Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C‑43/13 και C‑44/13

Hauptzollamt Köln

κατά

Kronos Titan GmbH

και

Hauptzollamt Krefeld

κατά

Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH

(αιτήσεις του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Οδηγία 2003/96/ΕΚ — Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων — Προϊόντα που δεν μνημονεύονται στην οδηγία 2003/96/ΕΚ — Έννοια του ισοδυνάμου καυσίμου θέρμανσης ή καυσίμου κινητήρων»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Απριλίου 2014

Φορολογικές διατάξεις – Εναρμόνιση των νομοθεσιών – Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας – Οδηγία 2003/96 – Φορολογία των προϊόντων που δεν μνημονεύονται στην οδηγία με τον συντελεστή που εφαρμόζεται στο ισοδύναμο καύσιμο θέρμανσης ή καύσιμο κινητήρων – Έννοια της ισοδυναμίας

(Οδηγία 2003/96 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 3· παράρτημα I)

Ο όρος του άρθρου 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/96, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, κατά τον οποίο τα ενεργειακά προϊόντα, εκτός εκείνων για τα οποία καθορίζεται επίπεδο φορολογίας στην εν λόγω οδηγία, φορολογούνται, αναλόγως της χρήσεώς τους, με τον συντελεστή του ισοδυνάμου καυσίμου θέρμανσης ή καυσίμου κινητήρων, έχει την έννοια ότι πρέπει να προσδιορίζεται, καταρχάς, κατά πόσον το επίμαχο προϊόν χρησιμοποιείται ως καύσιμο θέρμανσης ή ως καύσιμο κινητήρων, προτού καθοριστεί, στη συνέχεια, ποιο καύσιμο θέρμανσης ή καύσιμο κινητήρων, αναλόγως της περιπτώσεως, εξ αυτών που περιλαμβάνονται στον σχετικό πίνακα του παραρτήματος Ι της οδηγίας αυτής, υποκαθιστά πράγματι στη χρήση το επίμαχο προϊόν ή, εάν δεν υπάρχει τέτοιο προϊόν, ποιο εξ αυτών των καυσίμων θέρμανσης ή καυσίμων κινητήρων είναι, εκ της συνθέσεως ή εκ της αποστολής του, το εγγύτερο προς αυτό. Με την ερμηνεία, κατά το μέτρο του δυνατού, της έννοιας της «ισοδυναμίας του προϊόντος» υπό το πρίσμα της υποκαταστασιμότητας ή της εναλλαξιμότητας των επίμαχων ενεργειακών προϊόντων, εξασφαλίζεται ότι δύο προϊόντα που επιτελούν την ίδια λειτουργία φορολογούνται στο ίδιο επίπεδο.

(βλ. σκέψεις 35, 36, 38 και διατακτ.)

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C‑43/13 και C‑44/13

Hauptzollamt Köln

κατά

Kronos Titan GmbH

και

Hauptzollamt Krefeld

κατά

Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH

(αιτήσεις του Bundesfinanzhof για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)

«Οδηγία 2003/96/ΕΚ — Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων — Προϊόντα που δεν μνημονεύονται στην οδηγία 2003/96/ΕΚ — Έννοια του ισοδυνάμου καυσίμου θέρμανσης ή καυσίμου κινητήρων»

Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Απριλίου 2014

Φορολογικές διατάξεις — Εναρμόνιση των νομοθεσιών — Φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας — Οδηγία 2003/96 — Φορολογία των προϊόντων που δεν μνημονεύονται στην οδηγία με τον συντελεστή που εφαρμόζεται στο ισοδύναμο καύσιμο θέρμανσης ή καύσιμο κινητήρων — Έννοια της ισοδυναμίας

(Οδηγία 2003/96 του Συμβουλίου, άρθρο 2 § 3· παράρτημα I)

Ο όρος του άρθρου 2, παράγραφος 3, της οδηγίας 2003/96, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας, κατά τον οποίο τα ενεργειακά προϊόντα, εκτός εκείνων για τα οποία καθορίζεται επίπεδο φορολογίας στην εν λόγω οδηγία, φορολογούνται, αναλόγως της χρήσεώς τους, με τον συντελεστή του ισοδυνάμου καυσίμου θέρμανσης ή καυσίμου κινητήρων, έχει την έννοια ότι πρέπει να προσδιορίζεται, καταρχάς, κατά πόσον το επίμαχο προϊόν χρησιμοποιείται ως καύσιμο θέρμανσης ή ως καύσιμο κινητήρων, προτού καθοριστεί, στη συνέχεια, ποιο καύσιμο θέρμανσης ή καύσιμο κινητήρων, αναλόγως της περιπτώσεως, εξ αυτών που περιλαμβάνονται στον σχετικό πίνακα του παραρτήματος Ι της οδηγίας αυτής, υποκαθιστά πράγματι στη χρήση το επίμαχο προϊόν ή, εάν δεν υπάρχει τέτοιο προϊόν, ποιο εξ αυτών των καυσίμων θέρμανσης ή καυσίμων κινητήρων είναι, εκ της συνθέσεως ή εκ της αποστολής του, το εγγύτερο προς αυτό. Με την ερμηνεία, κατά το μέτρο του δυνατού, της έννοιας της «ισοδυναμίας του προϊόντος» υπό το πρίσμα της υποκαταστασιμότητας ή της εναλλαξιμότητας των επίμαχων ενεργειακών προϊόντων, εξασφαλίζεται ότι δύο προϊόντα που επιτελούν την ίδια λειτουργία φορολογούνται στο ίδιο επίπεδο.

(βλ. σκέψεις 35, 36, 38 και διατακτ.)