8.1.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 5/20


Αναίρεση που άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 2017 η ADR Center SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο πενταμελές τμήμα) στις 20 Ιουλίου 2017 στην υπόθεση T-644/14, ADR Center SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-584/17 P)

(2018/C 005/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: ADR Center SpA (εκπρόσωποι: A. Guillerme, avocate, T. Bontinck, avocat)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουλίου 2017, ADR κατά Επιτροπής (T-644/14)·

να ακυρώσει την απόφαση C(2014) 4485 τελικό της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2014 για την ανάκτηση μέρους της χρηματοδοτικής συνδρομής που καταβλήθηκε στην αναιρεσείουσα·

να αποφανθεί επί της διαφοράς, δεχόμενο τα αιτήματα που υπέβαλε η αναιρεσείουσα πρωτοδίκως·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της παρούσας δίκης, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας ενώπιον του Δικαστηρίου και ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

1)

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την ερμηνεία της αρχής του δικαίου της Ένωσης που διέπει τη χρηματοδοτική συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία η Ένωση μπορεί να επιχορηγεί μόνο δαπάνες που έχουν όντως πραγματοποιηθεί.

Η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφάρμοσε μια ιδιαιτέρως αυστηρή ερμηνεία της αρχής αυτής, η οποία δεν συμβιβάζεται με προηγούμενη νομολογία του Δικαστηρίου και με τη βούληση του νομοθέτη της Ένωσης.

2)

Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο ερμηνεύοντας το άρθρο άρθρο 299 ΣΛΕΕ, το άρθρο 79 του δημοσιονομικού κανονισμού της ΕΕ (1), το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη νομολογία του Δικαστηρίου.

Η αναιρεσείουσα εκτιμά ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 299 ΣΛΕΕ και το άρθρο 79, παράγραφος 2, του δημοσιονομικού κανονισμού, υπό την έννοια ότι παρέχουν στην Επιτροπή αρμοδιότητα να εκδίδει εκτελεστή εντολή ανακτήσεως σε συμβατικές υποθέσεις. Περαιτέρω, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν συνάδει προς τη νομολογία του Δικαστηρίου στην απόφαση Λητώ Μαιευτικό Γυναικολογικό και Χειρουργικό Κέντρο ΑΕ κατά Επιτροπής. Τέλος, η αποτελεσματικότητα αγωγής στηριζόμενης στο άρθρο 272 ΣΛΕΕ είναι σημαντικά μειωμένη για τον δικαιούχο της επιχορηγήσεως, καθόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δύναται να αποφασίσει να λάβει μέτρα αναγκαστικής ανακτήσεως πριν από την έκδοση οριστικής αποφάσεως του αρμόδιου δικαστηρίου.


(1)  Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ 2012, L 298, σ. 1).