Αναίρεση που άσκησε στις 20 Μαρτίου 2017 η QuaMa Quality Management GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 17 Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση T-225/15, QuaMa Quality Management GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-139/17 P)

(2017/C 357/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: QuaMa Quality Management GmbH (εκπρόσωπος: C. Russ, δικηγόρος)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Microchip Technology, Inc.

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα στηρίζει την αίτηση αναιρέσεως την οποία άσκησε κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου στα εξής:

Με την αίτηση αναιρέσεως προβάλλει παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1). Το Γενικό Δικαστήριο δέχεται εσφαλμένως ότι η παρεμβαίνουσα υπέβαλε στις 9 Απριλίου 2013 ορθή αίτηση καταχωρίσεως της μεταβολής του δικαιούχου και απλώς δεν χρησιμοποίησε το κατάλληλο έντυπο. Στην πραγματικότητα, η αίτηση για την «τροποποίηση του ονόματος ή της διευθύνσεως δικαιούχου» αφορούσε όλα τα σήματα (14) της SMSC Europe GmbH και υπ’ αυτήν την έννοια είχε εκληφθεί επίσης από το EUIPO, όπως προκύπτει από το έγγραφο της 14ης Απριλίου 2013. Είναι επομένως βέβαιο ότι το EUIPO απέρριψε εξ ολοκλήρου την αίτηση της 9ης Απριλίου 2013 και δέχθηκε μόνο την αίτηση της 14ης Ιουνίου 2013 η οποία υποβλήθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας ασκήσεως ανακοπής.

Ακόμη, με την αίτηση αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Ούτε το τμήμα ανακοπών, ούτε το τμήμα προσφυγών δεν εξέτασαν επαρκώς το ζήτημα του καθορισμού του ενδιαφερόμενου κοινού. Ο κίνδυνος προσβολής δεν δύναται να εκτιμηθεί εάν δεν καθοριστούν το ενδιαφερόμενο κοινό και ο εξατομικευμένος διακριτικός χαρακτήρας για το καθένα από τα επιμέρους προϊόντα και υπηρεσίες. Τούτο ισχύει κατά μείζονα λόγο δεδομένης της παραδοχής του Γενικού Δικαστηρίου ότι η ομοιότητα μεταξύ των επίμαχων σημείων είναι «ελάχιστη» για το εξειδικευμένο κοινό –στο οποίο δεν περιλαμβάνεται το Γενικό Δικαστήριο.

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE 2009, L 78, σ. 1).