30.11.2020   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 414/17


Διάταξη του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 3ης Σεπτεμβρίου 2020 [αίτηση του Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Vikingo Fővállalkozó Kft. κατά Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

(Υπόθεση C-610/19) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 168, 178, 220 και 226 - Αρχές της φορολογικής ουδετερότητας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας - Δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ - Άρνηση - Προϋποθέσεις ύπαρξης παράδοσης αγαθών - Απάτη - Απόδειξη - Κύρωση - Άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας)

(2020/C 414/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Vikingo Fővállalkozó Kft.

κατά

Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága

Διατακτικό

Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, σε συνδυασμό με τις αρχές της φορολογικής ουδετερότητας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, έχει την έννοια ότι αποκλείει εθνική πρακτική σύμφωνα με την οποία η φορολογική αρχή αρνείται σε υποκείμενο στον φόρο το δικαίωμα προς έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας που καταβλήθηκε για αποκτήσεις αγαθών τα οποία του παραδόθηκαν, με την αιτιολογία ότι τα τιμολόγια που αφορούν τις αποκτήσεις δεν είναι αξιόπιστα διότι, πρώτον, η κατασκευή των αγαθών αυτών και η παράδοσή τους δεν ήταν δυνατόν, ελλείψει των αναγκαίων υλικών και ανθρώπινων πόρων, να πραγματοποιήθηκαν από τον εκδότη των τιμολογίων και, επομένως, τα εν λόγω αγαθά αποκτήθηκαν στην πραγματικότητα από πρόσωπο που δεν έχει προσδιοριστεί, δεύτερον, δεν τηρήθηκαν οι εθνικοί κανόνες περί τηρήσεως λογιστικών βιβλίων, τρίτον, η αλυσίδα παραδόσεων η οποία κατέληξε στις εν λόγω αποκτήσεις δεν ήταν δικαιολογημένη από οικονομικής απόψεως και, τέταρτον, ορισμένες προγενέστερες πράξεις σε αυτή την αλυσίδα παραδόσεων ενείχαν παρατυπίες. Προς στήριξη της άρνησης αυτής, πρέπει να αποδεικνύεται επαρκώς κατά νόμον ότι ο υποκείμενος στον φόρο συμμετείχε ενεργά σε απάτη ή γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι οι σχετικές πράξεις έγιναν στο πλαίσιο απάτης που διέπραξε ο εκδότης των τιμολογίων, ή άλλος οικονομικός φορέας σε προηγούμενο στάδιο της εν λόγω αλυσίδας παραδόσεων, στοιχείο το οποίο απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.


(1)  EE C 95 της 23.3.2020.