30.11.2015   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 398/62

Προσφυγή της 25ης Σεπτεμβρίου 2015 — Ουγγαρία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-554/15)

(2015/C 398/76)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Z. Fehér και G. Koós)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

Να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση C(2015) 4805 της Επιτροπής, της 15ης Ιουλίου 2015, για την εισφορά υγείας των επιχειρήσεων καπνοβιομηχανίας, κατά το μέρος που η εν λόγω απόφαση διατάσσει την αναστολή της εφαρμογής τόσο των προοδευτικών συντελεστών όσο και της μειώσεως της εισφοράς σε περίπτωση επενδύσεως, μέτρα που προβλέπονται από τον νόμο XCIV του 2014, περί της εισφοράς υγείας των επιχειρήσεων καπνοβιομηχανίας για το 2015 (a dohányipari vállalkozások 2015. évi egészségügyi hozzájárulásáról szóló 2014. évi XCIV. törvény), ο οποίος ψηφίστηκε από το ουγγρικό Κοινοβούλιο.

—

Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:

1.

Υπέρβαση των ορίων της εξουσίας εκτιμήσεως, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας

—

Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, διατάσσοντας την αναστολή, υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, υπερβαίνουσα συνεπώς τα όρια της εξουσίας της εκτιμήσεως και παραβιάζουσα επιπλέον την αρχή της αναλογικότητας.

2.

Παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως

—

Δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η πρακτική της Επιτροπής σε ό,τι αφορά την αναστολή μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ασυνεπής, γεγονός εκ του οποίου απορρέει παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.

3.

Παραβίαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και προσβολή του δικαιώματος άμυνας

—

Τρίτον, η προσφεύγουσα επισημαίνει, ιδίως, ότι η Επιτροπή, διατάσσοντας την αναστολή, δεν τήρησε την υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.

4.

Υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας και δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας

—

Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι λόγω της διαταχθείσας από την Επιτροπή αναστολής προσεβλήθησαν θεμελιώδη δικαιώματα και εγγυήσεις, όπως η υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας και το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.

5.

Αντιφατικός και ανεπαρκώς σαφής χαρακτήρας των διατάξεων της αποφάσεως

—

Στο σημείο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, αποφαινόμενη υπέρ της αναστολής, αγνόησε το γεγονός ότι, όσον αφορά τους φόρους που καταβάλλονται μέσω ιδίων υπολογισμών των φορολογικών υποκειμένων, οι ουγγρικές αρχές δεν είναι σε θέση να εμποδίσουν τη «χορήγηση» της βοήθειας, προσθέτοντας ότι η απόφαση της Επιτροπής είναι επίσης αντιφατική όσον αφορά το αντικείμενο της αναστολής. Συνεπώς, μολονότι η Επιτροπή δεν διατύπωσε σαφή κανόνα συμπεριφοράς, μπορεί, εντούτοις, να απαιτήσει από τις ουγγρικές αρχές την εκτέλεση της αποφάσεως.