9.11.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 325/15

Αναίρεση που άσκησαν στις 12 Αυγούστου 2013 οι Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-alimentarias και Fédération française de la cooperation fruitière, légumière et horticole (Felcoop) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 30 Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav) και Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-455/13 P P)

2013/C 325/26

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-alimentarias, Fédération française de la cooperation fruitière, légumière et horticole (Felcoop) (εκπρόσωποι: M. Merola, M. C. Santacroce, avvocati)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon), Associazione Italiana Prodotti Alimentari (AIIPA), Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα των αναιρεσειουσών

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

—	να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στο σύνολό της·

—	να απορρίψει ως απαράδεκτη την προσφυγή που άσκησαν οι μεταποιητές οπωροκηπευτικών και, ως εκ τούτου, να κάνει δεκτά τα αιτήματα τα οποία προέβαλαν πρωτοδίκως οι αναιρεσείουσες·

—

επικουρικώς, σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι οι προσφυγές ακυρώσεως ήσαν παραδεκτές (quod non), να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου λόγω, αφενός, σοβαρών και πρόδηλων νομικών σφαλμάτων και, αφετέρου, ανεπαρκούς και αντιφατικής νομικής αιτιολογίας, όπως αναλύεται στο δικόγραφο της αναιρέσεως, και να αναπέμψει την υπόθεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προκειμένου αυτό να την επανεξετάσει επί της ουσίας·

—

επικουρικώς, σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει να επικυρώσει (quod non) την εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου επί της ουσίας της υποθέσεως, να αναιρέσει το κεφάλαιο της πρωτόδικης αποφάσεως σχετικά με τις συνέπειες της ακυρώσεως του άρθρου 60, παράγραφος 7, του κανονισμού 543/2011 (1), καθόσον στηρίζεται σε αντιφατική αιτιολογία, η οποία αντιβαίνει επιπλέον στις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, λαμβανομένων υπόψη της διάρκειας και της λειτουργίας των οικείων επιχειρησιακών προγραμμάτων·

—	να καταδικάσει τις προσφεύγουσες πρωτοδίκως στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας ή να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά αυτά έξοδα, σε περίπτωση που η υπόθεση αναπεμφθεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι στην πρωτόδικη απόφαση το Γενικό Δικαστήριο:

—

εκτίμησε εσφαλμένως το ζήτημα του παραδεκτού της προσφυγής στην υπόθεση Τ-454/10, στο μέτρο που παρέπεμψε στο παράρτημα VIII του κανονισμού 1580/2007 (2), κρίνοντας πιο συγκεκριμένα ότι το ως άνω παράρτημα αποτελεί ενιαίο σύνολο με το άρθρο 52, παράγραφος 2α, δεύτερο εδάφιο, του ίδιου κανονισμού, χωρίς να λάβει υπόψη ότι η τελευταία αυτή διάταξη ουδεμία τροποποίηση επέφερε στο περιεχόμενο του ως άνω παραρτήματος, το οποίο ανέκαθεν επέτρεπε χρηματοδότηση και επενδύσεις της ΕΕ για ορισμένες μεταποιητικές δραστηριότητες·

—	εκτίμησε εσφαλμένως το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποιήσεως των προσφευγόντων να ασκήσουν προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφοι 4 και 6, ΣΛΕΕ·

—

έκρινε εσφαλμένως ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις είχαν εκδοθεί κατά παράβαση του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ, λαμβάνοντας κακώς ως δεδομένο ότι ο εν λόγω κανονισμός αποκλείει από την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση οποιαδήποτε δραστηριότητα οργανώσεως παραγωγών η οποία δεν αφορά την παραγωγή νωπών προϊόντων (είτε προς κατανάλωση είτε προς μεταποίηση)·

—

εφάρμοσε εσφαλμένως την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, συγχέοντάς την με την αρχή του ανόθευτου ανταγωνισμού μεταξύ ισότιμων φορέων εκμεταλλεύσεως που ασκούν δραστηριότητες στην ίδια αγορά και αγνοώντας ότι ο γεωργικός τομέας υπόκειται σε δικούς του κανόνες στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής·

—

όσον αφορά τις συνέπειες της ακυρώσεως, δεν εφάρμοσε ορθώς το άρθρο 264, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, καθόσον διέκρινε μεταξύ του άρθρου 52, παράγραφος 2α, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 1580/2007 και του άρθρου 50, παράγραφος 3, του κανονισμού 543/2011, αφενός, και του άρθρου 60, παράγραφος 7, του κανονισμού 543/2011, αφετέρου, εκδίδοντας τελικώς μια απόφαση η οποία είναι αδύνατο να εκτελεστεί βάσει του άρθρου 60, παράγραφος 7, του κανονισμού 543/2011.

(1) Κανονισμός (ΕΕ) 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 157, σ. 1).

(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) 2200/96, (ΕΚ) 2201/96 και (ΕΚ) 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (ΕΕ L 350, σ. 1)