|
20.11.2017 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 392/38 |
Προσφυγή της 2ας Οκτωβρίου 2017 — ClientEarth κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-677/17)
(2017/C 392/48)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: ClientEarth (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: A. Jones, Barrister)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
|
— |
να κρίνει την παρούσα προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη· |
|
— |
να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 3, στοιχείο α’, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1154 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2017, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1151 για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκινήτων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων (ΕΕ 2017 L 175, σ. 708)· |
|
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας· και |
|
— |
να διατάξει όποιο άλλο μέτρο κρίνει κατάλληλο. |
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
|
1. |
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η υποχρέωση εμπιστευτικότητας που επιβάλλεται από την προσβαλλόμενη διάταξη είναι παράνομη, καθόσον θα κωλύει αναγκαστικώς τις δημόσιες αρχές των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με εκπομπές στο περιβάλλον σε όποιον υποβάλλει σχετική αίτηση, κατά παράβαση των άρθρων 3 και 4 της οδηγίας για την πρόσβαση σε περιβαλλοντικές πληροφορίες (1). |
|
2. |
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η γενική υποχρέωση εμπιστευτικότητας που επιβάλλεται από την προσβαλλόμενη διάταξη είναι παράνομη, καθόσον θα κωλύει αναγκαστικώς τα όργανα και τους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με εκπομπές στο περιβάλλον σε όποιον υποβάλλει σχετική αίτηση, κατά παράβαση του άρθρου 6 του κανονισμού για τη Σύμβαση του Århus (2) και του άρθρου 2 του κανονισμού για την πρόσβαση του κοινού (3). |
|
3. |
Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή, θεσπίζοντας μια γενική διάταξη περί εμπιστευτικότητας, εισήγε ένα ουσιώδες στοιχείο που βαίνει πέραν του πλαισίου των συμπληρωματικών μέτρων υπό την έννοια των άρθρων 5, παράγραφος 3, και 14, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 715/2007, μεταβάλλοντας έτσι το αποτέλεσμα της οδηγίας για την πρόσβαση σε περιβαλλοντικές πληροφορίες, του κανονισμού για τη Σύμβαση του Århus και του κανονισμού για την πρόσβαση του κοινού και στερώντας τις εν λόγω νομικές πράξεις από την πρακτική τους αποτελεσματικότητα. |
|
4. |
Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η γενική υποχρέωση εμπιστευτικότητας που επιβάλλεται από την προσβαλλόμενη διάταξη παραβιάζει τη γενική αρχή της αναλογικότητας που ισχύει στο δίκαιο της Ένωσης. |
(1) Οδηγία 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2003, L 41, σ. 26)
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13).
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43).