Υπόθεση T-384/15

EDF Luminus

κατά

Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

«Ρήτρα διαιτησίας — Σύμβαση παροχής ηλεκτρικής ενέργειας CNT(2009) No 137 — Πληρωμή από το Κοινοβούλιο της περιφερειακής εισφοράς την οποία κατέβαλε η ενάγουσα στην Περιφέρεια Βρυξελών-Πρωτεύουσας και η οποία υπολογίζεται βάσει της ισχύος που τίθεται στη διάθεση του Κοινοβουλίου — Έλλειψη συμβατικής υποχρεώσεως — Έλλειψη υποχρεώσεως απορρέουσας από τις διατάξεις του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου»

Περίληψη – Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 13ης Σεπτεμβρίου 2016

  1. Ένδικη διαδικασία – Άσκηση αγωγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου βάσει ρήτρας διαιτησίας – Σύμβαση παροχής ηλεκτρικής ενέργειας σε ακίνητα θεσμικού οργάνου της Ένωσης προβλέπουσα την εκ μέρους του καταβολή τέλους – Διαπίστωση από το Δικαστήριο παραβάσεως εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους λόγω της αρνήσεώς του να χορηγήσει στα θεσμικά όργανα της Ένωσης απαλλαγή από το εν λόγω τέλος – Εφαρμογή από τον δικαστή της Ένωσης, έναντι του οικείου θεσμικού οργάνου, εθνικών διατάξεων που προβλέπουν την υποχρέωση καταβολής του τέλους – Αποκλείεται – Σεβασμός της ισχύος του δεδικασμένου που παράγει η απόφαση του Δικαστηρίου

    (Άρθρο 272 ΣΛΕΕ)

  2. Ένδικη διαδικασία – Άσκηση αγωγής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου βάσει ρήτρας διαιτησίας – Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου να εκδικάσει ανταγωγή – Έρεισμα – Αρμοδιότητα του Γενικού Δικαστηρίου να εκδικάσει αναγνωριστική αγωγή μη σχετιζόμενη με τη σύμβαση – Δεν συντρέχει

    (Άρθρα 256 § 1 ΣΛΕΕ και 272 ΣΛΕΕ)

  1.  Στην περίπτωση συμβάσεως υπογραφείσας από θεσμικό όργανο της Ένωσης σχετικά με την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας για τα ευρισκόμενα σε περιφέρεια κράτους μέλους ακίνητά του και προβλέπουσας την καταβολή τέλους στον προμηθευτή, το δεδικασμένο που παράγει απόφαση του Δικαστηρίου διαπιστώνουσα την παράβαση του οικείου κράτους μέλους, η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι δεν προέβλεψε υπέρ των θεσμικών οργάνων της Ένωσης απαλλαγή από το εν λόγω τέλος, δεσμεύει το Γενικό Δικαστήριο, ως αρμόδιο επί της συμβάσεως δικαστήριο, όταν επιλαμβάνεται, βάσει ρήτρας διαιτησίας, της εφαρμογής των διατάξεων τις οποίες αφορά η απόφαση του Δικαστηρίου

    (βλ. σκέψεις 43-45)

  2.  Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.

    (βλ. σκέψεις 62-65)