|
28.9.2015 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 320/2 |
Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 11ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA κατά Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García
(Υπόθεση C-602/13) (1)
((Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Συμβατική σχέση μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή - Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου - Ρήτρα τόκων υπερημερίας - Ρήτρα περί πρόωρης αποδόσεως - Διαδικασία εκτελέσεως της ενυπόθηκης απαιτήσεως - Μείωση του ποσού των τόκων - Αρμοδιότητες του εθνικού δικαστηρίου))
(2015/C 320/02)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Αιτούν δικαστήριο
Juzgado de Primera Instancia
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA
κατά
Fernando Quintano Ujeta, María Isabel Sánchez García
Διατακτικό
|
1) |
Τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνικές διατάξεις που προβλέπουν μείωση των τόκων υπερημερίας στο πλαίσιο συμβάσεως ενυπόθηκου δανείου, στο μέτρο που οι ως άνω εθνικές διατάξεις:
|
|
2) |
Η οδηγία 93/13 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, εφόσον ο εθνικός δικαστής έχει διαπιστώσει τον κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 «καταχρηστικό» χαρακτήρα μιας ρήτρας συμβάσεως συναφθείσας μεταξύ καταναλωτή και επαγγελματία, αυτό καθεαυτό το γεγονός ότι η ως άνω ρήτρα δεν εφαρμόστηκε δεν μπορεί να εμποδίσει τον εθνικό δικαστή να αντλήσει όλα τα κατάλληλα συμπεράσματα από τον «καταχρηστικό» χαρακτήρα της εν λόγω ρήτρας. |