4.4.2016

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 118/32

Προσφυγή της 26ης Ιανουαρίου 2016 — Δημοκρατία της Λιθουανίας κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-34/16)

(2016/C 118/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: D. Kriaučiūnas, R. Krasuckaitė και T. Orlickas)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/2098 της Επιτροπής, της 13ης Νοεμβρίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2015) 7716], καθόσον η απόφαση αυτή προβλέπει την εφαρμογή δημοσιονομικής διορθώσεως 1 113 589,65 ευρώ ως προς τη Λιθουανία·

—	να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 352/78, (ΕΚ) 165/94, (ΕΚ) 2799/98, (ΕΚ) 814/2000, (ΕΚ) 1290/2005 και (ΕΚ) 485/2008 του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον η Επιτροπή, αποφασίζοντας να εφαρμόσει κατ’ αποκοπήν συντελεστή διορθώσεως 5 %:

—

παρέλειψε να λάβει υπόψη της το γεγονός ότι αποδείχθηκε ειδική και συγκεκριμένη ζημία εις βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με την πρώτη και την τέταρτη από τις πλημμέλειες που διαπίστωσε η Επιτροπή· συνεπώς, όσον αφορά τις πλημμέλειες αυτές, η Επιτροπή έπρεπε να έχει επιβάλει μόνον εφάπαξ δημοσιονομική διόρθωση και δεν έπρεπε να λάβει πλέον υπόψη της τις πλημμέλειες αυτές σε συνδυασμό με άλλες πλημμέλειες, προκειμένου να διαπιστώσει εάν υπήρχε σημαντικός κίνδυνος δημοσιονομικής απώλειας για το Ταμείο·

—	διαχώρισε αδικαιολόγητα πλημμέλειες άμεσα συνδεδεμένες μεταξύ τους και, κατά τον τρόπο αυτόν, δημιούργησε τεχνητά έναν κατ’ αυτήν σημαντικό κίνδυνο απώλειας για το Ταμείο·

—	προσδιόρισε εσφαλμένως και έλαβε εσφαλμένως υπόψη της, κατά την εκτίμηση των άλλων πλημμελειών τις οποίες διαπίστωσε, την έκταση της μη συμμορφώσεως, τη φύση των πλημμελειών και την οικονομική ζημία που προκλήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

—	εφάρμοσε κακώς υπερβολική δημοσιονομική διόρθωση με συντελεστή 5 % για το 2011, διότι, λαμβανομένων υπόψη της φύσεως των πλημμελειών που διαπίστωσε η Επιτροπή και άλλων περιστάσεων, ο συνακόλουθος κίνδυνος απώλειας για το Ταμείο δεν ήταν σημαντικός·

—

εφάρμοσε κακώς δημοσιονομική διόρθωση με συντελεστή 5 % για το 2012, διότι η εφαρμογή της διορθώσεως αυτής προβλέπεται μόνο σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει σημαντικός συνακόλουθος κίνδυνος απώλειας για το Ταμείο, μολονότι από τους ελέγχους που διεξήγαγε η Δημοκρατία της Λιθουανίας και από τις πληροφορίες τις οποίες παρέσχε αποδεικνυόταν ότι ο αριθμός, η έκταση και η φύση των περιπτώσεων μη συμμορφώσεως που διαπιστώθηκαν το 2012 και ο συνακόλουθος κίνδυνος για το Ταμείο είναι σημαντικά περιορισμένα σε σχέση με τις περιπτώσεις μη συμμορφώσεως που διαπιστώθηκαν το 2011· κατά συνέπεια, μόνο μικρός δημοσιονομικός κίνδυνος μπορούσε να έχει ανακύψει για το Ταμείο.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 41 του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα, καθόσον η Επιτροπή δεν υιοθέτησε την άποψη ότι οι επιτόπιοι έλεγχοι των αιγοπροβάτων και των βοοειδών μπορούσαν να διεξαχθούν σε διαφορετικά χρονικά σημεία, με αποτέλεσμα ότι αυτή η συγκεκριμένη πλημμέλεια δεν είναι τόσο σημαντική όσο διατείνεται η Επιτροπή.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 296 ΣΛΕΕ, καθόσον η Επιτροπή, αποφασίζοντας να εφαρμόσει κατ’ αποκοπήν συντελεστή διορθώσεως 5 %:

—	παρέλειψε να αιτιολογήσει προσηκόντως και να θεμελιώσει τη διαπίστωσή της περί υπάρξεως πλημμελειών ή περί της φύσεως των πλημμελειών αυτών και του συνακόλουθου κινδύνου για το Ταμείο·

—

δεν εξέθεσε τους λόγους για τους οποίους οι περιπτώσεις μη συμμορφώσεως που διαπιστώθηκαν το 2011 και το 2012 προκειμένου να εφαρμοσθεί η δημοσιονομική διόρθωση με συντελεστή 5 %, εκτιμήθηκαν από κοινού, μολονότι οι αριθμός και η φύση τους διέφεραν σημαντικά σε έκαστο έτος και, εν πάση περιπτώσει, δεν εξέθεσε πειστική αιτιολογία για την εφαρμογή ομοιόμορφου κατ’ αποκοπήν συντελεστή διορθώσεως 5 % για τις περιπτώσεις μη συμμορφώσεως που διαπιστώθηκαν το 2012 και για τις διαπιστωθείσες το 2011.