Φεβρουαρίου, της 22ας Φεβρουαρίου και της 26ης Φεβρουαρίου 2016.

17

Με έγγραφο της 20ής Μαΐου 2016, το οποίο εστάλη βάσει του άρθρου 34, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, του εκτελεστικού κανονισμού 908/2014, η Επιτροπή ανακοίνωσε επισήμως στις γαλλικές αρχές την πρόθεσή της να αποκλείσει από τη χρηματοδότηση της Ένωσης το ποσό των 117439017,55 ευρώ λόγω μη σύμφωνης προς τους κανόνες της Ένωσης εφαρμογής του συστήματος στρεμματικής ενισχύσεως στη Γαλλία κατά τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014 (στο εξής: επίσημη ανακοίνωση της 20ής Μαΐου 2016). Αυτή η σχεδιαζόμενη διόρθωση στηριζόταν στη διαπίστωση διαφόρων πλημμελειών.

18

Ειδικότερα, η πρώτη πλημμέλεια στηριζόταν σε ελλείψεις του Συστήματος Αναγνώρισης Αγροτεμαχίων – Συστήματος Γεωγραφικών Πληροφοριών (ΣΑΑ-ΣΓΠ) με την ονομασία «Γεωγραφικό μητρώο αγροτεμαχίων» (ΓΜΑ), που έθεσαν σε εφαρμογή οι γαλλικές αρχές.

19

Η δεύτερη πλημμέλεια αφορούσε προβλήματα σχετικά με τον ορισμό των επιλέξιμων για ενισχύσεις εκτάσεων, τα οποία ανέκυψαν από εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 34 του κανονισμού 1122/2009, την οποία ακολουθούσαν παγίως οι γαλλικές αρχές. Η ερμηνεία αυτή είχε ως αποτέλεσμα να μην αποκλείουν οι γαλλικές αρχές μη επιλέξιμες εκτάσεις βάσει της νομοθεσίας της Ένωσης για την «καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση».

20

Συναφώς, προσήφθη, μεταξύ άλλων, στις γαλλικές αρχές ότι θεώρησαν ως τοπογραφικές ιδιαιτερότητες, και, ως εκ τούτου, ως επιλέξιμες για ενίσχυση, δενδρώδεις κατά κύριο λόγο εκτάσεις με πολύ χαμηλά αποθέματα χορτονομής ή μη προσβάσιμες στα ζώα, οι οποίες δηλώθηκαν ως «χερσότοποι και βοσκότοποι», ενώ οι εκτάσεις αυτές δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις που θέτει η γαλλική ρύθμιση και η νομοθεσία της Ένωσης, δεδομένου ότι δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 34, παράγραφος 3, του κανονισμού 1122/2009 ούτε στην έννοια των «μόνιμων βοσκότοπων», όπως ορίζεται στο άρθρο 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 1120/2009.

21

Η τρίτη πλημμέλεια αφορούσε τον μη σύννομο χαρακτήρα της μεθόδου που χρησιμοποίησαν οι γαλλικές αρχές για τον υπολογισμό των πληρωμών και των κυρώσεων για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014, καθώς και τη μη διενέργεια αναδρομικής ανάκτησης.

22

Η τέταρτη πλημμέλεια αφορούσε ορισμένα προβλήματα σχετικά με δύο διοικητικά διαμερίσματα που απαρτίζουν την τοπική αυτοδιοίκηση της Κορσικής (Γαλλία), δηλαδή τα διοικητικά διαμερίσματα της Άνω Κορσικής και της Νότιας Κορσικής. Η Επιτροπή έκρινε ότι οι τρεις πρώτες διαπιστώσεις περί πλημμελειών που προαναφέρθηκαν ίσχυαν για καθένα από τα δύο αυτά διοικητικά διαμερίσματα. Όσον αφορά το διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής, η Επιτροπή επισήμανε ότι, ελλείψει τροποποιήσεων στην έως τότε ακολουθούμενη μέθοδο, δυνάμενων να έχουν πραγματικά επιτόπια αποτελέσματα, οι διορθώσεις που αφορούσαν το διοικητικό αυτό διαμέρισμα κατά τις προηγούμενες έρευνες θα εφαρμόζονταν και για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014. Η Επιτροπή έκρινε επίσης ότι η κατ’ αποκοπή διόρθωση 100 % για το διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής εξακολουθούσε να ισχύει.

23

Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τη μεθοδολογία που εκτίθεται στις κατευθυντήριες γραμμές του 2015, η Επιτροπή πρότεινε, με την επίσημη ανακοίνωση της 20ής Μαΐου 2016, την εφαρμογή δημοσιονομικών διορθώσεων κατανεμημένων σε τέσσερις ομάδες. Μία από τις ομάδες αυτές περιελάμβανε κατ’ αποκοπή διορθώσεις 100 % για άμεσες στρεμματικές ενισχύσεις του πρώτου πυλώνα, χορηγηθείσες στον οργανισμό τοπικής αυτοδιοικήσεως της Κορσικής για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014, λόγω, μεταξύ άλλων, πλημμελειών που διαπιστώθηκαν στο σύστημα ελέγχου των στρεμματικών ενισχύσεων, ιδίως λόγω του ότι οι μη επιλέξιμες για τις ενισχύσεις αυτές εκτάσεις δεν είχαν ακόμη αποκλεισθεί και λόγω του ότι οι πλημμέλειες αυτές είχαν ήδη παρατηρηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας συμμορφώσεως για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2008 έως 2012, αλλά οι γαλλικές αρχές δεν είχαν τροποποιήσει τη μέθοδο που εφαρμοζόταν σε αυτόν τον τομέα.

24

Με έγγραφο της 22ας Ιουνίου 2016, οι γαλλικές αρχές προσέφυγαν στο όργανο συμβιβασμού με αντικείμενο τη δημοσιονομική διόρθωση που η Επιτροπή σχεδίαζε ως προς το διαμέρισμα της Άνω Κορσικής. Οι γαλλικές αρχές υποστήριξαν, κατ’ ουσίαν, ότι το επιχείρημα της Επιτροπής για να δικαιολογήσει την απόρριψη του ποσοτικού προσδιορισμού που είχαν προτείνει συναφώς δεν ήταν επαρκές υπό το πρίσμα της νομοθεσίας της Ένωσης και ότι το σχέδιο κατ’ αποκοπή διόρθωσης με συντελεστή ύψους 100 % για την περίπτωση του διοικητικού διαμερίσματος της Άνω Κορσικής αντέβαινε προς τις διαδικασίες ποσοτικού προσδιορισμού της ζημίας που προβλέπονται στη νομοθεσία αυτή.

25

Στις 19 Δεκεμβρίου 2016 το όργανο συμβιβασμού εξέδωσε τη γνωμοδότησή του. Κατ’ ουσίαν, διαπίστωσε ότι ο συμβιβασμός δεν ήταν δυνατός κατά το στάδιο εκείνο και θεώρησε ότι μια κατ’ αποκοπή διόρθωση ύψους 100 % θα ήταν πιθανώς δυσανάλογη με γνώμονα τον πραγματικό κίνδυνο για το ΕΓΤΕ. Ως εκ τούτου, κάλεσε τις υπηρεσίες της Επιτροπής να εξετάσουν το ενδεχόμενο επιβολής χαμηλότερης διόρθωσης.

26

Στις 21 Φεβρουαρίου 2017 η Επιτροπή έλαβε την τελική θέση της με την οποία ενέμεινε στην άποψη που είχε διατυπώσει με την επίσημη ανακοίνωση της 20ής Μαΐου 2016. Κατά το εν λόγω θεσμικό όργανο, η κατ’ αποκοπή διόρθωση ύψους 100 % ήταν δικαιολογημένη, στο μέτρο που από τις διαθέσιμες πληροφορίες προέκυπτε ότι οι ελλείψεις όσον αφορά τον έλεγχο των ενισχύσεων στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής ήταν τόσο σοβαρές ώστε συνιστούσαν πλήρη αποτυχία συμμόρφωσης προς τους κανόνες της Ένωσης και δημιουργούσαν πολύ υψηλό κίνδυνο για το ΕΓΤΕ.

27

Στις 8 Νοεμβρίου 2017 η Επιτροπή εξέδωσε την επίδικη απόφαση με την οποία, υπό την αιτιολογία με τίτλο «Σύστημα ελέγχου που παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, Κορσική», επέβαλε, μεταξύ άλλων, στη Γαλλική Δημοκρατία δημοσιονομική διόρθωση ύψους 28973945,46 ευρώ ως προς τις δαπάνες για άμεσες στρεμματικές ενισχύσεις στον πρώτο πυλώνα που αφορούσαν την τοπική αυτοδιοίκηση της Κορσικής για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014, λόγω των σοβαρών πλημμελειών που διαπιστώθηκαν στο σύστημα ελέγχου των εν λόγω ενισχύσεων.

28

Στη συγκεφαλαιωτική έκθεση που επισυνάπτεται στην επίδικη απόφαση, η Επιτροπή στηρίχθηκε για την επιβολή αυτής της δημοσιονομικής διόρθωσης στην ίδια αιτιολογία με εκείνη που παρέθεσε στην επίσημη ανακοίνωση της 20ής Μαΐου 2016.

29

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 19 Ιανουαρίου 2018, η Γαλλική Δημοκρατία άσκησε προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωση της επίδικης απόφασης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προβάλλοντας, κατ’ ουσίαν, πέντε λόγους.

30

Ο τρίτος και ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αφορούσαν το μέρος της επίδικης απόφασης με το οποίο η Επιτροπή, βάσει λόγου επιγραφόμενου «Σύστημα ελέγχου που παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, Κορσική», επέβαλε στη Γαλλική Δημοκρατία κατ’ αποκοπή διορθώσεις ύψους 100 % όσον αφορά το διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής, για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014 (στο εξής: επίμαχες κατ’ αποκοπή διορθώσεις). Ο τρίτος λόγος αφορούσε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, ενώ ο τέταρτος λόγος αφορούσε παράβαση του άρθρου 34, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού 908/2014 και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.

31

Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι όλοι οι λόγοι ακυρώσεως που προέβαλε το εν λόγω κράτος μέλος προς στήριξη της προσφυγής του έπρεπε να απορριφθούν και, ως εκ τούτου, απέρριψε την προσφυγή στο σύνολό της.

32

Η Γαλλική Δημοκρατία ζητεί από το Δικαστήριο:

33

Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και να καταδικάσει την Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

34

Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η Γαλλική Δημοκρατία προβάλλει έναν μόνο λόγο αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή μπορούσε βάσει νόμου να της επιβάλει κατ’ αποκοπή διορθώσεις ύψους 100 % όσον αφορά τις άμεσες στρεμματικές ενισχύσεις που καταβλήθηκαν στην Άνω Κορσική για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014, λόγω πλημμελειών του συστήματος ελέγχου των στρεμματικών ενισχύσεων στο διοικητικό αυτό διαμέρισμα.

35

Κατά τη Γαλλική Δημοκρατία, από το σημείο 3.2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2015 προκύπτει ότι η εφαρμογή ποσοστού διόρθωσης άνω του 25 %, δηλαδή 100 %, δικαιολογείται όταν οι πλημμέλειες που επηρεάζουν το σύστημα ελέγχου είναι τόσο σοβαρές ώστε συνιστούν πλήρη αποτυχία συμμόρφωσης προς τους κανόνες της Ένωσης η οποία καθιστά όλες τις πληρωμές παράτυπες.

36

Η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να καθορίσει ποσοστό διόρθωσης άνω του 25 % μόνον εάν πληρούνται πλείονα κριτήρια. Επομένως, για να δικαιολογήσει το εν λόγω θεσμικό όργανο την επιβολή διόρθωσης ύψους 100 % λόγω σοβαρών πλημμελειών του συστήματος ελέγχου, πρέπει να αποδείξει ότι το σύστημα αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ισχύουσα νομοθεσία της Ένωσης, δεν λαμβάνει υπόψη ουσιώδη στοιχεία του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεως και τους σκοπούς του και δεν καθιστά, ως εκ της φύσεώς του, δυνατό τον εντοπισμό των πρακτικών των συγκεκριμένων οικονομικών φορέων, οι οποίοι καταστρατηγούν ή χρησιμοποιούν δολίως τα ουσιώδη αυτά στοιχεία.

37

Στη σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του σημείου 3.2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2015 κρίνοντας ότι η επιβολή δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 100 % δεν δικαιολογείται τόσο από τις πλημμέλειες κατά την εφαρμογή ορισμένων βασικών ελέγχων, όσο από το ότι δεν ελήφθησαν υπόψη ουσιώδη στοιχεία του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεων και οι σκοποί του, δεδομένου ότι η μη πλήρωση της ή των ουσιαστικών προϋποθέσεων χορηγήσεως ενισχύσεως δικαιολογούν τον αποκλεισμό του συνόλου των δαπανών.

38

Η εσφαλμένη αυτή ερμηνεία οδήγησε το Γενικό Δικαστήριο σε πλάνη περί το δίκαιο στις σκέψεις 134 έως 136 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης. Συγκεκριμένα, αφού έκρινε, στη σκέψη 134 της εν λόγω απόφασης, ότι η κατ’ αποκοπή διόρθωση ύψους 100 % δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί λόγω καταβολής ενισχύσεων στερούμενων νομικής βάσεως στο δίκαιο της Ένωσης ή λόγω άμεσης παραβάσεως των κανόνων του δικαίου της Ένωσης, αλλά λόγω αρκούντως σοβαρής πλημμέλειας του συστήματος ελέγχου, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε, στις σκέψεις 135 έως 136 της ίδιας απόφασης, ότι η μη τήρηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων περί χορηγήσεως του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεων δικαιολογούσε τον αποκλεισμό του συνόλου των δαπανών.

39

Εξ αυτού συνάγεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σύγχυση, εξισώνοντας όσον αφορά τις συνέπειες το να μη λαμβάνονται καθόλου υπόψη οι ουσιαστικές προϋποθέσεις χορηγήσεως της ενισχύσεως, πράγμα που δικαιολογεί τον αποκλεισμό του συνόλου των δαπανών, και το γεγονός ότι το σύστημα ελέγχου απλώς δεν έλαβε υπόψη ένα ουσιώδες στοιχείο, ενώ η πλημμέλεια αυτή αποτελεί ένα μόνο από τα τρία κριτήρια που μπορούν να δικαιολογήσουν κατ’ αποκοπή διόρθωση ύψους 100 % λόγω σοβαρής πλημμέλειας του συστήματος ελέγχου.

40

Κατά τη Γαλλική Δημοκρατία, το γεγονός ότι το σύστημα ελέγχου δεν λαμβάνει υπόψη μια ουσιαστική προϋπόθεση του καθεστώτος των στρεμματικών ενισχύσεων δεν αρκεί –αφεαυτού– για να δικαιολογήσει την εφαρμογή δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 100 %.

41

Τέλος, η Γαλλική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η ορθή εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του 2015 θα έπρεπε να οδηγήσει το Γενικό Δικαστήριο στην απόρριψη της εφαρμογής συντελεστή κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 %, δεδομένου ότι δεν συντρέχει κανένα από τα κριτήρια που δικαιολογούν την εφαρμογή τέτοιου ποσοστού.

42

Η Επιτροπή αντικρούει τα επιχειρήματα της Γαλλικής Δημοκρατίας και ζητεί την απόρριψη του λόγου αναιρέσεως ως αβάσιμου.

43

Η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το σημείο 3.2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2015 προκειμένου να επιβάλει τις επίμαχες κατ’ αποκοπή διορθώσεις.

44

Το θεσμικό αυτό όργανο αμφισβητεί, αφενός, το επιχείρημα της Γαλλικής Δημοκρατίας σχετικά με τις σκέψεις 118 και 134 έως 136 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, κατά το οποίο η εφαρμογή κατ’ αποκοπή διόρθωσης ύψους 100 % στηρίζεται αποκλειστικά σε κατάφωρη δυσλειτουργία του συστήματος ελέγχου. Αντιθέτως, η εφαρμογή του ποσοστού αυτού δικαιολογείται όχι μόνο λόγω κατάφωρης δυσλειτουργίας του συστήματος ελέγχου, αλλά και λόγω παρατυπιών οι οποίες επηρεάζουν μία από τις ουσιαστικές προϋποθέσεις του καθεστώτος στρεμματικών ενισχύσεων οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από τη Γαλλική Δημοκρατία.

45

Αφετέρου, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο ορθώς εφάρμοσε το σημείο 3.2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2015 για να δικαιολογήσει την επιβολή των επίμαχων κατ’ αποκοπή διορθώσεων. Ειδικότερα, από τις σκέψεις 130 και 131 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε τον συστηματικό χαρακτήρα των πλημμελειών ή της απάτης, καθόσον στις σκέψεις αυτές επισημάνθηκε ότι το σφάλμα στον ορισμό της επιλέξιμης έκτασης επηρέαζε το ολοκληρωμένο σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου (στο εξής: ΟΣΔΕ) και ότι το σφάλμα αυτό επέτρεψε, σε πολλές περιπτώσεις, στους γεωργούς να δηλώσουν προς ενίσχυση μη επιλέξιμες εκτάσεις.

46

Εξάλλου, το σύστημα ελέγχου των στρεμματικών ενισχύσεων ήταν πλημμελές σε τέτοιο βαθμό ώστε να θεωρηθεί ότι δεν λαμβάνει υπόψη ουσιώδη στοιχεία. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε επανειλημμένως ότι ο ορισμός των επιλέξιμων εκτάσεων στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής δεν τηρούσε μια βασική ουσιαστική προϋπόθεση του καθεστώτος στρεμματικών ενισχύσεων, δηλαδή τον ακριβή καθορισμό των εκτάσεων.

47

Με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως, η Γαλλική Δημοκρατία υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία του σημείου 3.2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2015 στη σκέψη 118 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και ότι, ως εκ τούτου, εφάρμοσε εσφαλμένως το σημείο αυτό των κατευθυντήριων γραμμών κατά την εξέταση της αναλογικότητας των επίμαχων κατ’ αποκοπή διορθώσεων στις σκέψεις 134 έως 136 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.

48

Λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προέβαλαν οι διάδικοι στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να παρασχεθούν, σε πρώτο στάδιο, διευκρινίσεις ως προς τη νομική βάση των δημοσιονομικών διορθώσεων, τις προϋποθέσεις εφαρμογής τους καθώς και τον δικαστικό έλεγχο στον οποίο υπόκεινται οι διορθώσεις αυτές από το Γενικό Δικαστήριο. Εν συνεχεία, πρέπει να εξεταστεί αν νομίμως το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, με τις σκέψεις 134 έως 136 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι η Επιτροπή δικαιολόγησε ορθώς τον αποκλεισμό του συνόλου των δαπανών σχετικά με τις στρεμματικές ενισχύσεις στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής, διαπιστώνοντας μόνο τη μη τήρηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεων.

49

Κατά το άρθρο 52, παράγραφος 1, του κανονισμού 1306/2013, όταν η Επιτροπή κρίνει ότι οι δαπάνες δεν έχουν πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης, το θεσμικό αυτό όργανο εκδίδει εκτελεστική πράξη για τον καθορισμό των ποσών που πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης. Κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, η Επιτροπή εκτιμά τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν με βάση τη σοβαρότητα της διαπιστωθείσας μη συμμόρφωσης. Προς τούτο, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη το είδος της παράβασης και την οικονομική ζημία που υπέστη η Ένωση. Περαιτέρω, η Επιτροπή βασίζει τον αποκλεισμό στον προσδιορισμό των αχρεωστήτως δαπανηθέντων ποσών και, σε περίπτωση που ο προσδιορισμός των εν λόγω ποσών απαιτεί δυσανάλογη προσπάθεια, δύναται να εφαρμόζει κατ’ αποκοπή διορθώσεις. Οι κατ’ αποκοπή διορθώσεις εφαρμόζονται μόνο όταν, λόγω της φύσης της περίπτωσης ή επειδή το κράτος μέλος δεν διαβίβασε στην Επιτροπή τις απαραίτητες πληροφορίες, δεν είναι εφικτό, με μια λογική προσπάθεια, να προσδιοριστεί ακριβέστερα η οικονομική ζημία που υπέστη η Ένωση.

50

Γίνεται, έτσι, διάκριση μεταξύ των εφάπαξ διορθώσεων των αχρεωστήτως δαπανηθέντων από τα κράτη μέλη ποσών και των κατ’ αποκοπή διορθώσεων. Κατά συνέπεια, ακόμη και όταν η Επιτροπή αποφασίζει, όπως στην υπό κρίση υπόθεση, να αποκλείσει από τη χρηματοδότηση της Ένωσης το σύνολο των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν, πρέπει, όπως επισήμανε και ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 34 των προτάσεών του, να γίνει διάκριση μεταξύ της περίπτωσης στην οποία το κράτος μέλος προέβη στην καταβολή των ενισχύσεων αυτών χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε νομική βάση στο δίκαιο της Ένωσης, με συνέπεια να δικαιολογείται η επιβολή εφάπαξ διόρθωσης ύψους 100 % από την περίπτωση στην οποία, μολονότι υφίσταται νομική βάση, το εφαρμοζόμενο ελεγκτικό σύστημα παρουσιάζει σοβαρές πλημμέλειες που καθιστούν παράτυπες όλες τις πληρωμές, οπότε η Επιτροπή επιβάλλει κατ’ αποκοπή διόρθωση ύψους 100 %.

51

Συναφώς, πρώτον, από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι το ΕΓΤΕ χρηματοδοτεί μόνον τις παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως των γεωργικών αγορών. Επομένως, το ΕΓΤΕ επιβαρύνεται μόνο με τα ποσά που καταβάλλονται σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο της εν λόγω κοινής οργανώσεως. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη φέρουν κάθε άλλη δαπάνη, ιδίως δε τα ποσά που οι εθνικές αρχές κακώς έκριναν ότι μπορούν να καταβάλουν στο πλαίσιο της κοινής αυτής οργανώσεως (πρβλ. απόφαση της 18ης Απριλίου 2002, Βέλγιο κατά Επιτροπής, C‑332/00, EU:C:2002:235, σκέψεις 35 και 44).

52

Επομένως, στην περίπτωση κατά την οποία το σύνολο των καταβληθεισών ενισχύσεων χορηγήθηκε χωρίς να υφίσταται καμία νομική βάση της Ένωσης, οι ενισχύσεις αυτές αποκλείονται από τη χρηματοδότηση της Ένωσης, ανεξαρτήτως της διαπιστώσεως παρατυπιών ή αμελειών των εθνικών αρχών (πρβλ. απόφαση της 18ης Απριλίου 2002, Βέλγιο κατά Επιτροπής, C‑332/00, EU:C:2002:235, σκέψη 36).

53

Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή, η οποία δεν διαθέτει κανένα περιθώριο εκτίμησης όσον αφορά την αποδοχή ή την απόρριψη δαπάνης από τη χρηματοδότηση της Ένωσης (πρβλ. απόφαση της 18ης Απριλίου 2002, Βέλγιο κατά Επιτροπής, C‑332/00, EU:C:2002:235, σκέψεις 36 και 45), πρέπει να αποδείξει ότι οι ενισχύσεις που αποκλείσθηκαν καταβλήθηκαν πράγματι χωρίς να υφίσταται καμία νομική βάση.

54

Σε περίπτωση προσφυγής ακυρώσεως κατά απόφασης που επιβάλλει εφάπαξ διόρθωση, το Γενικό Δικαστήριο οφείλει, όπως επισήμανε, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 44 των προτάσεών του, να εξακριβώσει, λαμβανομένων υπόψη των λόγων ακυρώσεως που προβλήθηκαν ενώπιόν του, αν η Επιτροπή απέδειξε ότι οι ενισχύσεις που καταβλήθηκαν από το οικείο κράτος μέλος και αποκλείσθηκαν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης δεν πληρούν πράγματι τις ουσιαστικές προϋποθέσεις του συγκεκριμένου καθεστώτος ενισχύσεων, οπότε το σύνολο των ενισχύσεων αυτών χορηγήθηκαν εκτός του εν λόγω καθεστώτος.

55

Δεύτερον, η Επιτροπή μπορεί να δικαιολογήσει τον αποκλεισμό, υπό τη μορφή κατ’ αποκοπή διόρθωσης ύψους 100 %, του συνόλου των καταβληθεισών ενισχύσεων λόγω της εφαρμογής από το οικείο κράτος μέλος συστήματος ελέγχου που παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις.

56

Όπως προκύπτει από τη σκέψη 49 της παρούσας αποφάσεως, η επιβολή κατ’ αποκοπή διόρθωσης είναι δυνατή μόνο όταν, λόγω της φύσης της περίπτωσης ή επειδή το κράτος μέλος δεν διαβίβασε στην Επιτροπή τις απαραίτητες πληροφορίες, δεν είναι εφικτό, με μια εύλογη προσπάθεια, να προσδιοριστεί ακριβέστερα η οικονομική ζημία που υπέστη η Ένωση.

57

Συναφώς, από το άρθρο 12, παράγραφος 7, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 907/2014 προκύπτει ότι, για τον καθορισμό του ύψους μιας κατ’ αποκοπή διόρθωσης, η Επιτροπή λαμβάνει ειδικώς υπόψη περιστάσεις από τις οποίες προκύπτει ο βαθμός σοβαρότητας των διαπιστωθεισών ελλείψεων, συνεπώς και ο αυξημένος κίνδυνος απωλειών για τον προϋπολογισμό της Ένωσης, όπως είναι η μη εφαρμογή συστήματος ελέγχου από το κράτος μέλος ή όταν η εφαρμογή του συστήματος ελέγχου παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, καθώς και η ύπαρξη αποδείξεων για εκτεταμένες παρατυπίες και αμέλειες στην αντιμετώπιση παράτυπων ή δόλιων πρακτικών.

58

Σύμφωνα με το σημείο 3.2 των κατευθυντηρίων γραμμών του 2015, υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή εφαρμόζει, κατ’ αρχήν, κατ’ αποκοπή διόρθωση 25 %. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή μπορεί να καθορίσει ακόμη υψηλότερο ποσοστό διόρθωσης. Επομένως, κατ’ αποκοπή διόρθωση ύψους 100 % δικαιολογείται όταν οι ελλείψεις του συστήματος ελέγχου είναι τόσο σοβαρές ώστε να συνιστούν πλήρη αποτυχία συμμόρφωσης προς τους κανόνες της Ένωσης, καθιστώντας παράτυπες όλες τις πληρωμές.

59

Ως εκ τούτου, η επιβολή κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 % συνιστά το έσχατο μέτρο για την περίπτωση που, χωρίς να είναι δυνατόν να αποδειχθεί επακριβώς η οικονομική ζημία που προκλήθηκε στην Ένωση, μπορεί εντούτοις να θεωρηθεί, λαμβανομένης υπόψη της εξαιρετικής σοβαρότητας των ελλείψεων του συστήματος ελέγχου, ότι όλες οι πληρωμές είναι παράτυπες. Συνεπώς, η επιβολή ενός τέτοιου ποσοστού κατ’ αποκοπή διόρθωσης πρέπει να πλαισιώνεται από αυστηρές προϋποθέσεις.

60

Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων και υπό το πρίσμα των εκτιμήσεων που εξέθεσε ο γενικός εισαγγελέας στα σημεία 52 έως 58 των προτάσεών του, κατ’ αποκοπή διόρθωση 100 % μπορεί να επιβληθεί μόνον αν οι ελλείψεις ενός συγκεκριμένου συστήματος ελέγχου είναι τόσο σοβαρές ώστε να συνιστούν πλήρη αποτυχία συμμόρφωσης προς τους κανόνες της Ένωσης, λόγω της οποίας όλες οι πληρωμές καθίστανται παράτυπες, πράγμα που προϋποθέτει ότι, πρώτον, το εν λόγω σύστημα ελέγχου δεν έχει καμία σχέση με τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης, δεύτερον, δεν λαμβάνει υπόψη ουσιώδη στοιχεία του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεων καθώς και τους σκοπούς του και, τρίτον, δεν καθιστά δυνατό, ως εκ της φύσεώς του, τον εντοπισμό των πρακτικών των συγκεκριμένων οικονομικών φορέων, οι οποίοι καταστρατηγούν ή χρησιμοποιούν δολίως τα ουσιώδη αυτά στοιχεία. Η απόδειξη της συνδρομής των τριών αυτών προϋποθέσεων εναπόκειται στην Επιτροπή.

61

Σε περίπτωση προσφυγής ακυρώσεως κατά απόφασης που επιβάλλει τέτοια κατ’ αποκοπή διόρθωση, το Γενικό Δικαστήριο οφείλει, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 45 των προτάσεών του, να ελέγξει, λαμβανομένων υπόψη των λόγων που προβλήθηκαν ενώπιόν του, το βάσιμο της εκτιμήσεως της Επιτροπής όσον αφορά την εφαρμογή συγκεκριμένου συντελεστή κατ’ αποκοπή διόρθωσης υπό το πρίσμα του κινδύνου της πραγματικής ζημίας που μπορεί να υποστεί ο προϋπολογισμός της Ένωσης και, ειδικότερα, των τριών κριτηρίων που εκτίθενται στην προηγούμενη σκέψη.

62

Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει από τη σκέψη 36 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και από τη συνημμένη στην επίδικη απόφαση συγκεφαλαιωτική έκθεση, η Επιτροπή στήριξε την επιβολή των επίμαχων κατ’ αποκοπή διορθώσεων στην ύπαρξη κινδύνου για το ΕΓΤΕ λόγω ενός συστήματος ελέγχου με σοβαρές ελλείψεις στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014.

63

Επομένως, στο πλαίσιο του ελέγχου της αναλογικότητας των επίμαχων κατ’ αποκοπή διορθώσεων, εναπέκειτο, εν προκειμένω, στο Γενικό Δικαστήριο να εξακριβώσει αν η Επιτροπή είχε αποδείξει ότι συνέτρεχαν τα τρία σωρευτικά κριτήρια που δικαιολογούσαν την επιβολή κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 % και τα οποία εκτίθενται στη σκέψη 60 της παρούσας απόφασης.

64

Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο υπενθύμισε τα κριτήρια αυτά στη σκέψη 117 της απόφασης αυτής, συμπεραίνοντας, στη σκέψη 118 της εν λόγω απόφασης, ότι η επιβολή δημοσιονομικής διόρθωσης 100 % δεν δικαιολογείται τόσο από τις πλημμέλειες κατά την εφαρμογή ορισμένων βασικών ελέγχων όσο από το ότι δεν ελήφθησαν υπόψη ουσιώδη στοιχεία του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεων και οι σκοποί του, και ότι η μη συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων για τη χορήγηση ενισχύσεως επαρκούσε για να δικαιολογηθεί ο αποκλεισμός του συνόλου των δαπανών.

65

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε έτσι σε πλάνη περί το δίκαιο εξομοιώνοντας τους λόγους επιβολής κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 % με τους λόγους επιβολής δημοσιονομικής διόρθωσης για το σύνολο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν ελλείψει οποιασδήποτε νομικής βάσεως.

66

Η πλάνη αυτή κατέστησε επίσης πλημμελή τον εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου έλεγχο της αναλογικότητας της επίμαχης κατ’ αποκοπή διόρθωσης.

67

Το Γενικό Δικαστήριο, αφού υπενθύμισε, με τις σκέψεις 130 έως 133 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, τις διαπιστωθείσες από την Επιτροπή παρατυπίες του ΟΣΔΕ που εφαρμόστηκε στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής και αφού έκρινε ότι οι παρατυπίες αυτές αποδείκνυαν την ύπαρξη αρκούντως σοβαρής δυσλειτουργίας του συστήματος ελέγχου, αποφάνθηκε, στις σκέψεις 134 έως 136 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, ότι οι επίμαχες κατ’ αποκοπή διορθώσεις μπορούσαν να δικαιολογηθούν λόγω της μη τήρησης των ουσιαστικών προϋποθέσεων του καθεστώτος στρεμματικών ενισχύσεων. Το Γενικό Δικαστήριο, όμως, παρέλειψε να εξετάσει αν η Επιτροπή είχε όντως αποδείξει τη συνδρομή των τριών σωρευτικών κριτηρίων που παρατίθενται στη σκέψη 60 της παρούσας απόφασης.

68

Ειδικότερα, στο Γενικό Δικαστήριο εναπέκειτο, στο πλαίσιο της εξέτασης του πρώτου κριτηρίου, να εξακριβώσει αν το σύστημα ελέγχου που εφαρμόστηκε στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής δεν είχε καμία σχέση με τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας των εκτάσεων που απαιτούνται για τη χορήγηση στρεμματικής ενισχύσεως. Όμως, το Γενικό Δικαστήριο, στηριζόμενο, στις σκέψεις 130 έως 133 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, μόνο σε επαναλαμβανόμενες εσφαλμένες ερμηνείες της έννοιας του «μόνιμου βοσκότοπου», όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 1120/2009, στις οποίες προέβησαν οι γαλλικές αρχές, καθώς και στη συνεκτίμηση των τοπογραφικών ιδιαιτεροτήτων, προκειμένου να συναγάγει ότι το σύστημα αυτό δεν μπορούσε οπωσδήποτε να παράσχει στις γαλλικές αρχές τη δυνατότητα να εντοπίσουν τα σφάλματα σχετικά με τον καθορισμό των γεωργικών εκτάσεων, δεν απέδειξε ότι το σύστημα ελέγχου που εφαρμόστηκε στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής δεν είχε καμία σχέση με τις προϋποθέσεις επιλεξιμότητας για τους σκοπούς της στρεμματικής ενίσχυσης.

69

Στο πλαίσιο της εξέτασης του δεύτερου κριτηρίου, στο Γενικό Δικαστήριο εναπέκειτο να εξακριβώσει αν η Επιτροπή είχε τουλάχιστον εντοπίσει πλημμέλεια που επηρέαζε το σύστημα ελέγχου που εφαρμόστηκε στην Άνω Κορσική και μπορούσε να καταστήσει όλες τις πληρωμές παράτυπες. Συναφώς, η εκτίμηση που περιλαμβάνεται στη σκέψη 134 της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, κατά την οποία, βάσει του ΟΣΔΕ που εφαρμόστηκε στην Άνω Κορσική, γίνονταν σχεδόν συστηματικά δεκτές μη επιλέξιμες εκτάσεις, δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι όλες οι πληρωμές ήταν ενδεχομένως παράτυπες.

70

Όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 77 των προτάσεών του, το γεγονός ότι ένα σύστημα ελέγχου δεν πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις ενός καθεστώτος ενισχύσεων δεν αρκεί αφ’ εαυτού για να δικαιολογήσει την επιβολή κατ’ αποκοπή διόρθωσης ύψους 100 %, στο μέτρο που η μη συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών δεν είναι ικανή, αφ εαυτής, να καταστήσει όλες τις πληρωμές παράτυπες.

71

Βάσει του τρίτου κριτηρίου, στο Γενικό Δικαστήριο εναπέκειτο επίσης να εξετάσει αν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία μπορούσε να αποδειχθεί ότι το σύστημα ελέγχου που εφαρμόστηκε στην Άνω Κορσική κατεδείκνυε σοβαρή αμέλεια των αρχών ελέγχου στην καταπολέμηση των παράτυπων ή δόλιων πρακτικών.

72

Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή βασίμως επέβαλε κατ’ αποκοπή διόρθωση 100 %, στηριζόμενη στο γεγονός ότι οι ελλείψεις στο ΟΣΔΕ συνιστούσαν μη τήρηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεων και, ως εκ τούτου, ήταν τόσο σοβαρές ώστε να συνιστούν πλήρη αποτυχία συμμόρφωσης προς τους κανόνες της Ένωσης καθιστώντας παράτυπες όλες τις πληρωμές.

73

Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος που προβάλλεται προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως και να αναιρεθεί η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Γαλλικής Δημοκρατίας κατά της επίδικης απόφασης όσον αφορά την επιβολή σε αυτήν κατ’ αποκοπή διορθώσεων 100 % λόγω παρατυπιών του συστήματος ελέγχου των στρεμματικών ενισχύσεων στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014.

74

Κατά το άρθρο 61, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε περίπτωση αναιρέσεως της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου, το Δικαστήριο μπορεί είτε να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την κρίνει είτε να αποφανθεί το ίδιο οριστικά επί της διαφοράς, εφόσον είναι ώριμη προς εκδίκαση.

75

Εν προκειμένω, το Δικαστήριο εκτιμά ότι διαθέτει όλα τα αναγκαία στοιχεία για να αποφανθεί το ίδιο επί της προσφυγής που άσκησε η Γαλλική Δημοκρατία κατά της επίδικης απόφασης ως προς το μέρος της με το οποίο επιβάλλει στο κράτος μέλος αυτό, βάσει λόγου επιγραφόμενου «Σύστημα ελέγχου που παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, Κορσική», κατ’ αποκοπή διορθώσεις ύψους 100 % εφαρμοστέες στις άμεσες στρεμματικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στην Άνω Κορσική για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014, λόγω πλημμελειών του συστήματος ελέγχου των στρεμματικών ενισχύσεων στην Άνω Κορσική.

76

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως που προέβαλε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, η Γαλλική Δημοκρατία ισχυρίστηκε, κατ’ ουσίαν, ότι είναι δυσανάλογη η εφαρμογή κατ’ αποκοπή διορθώσεων ύψους 100 % σε όλες τις στρεμματικές ενισχύσεις του πρώτου πυλώνα που χορηγήθηκαν στο διοικητικό διαμέρισμα της Άνω Κορσικής. Εκτιμά, μεταξύ άλλων, ότι δεν πληρούνται εν προκειμένω οι προϋποθέσεις εφαρμογής κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 % που προβλέπουν οι κατευθυντήριες γραμμές του 2015.

77

Η Επιτροπή αντικρούει τα ως άνω επιχειρήματα και ζητεί την απόρριψη αυτού του λόγου ακυρώσεως. Υπογραμμίζει ότι τα σφάλματα που διαπιστώθηκαν κατά τη διάρκεια ερευνών προγενεστέρων εκείνης που οδήγησε στην έκδοση της επίδικης απόφασης συνεχίστηκαν μετά το 2014, οπότε η επιβολή κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 % παρέμενε η πλέον ενδεδειγμένη, δεδομένου ότι η Γαλλική Δημοκρατία δεν απέδειξε ότι είχαν επέλθει αλλαγές. Επιπλέον, η Επιτροπή διαπίστωσε σοβαρές πλημμέλειες και κατ’ επανάληψη μη τήρηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων για τη χορήγηση άμεσων στρεμματικών ενισχύσεων οφειλόμενη σε ανακριβή ορισμό των οριακά παραγωγικών κτηνοτροφικών εκτάσεων για την παραγωγή ζωοτροφών, λόγω του οποίου οι γεωργοί είχαν τη δυνατότητα να δηλώνουν μη επιλέξιμες εκτάσεις και οι εκτάσεις αυτές δεν αποκλείονταν. Οι πλημμέλειες αυτές δικαιολογούν την επιβολή κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 %.

78

Όπως προκύπτει από τη σκέψη 60 της παρούσας απόφασης, κατ’ αποκοπή διόρθωση 100 %, λόγω των πλημμελειών που διαπιστώθηκαν στο σύστημα ελέγχου των στρεμματικών ενισχύσεων, μπορεί να εφαρμοστεί, βάσει του σημείου 3.2 των κατευθυντήριων γραμμών του 2015, όταν το υφιστάμενο σύστημα ελέγχου δεν έχει καμία σχέση με την ισχύουσα νομοθεσία της Ένωσης, δεν λαμβάνει υπόψη ουσιώδη στοιχεία του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεως και τους σκοπούς του και, ως εκ της φύσεώς του, δεν καθιστά δυνατό τον εντοπισμό των πρακτικών των συγκεκριμένων οικονομικών φορέων, οι οποίοι καταστρατηγούν ή χρησιμοποιούν δολίως τα ουσιώδη αυτά στοιχεία.

79

Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, με τη συνημμένη στην επίδικη απόφαση συγκεφαλαιωτική έκθεση, η Επιτροπή δικαιολόγησε την εφαρμογή κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 % βάσει της ιδιαίτερης καταστάσεως του διοικητικού διαμερίσματος της Άνω Κορσικής, αφού διαπίστωσε, με την ως άνω έκθεση, ότι το σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου των στρεμματικών ενισχύσεων στο διαμέρισμα αυτό έπασχε σημαντικές ελλείψεις όσον αφορά τον ορισμό των επιλέξιμων εκτάσεων. Η Επιτροπή επισήμανε επίσης ότι οι ελλείψεις αυτές είχαν ήδη παρατηρηθεί για τα έτη 2008 έως 2012 και ότι, ελλείψει τροποποιήσεων στη μέθοδο που εφαρμοζόταν από τις γαλλικές αρχές, έπρεπε να επιβληθεί κατ’ αποκοπή διόρθωση 100 % και για τα έτη υποβολής αιτήσεων 2013 και 2014.

80

Από τα εκτεθέντα όμως στις σκέψεις 58 έως 71 της παρούσας απόφασης προκύπτει ότι η εφαρμογή κατ’ αποκοπή διόρθωσης 100 % προϋποθέτει ότι η Επιτροπή αποδεικνύει ότι η διόρθωση αυτή δικαιολογείται από τη συνδρομή των τριών σωρευτικών κριτηρίων που παρατίθενται στη σκέψη 60 της παρούσας απόφασης, βάσει των οποίων μπορεί να θεωρηθεί ότι όλες οι αιτήσεις είναι παράτυπες. Επομένως, το εν λόγω θεσμικό όργανο δεν μπορούσε βασίμως να επιβάλει τις επίμαχες κατ’ αποκοπή διορθώσεις στη Γαλλική Δημοκρατία αποκλειστικώς και μόνο βάσει των σχετικών με τον ορισμό των επιλέξιμων εκτάσεων ελλείψεων από τις οποίες έπασχε το σύστημα διαχειρίσεως και ελέγχου των στρεμματικών ενισχύσεων στο διαμέρισμα της Άνω Κορσικής.

81

Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ο τρίτος λόγος ακυρώσεως της προσφυγής της Γαλλικής Δημοκρατίας, ο οποίος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας εκ μέρους της Επιτροπής κατά την εφαρμογή των επίμαχων κατ’ αποκοπή διορθώσεων και, κατά συνέπεια, να ακυρωθεί η επίδικη απόφαση κατά το μέρος με το οποίο της επιβλήθηκαν οι εν λόγω κατ’ αποκοπή διορθώσεις, βάσει λόγου επιγραφόμενου «Σύστημα ελέγχου που παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, Κορσική».

82

Κατά το άρθρο 184, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η αίτηση αναιρέσεως γίνεται δεκτή και το Δικαστήριο κρίνει το ίδιο οριστικά τη διαφορά, αποφαίνεται επί των εξόδων.

83

Το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία δυνάμει του άρθρου 184, παράγραφος 1, αυτού, ορίζει ότι ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Το άρθρο 138, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού προβλέπει, ωστόσο, ότι το Δικαστήριο μπορεί να κατανείμει τα έξοδα ή να αποφασίσει ότι κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων.

84

Δεδομένου ότι η Γαλλική Δημοκρατία είναι ο νικήσας διάδικος στο πλαίσιο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και δεδομένου ότι το εν λόγω κράτος μέλος ζήτησε την καταδίκη της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα, η Επιτροπή πρέπει να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Γαλλική Δημοκρατία στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας.

85

Δεδομένου ότι η Γαλλική Δημοκρατία είναι ο νικήσας διάδικος ως προς ένα αίτημα που υποβλήθηκε πρωτοδίκως, αλλά ηττήθηκε ως προς τα λοιπά τρία αιτήματά της, αποφασίζεται, κατά δίκαιη εκτίμηση των περιστάσεων της υπό κρίση υποθέσεως, ότι η Γαλλική Δημοκρατία φέρει, εκτός από τα τρία τέταρτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε πρωτοδίκως, τα τρία τέταρτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή πρωτοδίκως, ενώ η Επιτροπή φέρει, εκτός του ενός τετάρτου των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε πρωτοδίκως, το ένα τέταρτο των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Γαλλική Δημοκρατία πρωτοδίκως.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) αποφασίζει: