α.

Πρέπει, αντιστοίχως, το άρθρο 7 της αποφάσεως 2/76 (1) και το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι διατάξεις αυτές δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία προβλέπει γενικώς την επεξεργασία και τήρηση βιομετρικών δεδομένων υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων υπηκόων, εντός αρχείου κατά την έννοια του άρθρου 2, αρχή και στοιχεία α' και β', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281, σ. 31), επειδή η εθνική αυτή ρύθμιση δεν βαίνει πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου με την εν λόγω ρύθμιση θεμιτού σκοπού προλήψεως και καταπολεμήσεως της απάτης περί την ταυτότητα και περί τα έγγραφα;

β.

Έχει συναφώς σημασία το γεγονός ότι ο χρόνος τηρήσεως των βιομετρικών δεδομένων συνδέεται με τη διάρκεια της νόμιμης και/ή παράνομης διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Τούρκων υπηκόων;

α.

Αν η απάντηση στο ερώτημα 2 πρέπει να είναι ότι εθνική ρύθμιση που επιτρέπει τη διάθεση των βιομετρικών δεδομένων υπηκόων τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων υπηκόων, από αρχείο σε τρίτους με σκοπό την πρόληψη, εξακρίβωση και διερεύνηση –τρομοκρατικών ή άλλων– αξιόποινων πράξεων συνιστά νέο περιορισμό, πρέπει τότε το άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 8 του ίδιου Χάρτη, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται σε μια τέτοια εθνική ρύθμιση;

β.

Έχει συναφώς σημασία το γεγονός ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας κατά τον χρόνο συλλήψεώς του ως υπόπτου τελέσεως αξιόποινης πράξεως φέρει μαζί του έγγραφο διαμονής στο οποίο είναι ενσωματωμένα τα βιομετρικά του δεδομένα;