30.1.2017 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 30/26 |
Αναίρεση που άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2016 ο Viktor Fedorovych Yanukovych κατά της αποφάσεως την οποία εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (ένατο πενταμελές τμήμα) στις 15 Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-346/14, Yanukovych κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση C-598/16 P)
(2017/C 030/31)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Viktor Fedorovych Yanukovych (εκπρόσωπος: T. Beazley, QC)
Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Δημοκρατία της Πολωνίας
Αιτήματα
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (ένατο πενταμελές τμήμα), της 15ης Σεπτεμβρίου 2016, στην υπόθεση T-346/14, κατά το μέρος που ορίζεται στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, συγκεκριμένα δε τα σημεία 2 και 4 του διατακτικού της εν λόγω αποφάσεως· |
— |
να δεχθεί τα αιτήματα τα οποία υπέβαλε ο αναιρεσείων πρωτοδίκως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου κατά το μέρος που ορίζεται ακολούθως, συγκεκριμένα δε:
καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν τον αναιρεσείοντα· και |
— |
να καταδικάσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας και σε εκείνα τα οποία αφορούν το αίτημα ακυρώσεως που υποβλήθηκε με το υπόμνημα προσαρμογής. |
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1. |
Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι το κριτήριο περί καταχωρίσεως στον κατάλογο, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2014/119/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τη δεύτερη τροποποιητική απόφαση, είναι σύμφωνο με τους σκοπούς της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Γενικό Δικαστήριο δεν δέχθηκε ότι τα προβαλλόμενα πραγματικά περιστατικά υπεξαιρέσεως δημοσίου χρήματος πρέπει, τουλάχιστον, να αποτελούν αντικείμενο εν εξελίξει διώξεως ή άλλης ένδικης διαδικασίας στην οικεία χώρα, σε περίπτωση κατά την οποία, όπως εν προκειμένω, υπάρχουν αξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία περί του ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να επιδείξει σταθερό και ικανοποιητικό ιστορικό σεβασμού των θεμελιωδών αρχών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή του κράτους δικαίου. |
2. |
Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον (1) δεν έκρινε ότι υπήρχαν αξιόπιστα αποδεικτικά στοιχεία περί του ότι η Ουκρανία δεν μπορεί να επιδείξει σταθερό και ικανοποιητικό ιστορικό σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή του κράτους δικαίου και (2) χαρακτήρισε ορισμένες ουκρανικές αρχές, στα αποδεικτικά στοιχεία των οποίων στηρίχθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως ανώτατες δικαστικές αρχές. Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε περαιτέρω, καθόσον δεν αιτιολόγησε το σκεπτικό του όσον αφορά τα ως άνω σημεία (1) και (2). |
3. |
Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον (1) έκρινε ότι η καταχώριση του ονόματος του αναιρεσείοντος στον κατάλογο, βάσει επιστολής των ουκρανικών αρχών της 10ης Οκτωβρίου 2014, είναι σύμφωνη με το κριτήριο περί καταχωρίσεως στον κατάλογο και (2) έκρινε ότι το Συμβούλιο δεν υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως όσον αφορά την καταχώριση του ονόματος του αναιρεσείοντος στον κατάλογο. |
(1) Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/143 του Συμβουλίου, της 29ης Ιανουαρίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 24, σ. 16).
(2) Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2015/364 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 62, σ. 25).
(3) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/357 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2015, περί εφαρμογής του κανονισμού (ΕE) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ L 62, σ. 1).