6.2.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 38/47

—

να κρίνει απαράδεκτη την προσφυγή·

—

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1647 της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2016, για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ, τα οποία κατασκευάζονται από τις επιχειρήσεις Best Royal Co. Ltd, Lac Cuong Footwear Co. Ltd, Lac Ty Co. Ltd, Saoviet Joint Stock Company (Megastar Joint Stock Company), VMC Royal Co. Ltd, Freetrend Industrial Ltd και τη συνδεδεμένη της εταιρεία Freetrend Industrial A (Vietnam) Co. Ltd., Fulgent Sun Footwear Co. Ltd, General Shoes Ltd, Golden Star Co. Ltd, Golden Top Company Co. Ltd, Kingmaker Footwear Co. Ltd., Tripos Enterprise Inc., Vietnam Shoe Majesty Co. Ltd, και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικαθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 (ΕΕ L 245, σ. 16)·

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, καθόσον ενήργησε χωρίς νομικό έρεισμα, παραβίασε την αρχή της δοτής αρμοδιότητας, η οποία κατοχυρώνεται στα άρθρα 5, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 2, ΣΕΕ.

2.

Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, καθόσον δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα συμμορφώσεως προς την απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 2016, C & J Clark International, C-659/13 και C-34/14, EU:C:2016:74, παρέβη το άρθρο 266 ΣΛΕΕ.

3.

Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, καθόσον επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υποδημάτων «οι οποίες έλαβαν χώρα κατά την περίοδο εφαρμογής των [ακυρωθέντων κανονισμών]», παρέβη το άρθρο 1, παράγραφος 1, και 10, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού (1) και παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου (μη αναδρομικότητα).

4.

Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, καθόσον επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ χωρίς να προβεί σε νέα αξιολόγηση του συμφέροντος της Ένωσης, παρέβη το άρθρο 21 του βασικού κανονισμού, και ότι, εν πάση περιπτώσει, θα ήταν προδήλως εσφαλμένο το συμπέρασμα ότι η επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ ήταν προς το συμφέρον της Ένωσης.

5.

Με τον πέμπτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή, καθόσον εξέδωσε πράξη η οποία υπερβαίνει το αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του σκοπού της, παρέβη τα άρθρα 5, παράγραφος 1, και 5, παράγραφος 4, ΣΕΕ.