16.1.2017 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 14/37 |
Αναίρεση που άσκησε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 21 Ιουλίου 2016 στην υπόθεση F-91/15, AV κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-701/16 P)
(2017/C 014/45)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Berardis-Kayser, T. S. Bohr και C. Ehrbar)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: AV (Cadrezzate, Ιταλία)
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
— |
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση· |
— |
να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης προκειμένου να την εκδικάσει σε πρώτο βαθμό· |
— |
να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους.
1. |
Ο πρώτος λόγος αφορά διττή πλάνη περί το δίκαιο στην οποία υπέπεσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ). Πρώτον, το ΔΔΔ ακύρωσε την επίδικη απόφαση, ήτοι την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2014, περί εφαρμογής στην περίπτωση του αντιδίκου κατ’ αναίρεση της ρήτρας ιατρικής επιφυλάξεως που προβλέπεται στο άρθρο 32 του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης και περί μη παροχής σε αυτόν του ευεργετήματος του επιδόματος αναπηρίας, καθώς η ακύρωση αποφάσεως λόγω παραβιάσεως της αρχής της εύλογης προθεσμίας γίνεται μόνον κατ’ εξαίρεση. Δεύτερον, το ΔΔΔ πεπλανημένως εκτίμησε ότι η υπερβολική καθυστέρηση κατά τη λήψη αποφάσεως ήταν δυνατό να επηρεάσει το ίδιο το περιεχόμενο της αποφάσεως. Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα επικαλείται παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως ως προς την δεύτερη αυτή πτυχή. |
2. |
Ο δεύτερος λόγος αφορά πλάνη περί το δίκαιο καθόσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραγνωρίζει την αρχή του δεδικασμένου, δεδομένου ότι το ΔΔΔ ακύρωσε την επίδικη απόφαση κρίνοντας ότι η προθεσμία κατά τη διεξαγωγή των διοικητικών διαδικασιών, η οποία κρίθηκε υπερβολική, επηρέαζε το ίδιο το περιεχόμενο της αποφάσεως. |