Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2015 [αίτηση του Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank κατά E. Fischer-Lintjens

(Υπόθεση C-543/13) (1)

([Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 - Άρθρο 27 - Παράρτημα VI, τμήμα ΙΗ', σημείο 1, στοιχεία α' και β' - Έννοια των «οφειλομένων συντάξεων κατά τη νομοθεσία δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών» - Παροχές σε είδος - Αναδρομική χορήγηση συντάξεως δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους κατοικίας - Χορήγηση παροχών υγείας υπό την προϋπόθεση της υπαγωγής σε σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως υγείας - Βεβαίωση μη ασφαλίσεως δυνάμει της νομοθεσίας περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως υγείας του κράτους μέλους κατοικίας - Συνεπακόλουθη έλλειψη υποχρεώσεως καταβολής εισφορών στο εν λόγω κράτος μέλος - Αναδρομική ανάκληση της βεβαιώσεως αυτής - Αδυναμία αναδρομικής υπαγωγής σε σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως υγείας - Διακοπή της καλύψεως του κινδύνου ασθενείας από τέτοια ασφάλιση - Πρακτική αποτελεσματικότητα του κανονισμού 1408/71])

(2015/C 236/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Centrale Raad van Beroep

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank/E. Fischer-Lintjens

κατά

E. Fischer-Lintjens

Διατακτικό

Το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 1992/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, σε συνδυασμό με παράρτημα VI, τμήμα ΙΗ', σημείο 1, στοιχεία α' και β', του εν λόγω κανονισμού 1408/71, έχει την έννοια ότι η σύνταξη που καταβάλλεται σε δικαιούχο, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, θεωρείται οφειλόμενη από τη στιγμή που αρχίζει πραγματικά η καταβολή της στον ενδιαφερόμενο, ανεξαρτήτως του χρόνου της τυπικής διαπιστώσεως του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, ακόμη και όταν η καταβολή αρχίζει πριν την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως περί χορηγήσεως της συντάξεως αυτής.

Τα άρθρα 27 και 84α του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό 1992/2006, σε συνδυασμό με παράρτημα VI, τμήμα ΙΗ', σημείο 1, στοιχεία α' και β', αυτού αντιτίθενται, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, σε κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους η οποία δεν επιτρέπει στον δικαιούχο συντάξεως αναδρομικά χορηγούμενης κατά ένα έτος από το κράτος μέλος αυτό να υπαχθεί, με αντίστοιχη αναδρομικότητα, σε σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως υγείας και έχει ως συνέπεια ο εν λόγω ενδιαφερόμενος να στερείται παντελώς κοινωνικοασφαλιστικής προστασίας, χωρίς να έχουν ληφθεί υπόψη όλες οι σχετικές περιστάσεις, ιδίως εκείνες που σχετίζονται με την προσωπική κατάστασή του.

(1)  ΕΕ C 15 της 18.1.2014.