|
30.1.2017 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 30/28 |
Αναίρεση που άσκησε στις 24 Νοεμβρίου 2016 η National Iranian Tanker Company κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 14 Σεπτεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-207/15, National Iranian Tanker Company κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Υπόθεση C-600/16 P)
(2017/C 030/33)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: National Iranian Tanker Company (εκπρόσωποι: T. de la Mare, QC, M. Lester, QC, J. Pobjoy, Barristers, R. Chandrasekera, S. Ashley, C. Murphy, Solicitors)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
|
— |
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Σεπτεμβρίου 2016, National Iranian Tanker Company κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (υπόθεση T-207/15)· |
|
— |
να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και ειδικότερα:
|
|
— |
να καταδικάσει το αναιρεσιβαλλόμενο στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής δίκης και της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
|
1. |
Με τον πρώτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι η απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/236 του Συμβουλίου της 12ης Φεβρουαρίου 2015 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/230 του Συμβουλίου της 12ης Φεβρουαρίου 2015 δεν παραβιάζουν τις αρχές του δεδικασμένου, της ασφαλείας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της τελεσιδικίας ή δεν προσβάλλουν το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής βάσει του άρθρου 47 του Χάρτη της ΕΕ. |
|
2. |
Με τον δεύτερο λόγο υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι πληρούνταν τα κριτήρια καταχώρισης όσον αφορά την αναιρεσείουσα. |
|
3. |
Με τον τρίτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι δεν ήταν δυσανάλογη η παρέμβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα της αναιρεσείουσας. |
|
4. |
Με τον τέταρτο λόγο υποστηρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε απορρίπτοντας το επικουρικό επιχείρημα της αναιρεσείουσας ότι η διασταλτική ερμηνεία των κριτηρίων καταχώρισης τα καθιστά δυσανάλογα. |
(1) Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/236 του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (EE L 39, σ. 18).
(2) Εκτελεστικός κανονισμός (EE) 2015/230 του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2015, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ 2015, L 39, σ. 3).
(3) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ 2010, L 195, σ. 39).
(4) Κανονισμός (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 (ΕΕ 2012, L 88, σ. 1).