ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (μονομελές)
της 29ης Οκτωβρίου 2015
Γιάννης Ξενάκης
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής
«Υπαλληλική υπόθεση — Υπάλληλοι — Υποχρεωτική συνταξιοδότηση — Ηλικία συνταξιοδότησης — Αίτηση περί παρατάσεως της ενεργού υπηρεσίας — Άρθρο 52, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ — Άρνηση παρατάσεως της παραμονής στην υπηρεσία — Συμφέρον της υπηρεσίας»
Αντικείμενο:
Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο Γ. Ξενάκης ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της 25ης Ιουνίου 2014 του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό την ιδιότητά του ως αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, περί απορρίψεως της αιτήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος να παραταθεί η παραμονή του στην υπηρεσία πέραν της ηλικίας των 65 ετών, καθώς και την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που εκτιμά ότι υπέστη.
Απόφαση:
Η προσφυγή-αγωγή απορρίπτεται. Ο Γ. Ξενάκης φέρει τα δικαστικά του έξοδα και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Περίληψη
Υπάλληλοι — Υποχρεωτική συνταξιοδότηση — Εξέταση αιτήσεως περί παρατάσεως της παραμονής στην υπηρεσία — Κριτήρια — Συμφέρον της υπηρεσίας
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 52, εδ. 2)
Υπάλληλοι — Υποχρεωτική συνταξιοδότηση — Εξέταση αιτήσεως περί παρατάσεως της παραμονής στην υπηρεσία — Κριτήρια — Συμφέρον της υπηρεσίας — Στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 52, εδ. 2)
Προκύπτει σαφώς από το γράμμα του άρθρου 52, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή μπορεί να χορηγήσει άδεια παραμονής στην υπηρεσία πέραν της ηλικίας υποχρεωτικής συνταξιοδοτήσεως στους υπαλλήλους που το ζητούν αν θεωρεί ότι δικαιολογείται προς το συμφέρον της υπηρεσίας.
Επομένως, χωρίς να απαιτείται να αναφερθούν οι σκοποί της διατάξεως αυτής, η γραμματική ερμηνεία του άρθρου 52, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ αντιτίθεται στην επιχειρηματολογία ότι η άδεια παραμονής στην υπηρεσία μέχρι την ηλικία των 67 ετών πρέπει να χορηγείται σε κάθε υπάλληλο που το ζητεί εφόσον δεν προσκρούει στο συμφέρον της υπηρεσίας.
Εξάλλου, καίτοι είναι αληθές ότι, κατά το άρθρο 52, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ, η παραμονή στην υπηρεσία μεταξύ 67 και 70 ετών μπορεί να αποφασισθεί «εξαιρετικώς», εντούτοις η μνεία αυτή δεν υπάρχει για την παραμονή στην υπηρεσία μέχρι την ηλικία των 67 ετών. Πάντως, η προσθήκη του κριτηρίου αυτού για την άδεια παραμονής στην υπηρεσία πέραν των 67 ετών δεν δικαιολογεί την ερμηνεία ότι, για την παραμονή στην υπηρεσία μέχρι την ηλικία των 67 ετών, η διοίκηση δεν πρέπει να αποδεικνύει την ύπαρξη ενεστώτος συμφέροντος της υπηρεσίας. Πράγματι, η έκφραση αυτή υποδηλώνει απλώς ότι ο αριθμός των υπαλλήλων που έχουν λάβει άδεια παραμονής στην υπηρεσία πέραν της ηλικίας των 67 ετών πρέπει να περιορίζεται ώστε να τηρείται ο εξαιρετικός χαρακτήρας της διατάξεως αυτής, χωρίς ωστόσο να επηρεάζεται το περιεχόμενο της εξετάσεως του συμφέροντος της υπηρεσίας που πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να γίνεται από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή.
(βλ. σκέψεις 33 έως 35)
Παραπομπή:ΔΔΔΕΕ: απόφαση της 7ης Οκτωβρίου 2009, Παππάς κατά Επιτροπής,F‑101/08, EU:F:2009:137, σκέψεις 62 έως 64
Όταν η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή οφείλει να λαμβάνει υπόψη το συμφέρον της υπηρεσίας στο πλαίσιο της εξετάσεως αιτήσεως περί παρατάσεως της παραμονής στην υπηρεσία πέραν του καθορισθέντος για την υποχρεωτική συνταξιοδότηση ορίου ηλικίας, σε αυτήν απόκειται να συνυπολογίζει τα στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή γενικής πολιτικής σε θέματα προσωπικού και την οργάνωση των υπηρεσιών της, δεδομένου ότι η συνεκτίμηση του συμφέροντος της υπηρεσίας κατά την εξέταση τέτοιου είδους αιτήσεως δεν περιορίζεται μόνον το ζήτημα της αντιστοιχήσεως των προσόντων του ενδιαφερομένου με τα προς άσκηση καθήκοντα.
(βλ. σκέψη 50)
Παραπομπή:ΔΔΔΕΕ: απόφαση της 18ης Μαΐου 2015, Bischoff κατά Επιτροπής,F‑36/14, EU:F:2015:48, σκέψη 47