1

Με την απόφαση C(2014) 4443 τελικό, της 2ας Ιουλίου 2014, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κήρυξε την αγορά της E-Plus Mobilfunk GmbH & Co. KG (στο εξής: E-Plus) από την Telefónica Deutschland Holding AG (στο εξής: Telefónica Deutschland) συμβατή με την εσωτερική αγορά και με το άρθρο 57 της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) (υπόθεση COMP/M.7018 Telefónica Deutschland/E-Plus), υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως από την Telefónica Deutschland ορισμένων τελικών δεσμεύσεων που επισυνάπτονταν στην εν λόγω απόφαση (στο εξής: τελικές δεσμεύσεις).

2

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 5 Ιουνίου 2015, η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση της επίμαχης αποφάσεως περί συγκεντρώσεως (εκκρεμής επί του παρόντος υπόθεση T-307/15, 1&1 Telecom κατά Επιτροπής).

3

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 29 Ιανουαρίου 2016 μέσω της εφαρμογής e-Curia, η προσφεύγουσα άσκησε την υπό κρίση προσφυγή, με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Νοεμβρίου 2015 σχετικά με την εφαρμογή των διορθωτικών μέτρων για τους φορείς εκμεταλλεύσεως άνευ κινητού δικτύου (μη ΦΚΔ), ήτοι των διορθωτικών μέτρων που αφορούν τους εναλλακτικούς παρόχους κινητής τηλεφωνίας και τους παρόχους υπηρεσιών κινητών τηλεπικοινωνιών, εξαιρουμένων των φορέων εκμετάλλευσης δικτύων κινητής τηλεφωνίας που έχουν δικές τους υποδομές δικτύων, όπως τα μέτρα αυτά προβλέπονται στις τελικές δεσμεύσεις (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση). Στην πρώτη σελίδα του δικογράφου της προσφυγής αναγράφεται ότι η προσφεύγουσα εκπροσωπείται από τον Jens-Olrik Murach, δικηγόρο Βρυξελλών (Βέλγιο). Επιπλέον, το δικόγραφο της προσφυγής συνοδεύεται από εντολή που παρέχει δικαστική πληρεξουσιότητα στον J.-O. Murach. Η κατάθεση όμως μέσω του e-Curia πραγματοποιήθηκε από τον P. Alexiadis, εγγεγραμμένο στη Law Society της Αγγλίας και της Ουαλίας solicitor και εταίρο του J.-O. Murach στο ίδιο δικηγορικό γραφείο.

4

Με απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 2016, η οποία διαπίστωνε τη μη συμμόρφωση του δικογράφου της προσφυγής προς τις προϋποθέσεις του άρθρου 51, παράγραφος 3, και του άρθρου 78, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου καθόσον αυτό δεν συνοδευόταν από εντολή που να παρέχει δικαστική πληρεξουσιότητα στον P. Alexiadis, ο γραμματέας του Γενικού Δικαστηρίου ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 78, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας, την τακτοποίησή του μέχρι τις 10 Φεβρουαρίου 2016.

5

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 9 Φεβρουαρίου 2016 μέσω του e-Curia, η προσφεύγουσα προσκόμισε εμπροθέσμως εντολή που παρείχε δικαστική πληρεξουσιότητα στον P. Alexiadis. Η συνοδευτική επιστολή της εντολής ήταν υπογεγραμμένη από τον J.-O. Murach. Η κατάθεση όμως μέσω του e-Curia πραγματοποιήθηκε από τον P. Alexiadis.

6

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 25 Φεβρουαρίου 2016, η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου δυνάμει του άρθρου 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας.

7

Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 9 Μαρτίου 2016, η προσφεύγουσα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί της εν λόγω ενστάσεως απαραδέκτου.

8

Με το δικόγραφο της προσφυγής, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

9

Με την ένσταση απαραδέκτου, η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

10

Με τις παρατηρήσεις της επί της ενστάσεως απαραδέκτου, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

11

Κατά το άρθρο 130, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο καθού μπορεί να ζητήσει από το Γενικό Δικαστήριο να κρίνει επί του απαραδέκτου, χωρίς να εισέλθει στην ουσία. Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 130, παράγραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία επί της ενστάσεως απαραδέκτου.

12

Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι έχει επαρκώς ενημερωθεί από τη δικογραφία ώστε να αποφανθεί χωρίς να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία.

13

Με την ένστασή της απαραδέκτου, η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το δικόγραφο της προσφυγής είναι απαράδεκτο καθόσον δεν είναι υπογεγραμμένο από τον J.-O. Murach, ο οποίος, κατά την Επιτροπή, είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος της προσφεύγουσας. Η μη υπογραφή όμως του δικογράφου της προσφυγής από τον δικηγόρο ο οποίος εκπροσωπεί την προσφεύγουσα συνιστά δικονομική πλημμέλεια μη δυνάμενη να τακτοποιηθεί.

14

Η προσφεύγουσα αμφισβητεί την επιχειρηματολογία αυτή. Υποστηρίζει ότι το δικόγραφο της προσφυγής υπογράφηκε από δικηγόρο ο οποίος έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, συγκεκριμένα τον P. Alexiadis, με τον κωδικό του αναγνωρίσεως e-Curia και το συνθηματικό του. Η χρήση δε του e-Curia λογίζεται ως υπογραφή δυνάμει του άρθρου 3 της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Σεπτεμβρίου 2011 σχετική με την κατάθεση και την επίδοση διαδικαστικών εγγράφων μέσω της εφαρμογής e-Curia (EE 2011, C 289, σ. 9) (στο εξής: απόφαση e-Curia). Η προσφεύγουσα δέχεται ότι δεν προσκόμισε εντολή που να παρέχει δικαστική πληρεξουσιότητα στον P. Alexiadis κατά την κατάθεση του δικογράφου της προσφυγής, αλλά υποστηρίζει ότι η παρατυπία αυτή μπορεί να τακτοποιηθεί δυνάμει του άρθρου 78, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας και όντως τακτοποιήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2016.

15

Πρώτον, υπενθυμίζεται συναφώς ότι, κατά το άρθρο 19, τέταρτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εφαρμόζεται στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 53, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού, μόνον ο δικηγόρος που έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή άλλου κράτους συμβαλλόμενου στη συμφωνία για τον ΕΟΧ δικαιούται να εκπροσωπεί ή να επικουρεί διάδικο ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

16

Κατά το άρθρο 21, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εφαρμόζεται επίσης στη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 53, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω Οργανισμού, στο δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να αναγράφεται, μεταξύ άλλων, το όνομα και η κατοικία του προσφεύγοντος και η ιδιότητα του υπογράφοντος.

17

Από το άρθρο 19, τέταρτο εδάφιο, και από το άρθρο 21, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκύπτει ότι το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να είναι υπογεγραμμένο από πρόσωπο έχον την εξουσία να εκπροσωπεί τον προσφεύγοντα.

18

Δεύτερον, υπενθυμίζεται περαιτέρω ότι, κατά το άρθρο 73, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το πρωτότυπο του διαδικαστικού εγγράφου σε χαρτί πρέπει να φέρει την ιδιόχειρη υπογραφή του εκπροσώπου ή του δικηγόρου του διαδίκου.

19

Η διάταξη αυτή συμπληρώνεται από το άρθρο 74 του Κανονισμού Διαδικασίας, το οποίο, υπό τον τίτλο «Κατάθεση με ηλεκτρονικό μέσο», προβλέπει τα εξής:

«Το Γενικό Δικαστήριο μπορεί, με απόφαση, να ορίσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένα διαδικαστικό έγγραφο ηλεκτρονικώς διαβιβαζόμενο στη γραμματεία του λογίζεται ως το πρωτότυπο του εγγράφου αυτού […]».

20

Το Γενικό Δικαστήριο έκανε χρήση της δυνατότητας αυτής εκδίδοντας την απόφαση e-Curia, το άρθρο 3 της οποίας ορίζει τα εξής:

«Κάθε διαδικαστικό έγγραφο που κατατίθεται μέσω του συστήματος e-Curia λογίζεται ότι αποτελεί το πρωτότυπο του εγγράφου αυτού, υπό την έννοια του άρθρου 43, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας [του Γενικού Δικαστηρίου της 2ας Μαΐου 1991], όταν για τη σχετική κατάθεση χρησιμοποιούνται ο κωδικός αναγνωρίσεως και το συνθηματικό του εκπροσώπου. Η εισαγωγή των στοιχείων αυτών λογίζεται ως υπογραφή του οικείου εγγράφου.»

21

Συναφώς, διαπιστώνεται ότι για τη δημιουργία λογαριασμού στην εφαρμογή e‑Curia απαιτείται ο ενδιαφερόμενος να δηλώσει μεταξύ άλλων το επίθετο και το όνομα ή τα ονόματά του, την ιδιότητά του, την ταχυδρομική του διεύθυνση, τη διεύθυνσή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και τον αριθμό τηλεφώνου του. Ο ενδιαφερόμενος οφείλει επίσης να υποβάλει αντίγραφο του δελτίου ταυτότητάς του ή του διαβατηρίου του, καθώς και αποδεικτικό νομιμοποιήσεώς του που να βεβαιώνει την ιδιότητά του ως εκπροσώπου θεσμικού οργάνου ή κράτους μέλους ή το δικαίωμα του να παρίσταται ενώπιον των δικαστηρίων κράτους μέλους ή άλλου κράτους συμβαλλομένου στη Συμφωνία ΕΟΧ. Τέλος, βάσει των δημοσιευμένων στον δικτυακό τόπο του Δικαστηρίου όρων χρήσεως της εφαρμογής e-Curia που ισχύουν για τους εκπροσώπους των διαδίκων, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να αναλάβει ορισμένες υποχρεώσεις η μη τήρηση των οποίων συνεπάγεται απενεργοποίηση του λογαριασμού e-Curia, μεταξύ των οποίων τις υποχρεώσεις:

22

Τρίτον, κατά πάγια νομολογία, η μη υπογραφή του δικογράφου της προσφυγής από δικηγόρο έχοντα την ικανότητα να ενεργεί διαδικαστικές πράξεις ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των τυπικών πλημμελειών που μπορούν να τακτοποιηθούν μετά την παρέλευση της προθεσμίας ασκήσεως της προσφυγής σύμφωνα με το άρθρο 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τα άρθρα 51, παράγραφος 4, και 78, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας [διάταξη της 24ης Φεβρουαρίου 2000, FTA κ.λπ. κατά Συμβουλίου, T‑37/98, EU:T:2000:52, σκέψη 28· απόφαση της 23ης Μαΐου 2007, Κοινοβούλιο κατά Eistrup, T‑223/06 P, EU:T:2007:153, σκέψη 48, και διάταξη της 12ης Μαρτίου 2014, Xacom Comunicaciones κατά ΓΕΕΑ – France Telecom España (xacom Comunicaciones), T‑252/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:163, σκέψη 19].

23

Ειδικότερα, η απαίτηση περί υπογραφής του δικογράφου της προσφυγής από τον εκπρόσωπο του προσφεύγοντος, η οποία αποβλέπει, για λόγους ασφάλειας δικαίου, στο να διασφαλιστεί η γνησιότητα του δικογράφου της προσφυγής και να αποκλειστεί ο κίνδυνος το δικόγραφο αυτό να μην αποτελεί, στην πραγματικότητα, το έργο του προς τούτο εξουσιοδοτημένου συντάκτη, πρέπει να θεωρείται ουσιώδης τύπος και να αποτελεί αντικείμενο αυστηρής εφαρμογής, κατά τρόπον ώστε η μη τήρησή της να συνεπάγεται το απαράδεκτο της προσφυγής (απόφαση της 23ης Μαΐου 2007, Κοινοβούλιο κατά Eistrup, T‑223/06 P, EU:T:2007:153, σκέψη 51, και διάταξη της 12ης Μαρτίου 2014, xacom Comunicaciones, T‑252/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:163, σκέψη 20).

24

Η προβληθείσα από την Επιτροπή ένσταση απαραδέκτου πρέπει να κριθεί υπό το πρίσμα των αρχών αυτών.

25

Εν προκειμένω, διαπιστώνεται, πρώτον, ότι το δικόγραφο της προσφυγής είναι όντως υπογεγραμμένο από δικηγόρο έχοντα την ικανότητα να ενεργεί διαδικαστικές πράξεις ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Ειδικότερα, δεν αμφισβητείται ότι ο P. Alexiadis είναι μέλος ευρωπαϊκού δικηγορικού συλλόγου και έχει εξ αυτού του λόγου την ικανότητα να ενεργεί διαδικαστικές πράξεις ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Η δε κατάθεση του δικογράφου της προσφυγής μέσω της εφαρμογής e-Curia με τον κωδικό αναγνωρίσεως και το συνθηματικό του P. Alexiadis λογίζεται ως υπογραφή δυνάμει του άρθρου 3 της αποφάσεως e-Curia.

26

Επομένως, παρά τα όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, η υπό κρίση υπόθεση πρέπει να διαφοροποιηθεί από τις προγενέστερες υποθέσεις στις οποίες το δικόγραφο της προσφυγής ήταν υπογεγραμμένο από πρόσωπο μη έχον την ικανότητα να ενεργεί διαδικαστικές πράξεις ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, είτε πρόκειται για πρόσωπο μη έχον την ιδιότητα του δικηγόρου (διάταξη της 17ης Ιουλίου 2014, Brown Brothers Harriman κατά ΓΕΕΑ, C‑101/14 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2014:2115), είτε για δικηγόρο τρίτης χώρας μη εγγεγραμμένο σε σύλλογο της Ένωσης (διατάξεις της 27ης Νοεμβρίου 2007, Diy-Mar Insaat Sanayi ve Ticaret και Akar κατά Επιτροπής, C‑163/07 P, EU:C:2007:717· της 20ής Ιουνίου 2013, Interspeed κατά Επιτροπής, C‑471/12 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2013:418, και της 24ης Φεβρουαρίου 2000, FTA κ.λπ. κατά Συμβουλίου, T‑37/98, EU:T:2000:52), είτε για δικηγόρο ο οποίος είναι συγχρόνως ο προσφεύγων ή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τρίτος έναντι του προσφεύγοντος λόγω των δεσμών του με αυτόν [διατάξεις της 5ης Δεκεμβρίου 1996, Lopes κατά Δικαστηρίου, C‑174/96 P, EU:C:1996:473, και της 8ης Δεκεμβρίου 1999, Euro‑Lex κατά ΓΕΕΑ (EU-LEX), T‑79/99, EU:T:1999:312].

27

Ομοίως, η υπό κρίση υπόθεση πρέπει να διαφοροποιηθεί από τις προγενέστερες υποθέσεις στις οποίες η τεθείσα στο δικόγραφο της προσφυγής υπογραφή, μολονότι θεωρητικώς ήταν υπογραφή δικηγόρου έχοντος την ικανότητα να ενεργεί διαδικαστικές πράξεις ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης, δεν ήταν γνήσια, είτε διότι είχε κατατεθεί στη Γραμματεία μόνο αντίγραφο και όχι το πρωτότυπο του δικογράφου της προσφυγής (απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2011, Bell & Ross κατά ΓΕΕΑ, C‑426/10 P, EU:C:2011:612, και διάταξη της 21ης Σεπτεμβρίου 2012, Noscira κατά ΓΕΕΑ, C‑69/12 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2012:589), είτε διότι η υπογραφή δεν ήταν χειρόγραφη αλλά είχε τεθεί με σφραγίδα (απόφαση της 23ης Μαΐου 2007, Κοινοβούλιο κατά Eistrup, T‑223/06 P, EU:T:2007:153) είτε διότι η υπογραφή, αν και χειρόγραφη, ήταν δυσανάγνωστη και δεν μπορούσε να ταυτοποιηθεί ως υπογραφή δικηγόρου ο οποίος είχε την εξουσία να υπογράφει τα επίμαχα διαδικαστικά έγγραφα (διατάξεις της 6ης Οκτωβρίου 2015, Marpefa κατά ΓΕΕΑ, C‑181/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:678, και της 12ης Μαρτίου 2014, xacom Comunicaciones, T‑252/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:163). Συνεπώς, η νομολογία στην οποία αναφέρεται η Επιτροπή προς στήριξη της ενστάσεώς της απαραδέκτου δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω.

28

Δεύτερον, πρέπει να απορριφθούν τα επιχειρήματα της Επιτροπής με τα οποία αμφισβητείται η ιδιότητα του P. Alexiadis ως εκπροσώπου της προσφεύγουσας λόγω του γεγονότος ότι το όνομά του δεν εμφαίνεται στην πρώτη σελίδα του δικογράφου της προσφυγής. Ειδικότερα, η ιδιότητα αυτή πιστοποιείται από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα προσκόμισε εντολή που παρείχε δικαστική πληρεξουσιότητα στον P. Alexiadis. Το ότι η εντολή αυτή δεν κατατέθηκε συγχρόνως προς το δικόγραφο της προσφυγής δεν αναιρεί τη διαπίστωση αυτή ούτε συνεπάγεται απαράδεκτο του δικογράφου της προσφυγής, στο μέτρο που μια τέτοια παράλειψη κατά την κατάθεση του δικογράφου της προσφυγής δύναται να τακτοποιηθεί και τακτοποιήθηκε από την προσφεύγουσα εντός της προθεσμίας που ετάχθη δυνάμει του άρθρου 78, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας [απόφαση της 4ης Φεβρουαρίου 2015, KSR κατά ΓΕΕΑ – Lampenwelt (Moon), T‑374/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2015:69, σκέψεις 12 και 13].

29

Τρίτον, διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο της προσφυγής κατατέθηκε από τον P. Alexiadis μέσω του e-Curia, με τον κωδικό του αναγνωρίσεως και το συνθηματικό του. Όπως όμως επισημάνθηκε στις σκέψεις 21 και 25 ανωτέρω, η χρήση ενός λογαριασμού e-Curia όχι μόνο λογίζεται ως υπογραφή, αλλά και, σε αντίθεση με την απλή χειρόγραφη υπογραφή, παρέχει αυτομάτως πληροφορίες και σε ό,τι αφορά την ταυτότητα, την ιδιότητα και τη διεύθυνση του υπογράφοντος ο οποίος εκπροσωπεί την προσφεύγουσα.

30

Επομένως, το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει εκπληρώσει και την κατά το άρθρο 76, στοιχείο βʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας υποχρέωση προσδιορισμού της ιδιότητας και της διευθύνσεως του εκπροσώπου της προσφεύγουσας. Εν πάση περιπτώσει, απλώς και μόνο η μη μνεία, στο σώμα του δικογράφου της προσφυγής, της διευθύνσεως του εν λόγω δικηγόρου ή του γεγονότος ότι είναι ο εκπρόσωπος της προσφεύγουσας δεν είναι αφεαυτής ικανή να καταστήσει απαράδεκτο δικόγραφο της προσφυγής το οποίο έχει εγκύρως υπογραφεί από εντεταλμένο από την προσφεύγουσα δικηγόρο της Ένωσης, ανεξαρτήτως του αν η υπογραφή αυτή είναι χειρόγραφη ή ηλεκτρονική υπογραφή μέσω του συστήματος e-Curia, και το οποίο έχει κατατεθεί εντός της προθεσμίας του άρθρου 263, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ.

31

Τέταρτον, διαπιστώνεται ότι οι αρχές από τις οποίες διαπνέεται η υποχρέωση υπογραφής του δικογράφου της προσφυγής από δικηγόρο τηρούνται εν προκειμένω, ήτοι η ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι η ευθύνη της καταρτίσεως και του περιεχομένου του διαδικαστικού αυτού εγγράφου αναλαμβάνεται από πρόσωπο έχον την εξουσία να εκπροσωπεί τον προσφεύγοντα ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης (βλ., υπ’ αυτήν την έννοια, διάταξη της 12ης Μαρτίου 2014, xacom Comunicaciones, T‑252/13, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2014:163, σκέψη 18 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία) και η ανάγκη να εξασφαλισθεί η γνησιότητα του διαδικαστικού εγγράφου και να αποκλειστεί ο κίνδυνος αυτό να μην αποτελεί, στην πραγματικότητα, το έργο του προς τούτο εξουσιοδοτημένου συντάκτη (βλ., υπ’ αυτήν την έννοια, διάταξη της 6ης Οκτωβρίου 2015, Marpefa κατά ΓΕΕΑ, C‑181/15 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:678, σκέψη 22). Ειδικότερα, ο P. Alexiadis έχει την εξουσία να εκπροσωπεί την προσφεύγουσα ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης, όπως διαπιστώθηκε στις σκέψεις 25 και 28 ανωτέρω, και δεν αμφισβητείται ότι είναι ο συντάκτης ή ένας εκ των συντακτών του δικογράφου της προσφυγής.

32

Βάσει των ανωτέρω, η προβληθείσα από την Επιτροπή ένσταση απαραδέκτου πρέπει να απορριφθεί.

33

Δυνάμει του άρθρου 133 του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει για τα δικαστικά έξοδα με την απόφαση ή τη διάταξη που περατώνει τη δίκη. Δεδομένου ότι η παρούσα διάταξη δεν περατώνει τη δίκη, το Γενικό Δικαστήριο επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)

διατάσσει:

Λουξεμβούργο, .