ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ ΔΗΜΌΣΙΑΣ ΔΙΟΊΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΈΝΩΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)
της 5ης Νοεμβρίου 2013
Carlo De Nicola
κατά
Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ)
«Υπαλληλική υπόθεση — Εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως — Δικαστικά έξοδα — Επιστροφή των εξόδων — Επιστροφή του ποσού που καταβλήθηκε ως δυνάμενα να αναζητηθούν δικαστικά έξοδα κατόπιν αποφάσεως αναιρούσας την απόφαση με την οποία ο προσφεύγων καταδικάστηκε στα δικαστικά αυτά έξοδα»
Αντικείμενο:
Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο C. De Nicola ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να ακυρώσει τις αποφάσεις με τις οποίες η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) αρνήθηκε να του επιστρέψει τα δικαστικά έξοδα που αυτός κατέβαλε βάσει αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, η οποία εν συνεχεία αναιρέθηκε από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απόφαση:
Οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων της 4ης και της 25ης Μαΐου 2012 ακυρώνονται. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων υποχρεούται να καταβάλει στον C. De Nicola το ποσό των 6000 ευρώ, πλέον αντισταθμιστικών τόκων από 29ης Απριλίου 2012. Τα επιτόκια των αντισταθμιστικών τόκων πρέπει να υπολογιστούν βάσει του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, το οποίο ίσχυε κατά την οικεία περίοδο, προσαυξημένου κατά δύο μονάδες. Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του C. De Nicola.
Περίληψη
Ένδικη διαδικασία – Δικαστικά έξοδα – Επιστροφή του ποσού που καταβλήθηκε ως δυνάμενα να αναζητηθούν δικαστικά έξοδα κατόπιν αποφάσεως αναιρούσας την απόφαση με την οποία ο προσφεύγων καταδικάστηκε στα δικαστικά αυτά έξοδα
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, άρθρο 115)
Κατά το άρθρο 115 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναιρέσει απόφαση ή διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και αναπέμψει την υπόθεση σε αυτό, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφαίνεται, με την περατώνουσα τη δίκη απόφαση, επί των δικαστικών εξόδων όσον αφορά, αφενός, τις ενώπιόν του κινηθείσες διαδικασίες και, αφετέρου, όσον αφορά τη διαδικασία της ασκηθείσας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου αναιρέσεως.
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει προδήλως ότι η, μερική έστω, αναίρεση αποφάσεως ή διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεπάγεται και την αναίρεση του μέρους εκείνου του διατακτικού της αποφάσεως ή της διατάξεως με το οποίο το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφάνθηκε επί των δικαστικών εξόδων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το θεσμικό όργανο πρέπει να κάνει δεκτό το αίτημα του προσφεύγοντος περί επιστροφής του ποσού που καταβλήθηκε ως δυνάμενα να αναζητηθούν δικαστικά έξοδα.
(βλ. σκέψεις 23, 24 και 27)
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ ΔΗΜΌΣΙΑΣ ΔΙΟΊΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉΣ ΈΝΩΣΗΣ
(πρώτο τμήμα)
της 5ης Νοεμβρίου 2013
Carlo De Nicola
κατά
Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ)
«Υπαλληλική υπόθεση — Εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως — Δικαστικά έξοδα — Επιστροφή των εξόδων — Επιστροφή του ποσού που καταβλήθηκε ως δυνάμενα να αναζητηθούν δικαστικά έξοδα κατόπιν αποφάσεως αναιρούσας την απόφαση με την οποία ο προσφεύγων καταδικάστηκε στα δικαστικά αυτά έξοδα»
Αντικείμενο:
Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο C. De Nicola ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης να ακυρώσει τις αποφάσεις με τις οποίες η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) αρνήθηκε να του επιστρέψει τα δικαστικά έξοδα που αυτός κατέβαλε βάσει αποφάσεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, η οποία εν συνεχεία αναιρέθηκε από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απόφαση:
Οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων της 4ης και της 25ης Μαΐου 2012 ακυρώνονται. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων υποχρεούται να καταβάλει στον C. De Nicola το ποσό των 6000 ευρώ, πλέον αντισταθμιστικών τόκων από 29ης Απριλίου 2012. Τα επιτόκια των αντισταθμιστικών τόκων πρέπει να υπολογιστούν βάσει του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως, το οποίο ίσχυε κατά την οικεία περίοδο, προσαυξημένου κατά δύο μονάδες. Η προσφυγή απορρίπτεται κατά τα λοιπά. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του C. De Nicola.
Περίληψη
Ένδικη διαδικασία – Δικαστικά έξοδα – Επιστροφή του ποσού που καταβλήθηκε ως δυνάμενα να αναζητηθούν δικαστικά έξοδα κατόπιν αποφάσεως αναιρούσας την απόφαση με την οποία ο προσφεύγων καταδικάστηκε στα δικαστικά αυτά έξοδα
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, άρθρο 115)
Κατά το άρθρο 115 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναιρέσει απόφαση ή διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης και αναπέμψει την υπόθεση σε αυτό, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφαίνεται, με την περατώνουσα τη δίκη απόφαση, επί των δικαστικών εξόδων όσον αφορά, αφενός, τις ενώπιόν του κινηθείσες διαδικασίες και, αφετέρου, όσον αφορά τη διαδικασία της ασκηθείσας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου αναιρέσεως.
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει προδήλως ότι η, μερική έστω, αναίρεση αποφάσεως ή διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεπάγεται και την αναίρεση του μέρους εκείνου του διατακτικού της αποφάσεως ή της διατάξεως με το οποίο το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης αποφάνθηκε επί των δικαστικών εξόδων.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το θεσμικό όργανο πρέπει να κάνει δεκτό το αίτημα του προσφεύγοντος περί επιστροφής του ποσού που καταβλήθηκε ως δυνάμενα να αναζητηθούν δικαστικά έξοδα.
(βλ. σκέψεις 23, 24 και 27)