Υπόθεση C-561/16

Saras Energía

κατά

Administración del Estado

(αίτηση του Tribunal Supremo
για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Προδικαστική παραπομπή – Οδηγία 2012/27/ΕΕ – Άρθρο 7, παράγραφοι 1, 4 και 9 – Άρθρο 20, παράγραφοι 4 και 6 – Προώθηση της ενεργειακής απόδοσης – Καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης – Άλλα μέτρα πολιτικής – Εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης – Δημιουργία ταμείου ενεργειακής απόδοσης ως κύριο μέτρο εκπλήρωσης της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης – Υποχρέωση καταβολής εισφοράς – Καθορισμός των υπόχρεων μερών – Διανομείς ενέργειας ή/και εταιρίες λιανικής πώλησης ενέργειας»

Περίληψη – Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα)
της 7ης Αυγούστου 2018

1. Ενέργεια–Προώθηση της ενεργειακής απόδοσης–Οδηγία 2012/27–Καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοση–Άλλα μέτρα πολιτικής–Εθνική κανονιστική ρύθμιση που προβλέπει ως κύριο τρόπο εκπλήρωσης της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης ένα καθεστώς ετήσιας εισφοράς σε εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης–Επιτρέπεται–Προϋποθέσεις

   (Οδηγία 2012/27 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρα 7 και 20)

2. Ενέργεια–Προώθηση της ενεργειακής απόδοσης–Οδηγία 2012/27–Καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοση–Άλλα μέτρα πολιτικής–Καθορισμός των υπόχρεων μερών–Εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία επιβάλλει υποχρέωση ενεργειακής απόδοσης μόνο σε ορισμένες καθορισθείσες επιχειρήσεις του ενεργειακού τομέα–Επιτρέπεται–Προϋποθέσεις–Αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια–Έλεγχος από τον εθνικό δικαστή

   (Οδηγία 2012/27 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 7)

1.  Τα άρθρα 7 και 20 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για την ενεργειακή απόδοση, την τροποποίηση των οδηγιών 2009/125/ΕΚ και 2010/30/ΕΕ και την κατάργηση των οδηγιών 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία θεσπίζει ως κύριο τρόπο εκπλήρωσης της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης ένα καθεστώς ετήσιας εισφοράς σε εθνικό ταμείο ενεργειακής απόδοσης, εφόσον, αφενός, η ρύθμιση αυτή εγγυάται την επίτευξη ισοδύναμης εξοικονόμησης ενέργειας σε σχέση με τα καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης που μπορούν να θεσπιστούν βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής και, αφετέρου, πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 7, παράγραφοι 10 και 11, της εν λόγω οδηγίας, πράγμα που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει.

   (βλ. σκέψη 37, διατακτ. 1)

2.  Το άρθρο 7 της οδηγίας 2012/27 έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία επιβάλλει υποχρέωση ενεργειακής απόδοσης μόνο σε ορισμένες καθορισθείσες επιχειρήσεις του ενεργειακού τομέα, εφόσον ο ορισμός των επιχειρήσεων αυτών ως υπόχρεων μερών στηρίζεται όντως σε αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια τα οποία εκτίθενται ρητώς, πράγμα που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει.

   (βλ. σκέψη 55, διατακτ. 2)