18.12.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 437/33

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/1245 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή της αποφάσεως 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, καθόσον την αφορά·

—

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/1241 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, καθόσον την αφορά·

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων και των δικαστικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.

1.

Ο πρώτος λόγος αφορά πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, καθόσον το Συμβούλιο δεν προσκόμισε καμία απόδειξη για το ότι η προσφεύγουσα είναι διεθνώς αναγνωρισμένος συριακός όμιλος.

Κατά την προσφεύγουσα, ο πλήρως εσφαλμένος ισχυρισμός αυτός, είναι ενδεικτικός των πολυάριθμων ουσιωδών ανακριβειών στην προσέγγιση του Συμβουλίου.

Επιπλέον, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι έχει αποδείξει ότι δεν είναι μεγάλη εταιρία αλλά ότι ανταποκρίνεται στον ορισμό της μικρής ή μεσαίας επιχειρήσεως σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ότι δεν χαίρει καμίας διεθνούς φήμης.

Η προσφεύγουσα εκτιμά, επίσης, ότι το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη ούτε την απόφαση της 6ης Απριλίου 2017, Alkarim for Trade and Industry κατά Συμβουλίου (T-35/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:262), ούτε την απόφαση της 11ης Μαΐου 2017, Abdulkarim κατά Συμβουλίου (T-304/15, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:327), με τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε τις κυρώσεις που είχαν επιβληθεί στην προσφεύγουσα και στον M. Wael Abdulkarim, αντιστοίχως, λόγω προδήλων σφαλμάτων εκτιμήσεως του Συμβουλίου.

2.

Ο δεύτερος λόγος αφορά παραβίαση της γενικής αρχής της αναλογικότητας καθόσον:

3.

Ο τρίτος λόγος αφορά δυσανάλογη παραβίαση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας και άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας καθόσον, με τις επιβληθείσες κυρώσεις, το Συμβούλιο προσέβαλε αναπόφευκτα το δικαίωμα ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας καθώς και το δικαίωμά της να ασκεί οικονομικές δραστηριότητες, κατά παράβαση του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί απρόσκοπτα τα αγαθά της και την οικονομική της ελευθερία, γεγονός που δικαιολογεί την ακύρωση των προσβαλλόμενων μέτρων, καθόσον την αφορούν.

4.

Ο τέταρτος λόγος αφορά κατάχρηση εξουσίας καθόσον τα μέτρα που λήφθηκαν από το Συμβούλιο δεν ασκούν επιρροή στο συριακό καθεστώς και καθόσον η προσφεύγουσα παρέμεινε ανεξάρτητη από την πολιτική εξουσία της χώρας. Συνεπώς, η προσφεύγουσα εκτιμά ότι οι προβλεπόμενες από το Συμβούλιο κυρώσεις στερούνται ερείσματος και αποδεικτικών στοιχείων και δεν αφορούν το συριακό καθεστώς αλλά αποκλειστικά την προσφεύγουσα, για λόγους τους οποίους η προσφεύγουσα αγνοεί.

5.

Ο πέμπτος λόγος αφορά παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογίας που προβλέπεται στο άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αιτιολογία του Συμβουλίου για την εφαρμογή των προσβαλλόμενων μέτρων είναι ελλιπής και δεν επικαλείται κανένα κρίσιμο στοιχείο βάσει του οποίου θα μπορούσε να προσδιορίσει για ποιο λόγο θεωρείται «διεθνώς αναγνωρισμένος συριακός όμιλος, που συνδέεται με τον Wael Abdulkarim, ο οποίος κατονομάζεται ως σημαντικός επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στη Συρία».