Υπόθεση T‑476/17
Arysta LifeScience Netherlands BV
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 19ης Σεπτεμβρίου 2019
«Φυτοπροστατευτικά προϊόντα – Δραστική ουσία diflubenzuron – Επανεξέταση της εγκρίσεως – Άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 – Δικαιώματα άμυνας – Υπέρβαση εξουσίας – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Διαδικασία ανανεώσεως της εγκρίσεως – Άρθρο 14 του κανονισμού 1107/2009 – Επιβολή, στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξετάσεως, πρόσθετων περιορισμών στη χρήση της επίμαχης δραστικής ουσίας πριν από την περάτωση της διαδικασίας ανανεώσεως – Αναλογικότητα»
Γεωργία – Προσέγγιση των νομοθεσιών – Διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά – Κανονισμός 1107/2009 – Επανεξέταση της εγκρίσεως δραστικής ουσίας – Δικαιώματα άμυνας – Περιεχόμενο – Δικαίωμα υποβολής παρατηρήσεων σε κάθε στάδιο της διαδικασίας επανεξετάσεως – Δικαίωμα υποβολής παρατηρήσεων σχετικά με τα συμπεράσματα του κράτους μέλους-εισηγητή στην τελική του αξιολόγηση – Δεν υφίσταται
(Κανονισμός 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 14 και 21· κανονισμός 2017/855 της Επιτροπής· οδηγία 91/414 του Συμβουλίου, παράρτημα I)
(βλ. σκέψεις 63, 67-69, 74-76)
Γεωργία – Προσέγγιση των νομοθεσιών – Διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά – Κανονισμός 1107/2009 – Επανεξέταση της εγκρίσεως δραστικής ουσίας – Ανανέωση της εγκρίσεως – Απόφαση της Επιτροπής με την οποία επιβάλλονται, στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξετάσεως, περιορισμοί στη χρήση της δραστικής ουσίας diflubenzuron, πριν από την περάτωση της διαδικασίας ανανεώσεως – Ανησυχίες αφορώσες την ασφάλεια των καταναλωτών – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Δεν συντρέχει – Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας – Δεν στοιχειοθετείται
(Κανονισμός 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 14 και 21· κανονισμός 2017/855 της Επιτροπής· οδηγία 91/414 του Συμβουλίου, παράρτημα I)
(βλ. σκέψεις 93, 97, 99-101, 103-106, 109-112, 117-121)
Σύνοψη
Στην απόφαση Arysta LifeScience Netherlands κατά Επιτροπής (T-476/17), η οποία εκδόθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2019, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως κατά του εκτελεστικού κανονισμού της Επιτροπής όσον αφορά τους όρους έγκρισης της δραστικής ουσίας diflubenzuron ( 1 ) και παρέσχε διευκρινίσεις, αφενός, ως προς τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξετάσεως της εγκρίσεως δραστικής ουσίας και, αφετέρου, ως προς τη σχέση μεταξύ της διαδικασίας αυτής και της διαδικασίας ανανεώσεως της εγκρίσεως δραστικής ουσίας, που διέπονται από τα άρθρα 21 και 14 έως 20 του κανονισμού 1107/2009 σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά ( 2 ), αντιστοίχως.
Συγκεκριμένα, αφού ενέκρινε τη δραστική ουσία diflubenzuron, σύμφωνα με τη διαδικασία αξιολογήσεως του άρθρου 11 του κανονισμού 1107/2009 για τη διαρκή αξιολόγηση των δραστικών ουσιών ( 3 ), η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία επανεξετάσεως της εν λόγω δραστικής ουσίας, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 21 του κανονισμού σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά, όσον αφορά τις δυνητικές επιδράσεις της στην υγεία του ανθρώπου μέσω της ενδεχόμενης εκθέσεως στον μεταβολίτη 4‑χλωρανιλίνη (PCA) ως κατάλοιπο. Στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξετάσεως και πριν από την περάτωση της διαδικασίας ανανεώσεως της εγκρίσεως της εν λόγω δραστικής ουσίας, η Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό όσον αφορά τους όρους έγκρισης της εν λόγω ουσίας, με τον οποίο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έκθεση των καταναλωτών στον PCA δεν μπορεί να αποκλεισθεί και ότι, κατά συνέπεια, η χρήση της diflubenzuron πρέπει να περιορισθεί μόνο στις μη εδώδιμες καλλιέργειες.
Κατά πρώτον, όσον αφορά την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας, το Γενικό Δικαστήριο τονίζει ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων αυτών στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεξετάσεως της εγκρίσεως δραστικής ουσίας, σύμφωνα με το άρθρο 21 του κανονισμού σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά, πρέπει να αξιολογηθεί λαμβανομένης υπόψη της διαδικασίας επανεξετάσεως στο σύνολό της και όχι για κάθε στάδιο της διαδικασίας αυτής μεμονωμένα. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο εξετάζει, εάν, εν προκειμένω, ο σεβασμός των δικαιωμάτων άμυνας πρέπει να διασφαλιστεί, ειδικώς, στο πλαίσιο συγκεκριμένου σταδίου της διαδικασίας επανεξετάσεως και, ιδίως, στο πλαίσιο της αξιολογήσεως από το κράτος μέλος-εισηγητή. Το Γενικό Δικαστήριο επισημαίνει, συναφώς, ότι, πρώτον, η προσφεύγουσα δεν προσκομίζει κανένα απτό στοιχείο προς στήριξη του επιχειρήματός της ότι δεν είναι δυνατή, σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας, η τροποποίηση των συμπερασμάτων του κράτους μέλους-εισηγητή στην τελική του αξιολόγηση. Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι, παρά το ότι διαφέρουν ουσιωδώς από το σχέδιο αξιολογήσεως του κράτους μέλους-εισηγητή σχετικά με το ζήτημα της ενδεχόμενης εκθέσεως των καταναλωτών στον PCA, τα συμπεράσματα του ως άνω κράτους στην τελική του αξιολόγηση δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι εγείρουν νέα ανησυχία την οποία η προσφεύγουσα δεν γνώριζε πριν και ως προς την οποία έπρεπε, επομένως, να τύχει νέας ακροάσεως μετά την εν λόγω αξιολόγηση. Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα δεν προβάλλει καμία νέα σχετική επιστημονική πληροφορία που θα μπορούσε να κλονίσει τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε το κράτος μέλος-εισηγητής στην τελική του αξιολόγηση.
Κατά δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, καταρχάς, ο κανονισμός 1107/2009 δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη ως προς τη σχέση μεταξύ των διαδικασιών επανεξετάσεως και ανανεώσεως.
Στη συνέχεια, το Γενικό Δικαστήριο εξετάζει, εάν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας μπορούν, αφενός, να κλονίσουν την ορθότητα της επιλογής της Επιτροπής να προκρίνει τον σκοπό της ασφάλειας των καταναλωτών και να μην αναμείνει την έκβαση της διαδικασίας ανανεώσεως της εγκρίσεως της diflubenzuron και, αφετέρου, να αποδείξουν τον παράλογο και δυσανάλογο χαρακτήρα της επιλογής αυτής. Το Γενικό Δικαστήριο, αφού απέρριψε όλα τα επιχειρήματα τα οποία προβλήθηκαν συναφώς από την προσφεύγουσα, κρίνει ότι η Επιτροπή ορθώς θεώρησε, αφενός, ότι το συμφέρον αυτό δικαιολογούσε μια τέτοια απόφαση και, αφετέρου, ότι η απόφαση αυτή ήταν σύμφωνη προς την αρχή της αναλογικότητας.
( 1 ) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/855 της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2017, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 540/2011 όσον αφορά τους όρους έγκρισης της δραστικής ουσίας diflubenzuron (ΕΕ 2017, L 128, σ. 10).
( 2 ) Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2009, L 309, σ. 1).
( 3 ) Κανονισμός (ΕΚ) 1490/2002 της Επιτροπής, της 14ης Αυγούστου 2002, για τη θέσπιση περαιτέρω λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της τρίτης φάσης του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 451/2000 (ΕΕ 2002, L 224, σ. 23).