Αναίρεση που άσκησε στις 8 Μαΐου 2012 το Land Burgenland κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 28 Φεβρουαρίου 2012 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-268/08 και T-281/08, Land Burgenland κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας και Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-214/12 P)

2012/C 194/25

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Land Burgenland (εκπρόσωποι: U. Soltész και P. Melcher, δικηγόροι, επικουρούμενοι από τον A. Egger, δικηγόρο)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Δημοκρατία της Αυστρίας

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Ο αναιρεσείων βάλλει με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (έκτο τμήμα), της 28ης Φεβρουαρίου 2012, στις συνεκδικασθείες υποθέσεις T-268/08 και T-281/08, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή του αναιρεσείοντος κατά της αποφάσεως 2008/719/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 2008, περί της κρατικής ενισχύσεως της Αυστρίας στο πλαίσιο της ιδιωτικοποιήσεως της Bank Burgenland.

Ο αναιρεσείων προβάλλει τέσσερις λόγους αναιρέσεως:

1)   Το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε το δικαίωμα νόμιμης ακροάσεως παραλείποντας να εξετάσει ουσιώδες τμήμα του ογδόου λόγου προσφυγής

Με τον μη εξετασθέντα ισχυρισμό του, το αναιρεσείον είχε προσάψει στην Επιτροπή ότι, στο πλαίσιο της προσβαλλομένης αποφάσεως, έλαβε αποκλειστικώς υπόψη το συνδεόμενο με τους «πρόσθετους τίτλους» ύψους 380 εκατομμυρίων ευρώ πλεονέκτημα και δεν έλαβε υπόψη το πλεονέκτημα που συνδεόταν με τους τίτλους ύψους 320 εκατομμυρίων ευρώ και το οποίο οδήγησε στην εξαφάνιση οιουδήποτε «στοιχείου ενισχύσεως» στο πλαίσιο της πωλήσεως της Bank Burgenland στην Grazer Wechselseitige Versicherung.

Ο ισχυρισμός αυτός δεν εξετάσθηκε από το Γενικό Δικαστήριο, παρόλον ότι το προσφεύγον επέστησε ρητώς ακόμη μια φορά την προσοχή του Γενικού Δικαστηρίου στον εν λόγω ισχυρισμό με τις παρατηρήσεις του επί της εκθέσεως ακροατηρίου, δεδομένου ότι ήδη στην έκθεση ακροατηρίου δεν περιλαμβανόταν.

2)   Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε νομικό σφάλμα μη λαμβάνοντας υπόψη, κατά την εκτίμηση των προσφορών, τους κινδύνους που προκύπτουν για το Land Burgenland από την ευθύνη εγγυήσεως προσήκουσας εκπληρώσεως (Ausfallhaftung)

Ως προς το σημείο αυτό, το Γενικό Δικαστήριο στηρίχθηκε εσφαλμένως σε νομολογία η οποία δεν έχει εφαρμογή στην προκειμένη υπόθεση ή αντιβαίνει –καθόσον αυτή εφαρμόζεται, τουλάχιστον, κατ’ αρχήν– στις εκτιμήσεις του Γενικού Δικαστηρίου.

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη προηγούμενη νομολογία, η οποία είναι αντίθετη προς τις εκτιμήσεις του.

Τέλος, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ως μη δυναμένους να ληφθούν υπόψη τους προκύπτοντες από την εγγύηση προσήκουσας εκπληρώσεως κινδύνους, παρόλον ότι η εγγύηση προσήκουσας εκπληρώσεως αποτελεί υφισταμένη και, επομένως, νόμιμη ενίσχυση.

3)   Παράβαση του άρθρου 170, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Επιτροπή βασίστηκε ορθώς, για τον καθορισμό της αγοραίας τιμής της Bank Burgenland, στην προσφορά του ομίλου

Το Γενικό Δικαστήριο δεν παρατήρησε κανένα προφανές σφάλμα εκτιμήσεως κατά την εκ μέρους της Επιτροπής επιλογή και εφαρμογή της μεθόδου για τον καθορισμό της αγοραίας τιμής της Bank Burgenland.

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε, αντίθετα προς τις σαφείς διαπιστώσεις της Επιτροπής, ότι η διεξαχθείσα για την πώληση της Bank Burgenland διαδικασία διαγωνισμού ήταν άνευ όρων και στηρίχθηκε, χωρίς σχετική επαλήθευση, στην εσφαλμένη διαπίστωση της Επιτροπής κατά την οποία οι «ελλιπείς» προϋποθέσεις δεν είχαν επηρεάσει το ύψος των προσφορών.

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή ορθώς έλαβε υπόψη την προσφορά του ομίλου παρά το σαφώς υπέρμετρο ύψος της, παρόλον ότι η διαπίστωση του υπέρμετρου ύψους βασιζόταν στο γεγονός ότι η εγγύηση προσήκουσας εκπληρώσεως δεν καταπίπτει και δεν θα λαμβάνονταν υπόψη οι κίνδυνοι που απορρέουν από την εγγύηση προσήκουσας εκπληρώσεως.

4)   Παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Επιτροπή διαπίστωσε ορθώς ότι ούτε η έκβαση ούτε η διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον της Finanzmarktaufsichtsbehörde (FMA, εποπτεύουσα αρχή χρηματαγορών) δικαιολογούσαν την πώληση της Bank Burgenland στη Grazer Wechselseitige Versicherung

Το Γενικό δικαστήριο έκρινε ορθή τη διαπίστωση της Επιτροπής ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις για το ότι η FMA θα απαγόρευε την εκ μέρους του ομίλου αγορά, εντούτοις, εσφαλμένως βασίσθηκε στο ότι οι προσκομισθείσες από το αναιρεσείον ενδείξεις δεν ήσαν κρίσιμες για τη διαδικασία εγκρίσεως ενώπιον της FMA και δεν θα λαμβάνονταν υπόψη από αυτήν.

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο, διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρξαν ενδείξεις για το ότι η διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον της FMA έθεσε σε σοβαρό κίνδυνο τις πιθανότητες ιδιωτικοποιήσεως της Bank Burgenland, παρέβλεψε συγκεκριμένες αποδείξεις που είχε προσκομίσει το αναιρεσείον.

Το Γενικό Δικαστήριο, τέλος, εφάρμοσε εσφαλμένο κριτήριο εξετάσεως και ελέγχου.