Yπόθεση T‑207/15 R
(δημοσίευση αποσπασμάτων)
National Iranian Tanker Company
κατά
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
«Ασφαλιστικά μέτρα — Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων — Δέσμευση κεφαλαίων — Αίτηση αναστολής εκτελέσεως — Fumus boni juris — Στάθμιση των συμφερόντων — Έλλειψη επείγοντος»
Περίληψη — Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουλίου 2015
Ασφαλιστικά μέτρα – Αναστολή εκτελέσεως – Προσωρινά μέτρα – Προϋποθέσεις χορηγήσεως – Fumus boni juris – Εκ πρώτης όψεως εξέταση των λόγων που προβλήθηκαν προς στήριξη της κύριας προσφυγής – Προσφυγή κατά περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων – Λόγοι απτόμενοι του σεβασμού του δικαιώματος σε πραγματική προσφυγή – Λόγοι αποκαλύπτοντες την ύπαρξη νομικής διαμάχης – Λόγοι μη στερούμενοι εκ πρώτης όψεως ερείσματος
(Άρθρα 278 ΣΛΕΕ και 279 ΣΛΕΕ· Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 47· απόφαση 2015/236/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου· κανονισμός 2015/230 του Συμβουλίου)
Ασφαλιστικά μέτρα – Αναστολή εκτελέσεως – Προϋποθέσεις χορηγήσεως – Μέτρα σκοπούντα στη δέσμευση κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων – Στάθμιση όλων των εμπλεκομένων συμφερόντων – Κίνδυνος εξουδετερώσεως των συνεπειών μελλοντικής αποφάσεως επί της ουσίας
(Άρθρα 278 ΣΛΕΕ και 279 ΣΛΕΕ)
Ασφαλιστικά μέτρα – Αναστολή εκτελέσεως – Προϋποθέσεις χορηγήσεως – Στάθμιση όλων των εμπλεκομένων συμφερόντων – Απόφαση περί δεσμεύσεως κεφαλαίων στο πλαίσιο περιοριστικών μέτρων κατά του Ιράν – Αρμοδιότητα του δικαστή της Ένωσης να ακυρώσει την πράξη το συντομότερο δυνατόν μετά την εκπνοή της προθεσμίας ασκήσεως αναιρέσεως – Συμφέρον του αιτούντος μη δυνάμενο να προστατευθεί από τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων
(Άρθρα 264, εδ. 2, ΣΛΕΕ και 278 ΣΛΕΕ· Οργανισμός του Δικαστηρίου, άρθρο 60, εδ. 2· Κανονισμός Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, άρθρο 158 § 3· απόφαση 2015/236/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου· κανονισμός 2015/230 του Συμβουλίου)
Ασφαλιστικά μέτρα – Αναστολή εκτελέσεως – Προσωρινά μέτρα – Προϋποθέσεις χορηγήσεως – Επείγον – Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία – Οικονομική ζημία – Κατάσταση δυνάμενη να θέσει σε κίνδυνο την ύπαρξη της προσφεύγουσας εταιρίας – Βάρος αποδείξεως
(Άρθρα 278 ΣΛΕΕ και 279 ΣΛΕΕ)
Ασφαλιστικά μέτρα – Αναστολή εκτελέσεως – Προσωρινά μέτρα – Προϋποθέσεις χορηγήσεως – Επείγον – Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία – Οικονομική ζημία οφειλόμενη σε μέτρο δεσμεύσεως κεφαλαίων – Ζημία δυνάμενη να αποτιμηθεί αριθμητικώς – Ζημία δυνάμενη να αποκατασταθεί στο πλαίσιο ενδεχόμενης αγωγής αποζημιώσεως – Δεν συνιστά ανεπανόρθωτη ζημία
(Άρθρα 278 ΣΛΕΕ και 279 ΣΛΕΕ· απόφαση 2015/236/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου· κανονισμός 2015/230 του Συμβουλίου)
Ασφαλιστικά μέτρα – Αναστολή εκτελέσεως – Προσωρινά μέτρα – Προϋποθέσεις χορηγήσεως – Επείγον – Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία – Οικονομική ζημία οφειλόμενη σε μέτρο δεσμεύσεως κεφαλαίων – Δυνατότητα να ζητηθεί από τις εθνικές αρχές να άρουν τη δέσμευση ορισμένων δεσμευμένων κεφαλαίων για την κάλυψη δαπανών ή ουσιωδών αναγκών – Δεν συνιστά ανεπανόρθωτη ζημία – Βάρος αποδείξεως ενός τέτοιου αιτήματος
(Άρθρα 278 ΣΛΕΕ και 279 ΣΛΕΕ· απόφαση 2015/236/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου· κανονισμός 2015/230 του Συμβουλίου)
Προκειμένου για διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων κινηθείσα στο πλαίσιο προσφυγής κατά πράξεων που αφορούν την επανεγγραφή μιας επιχειρήσεως στους καταλόγους των προσώπων και οντοτήτων που αποτελούν το αντικείμενο περιοριστικών μέτρων ληφθέντων κατά του Ιράν με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων, η προσφυγή δεν στερείται, εκ πρώτης όψεως, σοβαρού ερείσματος οσάκις μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται σοβαρή νομική διαμάχη της οποίας η λύση δεν είναι εκ προοιμίου προφανής και απαιτεί, συνεπώς, ενδελεχή εξέταση, η οποία πρέπει να αποτελέσει το αντικείμενο διαδικασίας επί της ουσίας. Πράγματι, τέτοια περίπτωση συνιστά το ζήτημα αν επιτρέπεται στο Συμβούλιο, λαμβανομένου υπόψη του δικαιώματος σε πραγματική προσφυγή, να επικαλεστεί τη νομολογία σύμφωνα με την οποία, όταν πράξη οργάνου της Ένωσης ακυρώνεται για τυπικά ή ουσιαστικά ελαττώματα, το όργανο αυτό έχει το δικαίωμα να εκδώσει νέα ταυτόσημη πράξη, εφόσον τηρεί τους τυπικούς κανόνες και μεριμνά ώστε η νέα αυτή πράξη να μην πάσχει από το ίδιο ουσιαστικό ελάττωμα, προκειμένου να θεραπεύσει τις περί παρανόμου διαπιστώσεις που αιτιολόγησαν την ακύρωση περιοριστικού μέτρου, θεσπίζοντας νέο μέτρο που έχει το ίδιο πρακτικό αποτέλεσμα με το προηγούμενο, και τούτο εντός πραγματικού πλαισίου το οποίο δεν έχει ουσιαστικά μεταβληθεί, ή αν ο σεβασμός του θεμελιώδους δικαιώματος σε πραγματική προσφυγή προϋποθέτει την εισαγωγή ενός στοιχείου παραγραφής στη διαδοχή των ένδικων διαδικασιών που μπορούν να κινηθούν από μία και την αυτή επιχείρηση, πράγμα που θα υποχρέωνε το Συμβούλιο να παρουσιάζει με τον πρώτο φάκελο περιοριστικών μέτρων το σύνολο των λόγων εγγραφής και των επιβαρυντικών αποδεικτικών στοιχείων που μπορούσε ευχερώς να συγκεντρώσει κατά την ημερομηνία καταρτίσεως του φακέλου και θα το εμπόδιζε, σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο επικρίνει αυτούς τους λόγους και αυτές τις αποδείξεις, να κάνει εκ νέου χρήση τους προκειμένου να δικαιολογήσει την επανεγγραφή της επιχειρήσεως στους καταλόγους. Αυτό θα είχε ως συνέπεια να είναι μια τέτοια επανεγγραφή δυνατή μόνο σε περίπτωση εμφανίσεως νέων και κρίσιμων πραγματικών περιστατικών ή αποδεικτικών στοιχείων, ενώ θα απαγορευόταν στο Συμβούλιο να χρησιμοποιήσει, για μελλοντικές επανεγγραφές, στοιχεία τα οποία δεν είχε μεν επικαλεστεί, ήταν όμως έτοιμα για να τα επικαλεστεί κατά τον χρόνο της πρώτης εγγραφής.
Εξάλλου, σε περίπτωση δικαστικής αποφάσεως με την οποία ακυρώθηκε η αρχική εγγραφή της ενδιαφερομένης επιχειρήσεως και η οποία έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι, εφόσον η δραστηριότητα της εν λόγω επιχειρήσεως παρέμεινε κατ’ ουσίαν αμετάβλητη, η δε διαφορά των συναφών περιόδων δραστηριότητας είναι το αποτέλεσμα της επανεγγραφής της, στην οποία προέβη το Συμβούλιο στηριχθέν σε επίσης κατ’ ουσίαν αμετάβλητη πραγματική βάση, η εφαρμογή της έννοιας του δεδικασμένου αποκλείεται μόνον χάρη στην ενέργεια του Συμβουλίου που συνίσταται στο να παρατείνει τεχνητώς την ισχύ των περιοριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν στην ενδιαφερομένη επιχείρηση, προβάλλοντας στοιχεία τα οποία θα μπορούσε να είχε επικαλεστεί κατά την αρχική εγγραφή της. Όμως, μια τέτοια προσέγγιση, έστω και αν δεν θεωρείται ασυμβίβαστη με την έννοια του δεδικασμένου, θα μπορούσε να συμβάλει σε προσβολή του δικαιώματος της ενδιαφερομένης επιχειρήσεως σε πραγματική προσφυγή.
(βλ. σκέψεις 39, 43, 45, 47, 50)
Βλ. το κείμενο της διατάξεως.
(βλ. σκέψεις 52-54)
Βλ. το κείμενο της διατάξεως.
(βλ. σκέψεις 55-58)
Βλ. το κείμενο της διατάξεως.
(βλ. σκέψεις 66-69)
Βλ. το κείμενο της διατάξεως.
(βλ. σκέψεις 70-76)
Επιχείρηση έναντι της οποίας έχουν ληφθεί περιοριστικά μέτρα δεν μπορεί εγκύρως να ισχυριστεί ότι έχει υποστεί ανεπανόρθωτη οικονομική ζημία, εφόσον μπορεί να επικαλεστεί τις ειδικές διατάξεις του δικαίου της Ένωσης περί της δεσμεύσεως κεφαλαίων ή οικονομικών πόρων οι οποίες εξουσιοδοτούν τις αρμόδιες εθνικές αρχές να επιτρέπουν, κατά παρέκκλιση, την άρση της δεσμεύσεως ορισμένων δεσμευμένων κεφαλαίων, καθόσον οι διατάξεις αυτές επιτρέπουν την κάλυψη δαπανών ή ουσιωδών αναγκών ή την εκπλήρωση συμβατικών υποχρεώσεων αναληφθεισών πριν από την επιβολή της εν λόγω δεσμεύσεως. Πράγματι, οι διατάξεις αυτές εξασφαλίζουν την ισορροπία μεταξύ, αφενός, του σκοπού που επιδιώκουν τα περιοριστικά μέτρα στοχεύοντας στη μείωση του κινδύνου διαδόσεως των πυρηνικών όπλων στο Ιράν και, αφετέρου, της ανάγκης διασφαλίσεως της επιβιώσεως της συγκεκριμένης επιχειρήσεως. Κατά συνέπεια, η μοίρα που επιφυλάσσεται σε αίτηση αναστολής εκτελέσεως περιοριστικών μέτρων εξαρτάται από την εφαρμογή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, των εν λόγω διατάξεων που προβλέπουν την κατά παρέκκλιση χορήγηση άδειας για την άρση της δεσμεύσεως ορισμένων δεσμευμένων κεφαλαίων. Συναφώς, στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση εναπόκειται να αναφέρει αν είχε υποβάλει στις αρμόδιες εθνικές αρχές αιτήσεις προκειμένου να της επιτραπεί να χρησιμοποιήσει δεσμευμένα κεφάλαια ή αν είχε αντιμετωπίσει δυσκολίες ή της αντιτάχθηκε άρνηση που δεν της επέτρεψε να λάβει τέτοια άδεια εκ μέρους των αρχών αυτών.
(βλ. σκέψεις 77-79)