Υπόθεση C‑571/12
Greencarrier Freight Services Latvia SIA
κατά
Valsts ieņēmumu dienests
(αίτηση του Augstākās tiesas Senāts για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
«Προδικαστική παραπομπή — Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας — Άρθρα 70, παράγραφος 1, και 78 — Τελωνειακές διασαφήσεις — Μερική εξέταση των εμπορευμάτων — Δειγματοληψία — Εσφαλμένος κωδικός — Επέκταση των αποτελεσμάτων σε πανομοιότυπα εμπορεύματα που καλύπτονται από προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις μετά τη χορήγηση της άδειας παραλαβής — Εκ των υστέρων έλεγχος — Μη δυνατότητα υποβολής αιτήσεως για πρόσθετη εξέταση των εμπορευμάτων»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 27ης Φεβρουαρίου 2014
Τελωνειακή ένωση – Τελωνειακές διασαφήσεις – Εκ των υστέρων έλεγχος – Μερική εξέταση των εμπορευμάτων – Αποτελέσματα της εξετάσεως που οδηγούν σε αλλαγή της δασμολογικής κατατάξεως – Επέκταση των αποτελεσμάτων στα πανομοιότυπα εμπορεύματα που περιλαμβάνονται σε προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις – Επέκταση δυνάμει του άρθρου 70 του κανονισμού 2913/92 – Δεν επιτρέπεται
(Κανονισμός 2913/92 του Συμβουλίου, άρθρο 70)
Τελωνειακή ένωση – Τελωνειακές διασαφήσεις – Εκ των υστέρων έλεγχος – Μερική εξέταση των εμπορευμάτων – Αποτελέσματα της εξετάσεως που οδηγούν σε αλλαγή της δασμολογικής κατατάξεως – Επέκταση των αποτελεσμάτων στα πανομοιότυπα εμπορεύματα που περιλαμβάνονται σε προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις – Επέκταση δυνάμει του άρθρου 78 του κανονισμού 2913/92 – Επιτρέπεται – Προϋποθέσεις
(Κανονισμός 2913/92 του Συμβουλίου, άρθρα 78 και 221 § 3)
Το άρθρο 70, παράγραφος 1, του κανονισμού 2913/92, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι, δεδομένου ότι εφαρμόζεται μόνο στα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο της «αυτής διασαφήσεως», αν τα εμπορεύματα αυτά εξετάζονται από τις τελωνειακές αρχές πριν από την εκ μέρους τους χορήγηση της άδειας παραλαβής των εν λόγω εμπορευμάτων, η διάταξη αυτή δεν επιτρέπει στις εν λόγω αρχές, στο πλαίσιο υποθέσεως όπως αυτή της κύριας δίκης, να επεκτείνουν τα αποτελέσματα μερικής εξετάσεως εμπορευμάτων περιλαμβανομένων σε τελωνειακή διασάφηση σε εμπορεύματα που περιλαμβάνονται σε προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις και για τα οποία έχει ήδη χορηγηθεί από τις ίδιες αρχές άδεια παραλαβής.
(βλ. σκέψεις 24, 25, 42 και διατακτ.)
Το άρθρο 78 του κανονισμού 2913/92, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι επιτρέπει στις τελωνειακές αρχές να επεκτείνουν τα αποτελέσματα της μερικής εξετάσεως των περιλαμβανομένων σε τελωνειακή διασάφηση εμπορευμάτων, ο οποίος πραγματοποιήθηκε βάσει δειγμάτων που ελήφθησαν από αυτά, σε εμπορεύματα περιλαμβανόμενα σε προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις υποβληθείσες από τον ίδιο διασαφητή, τα οποία δεν αποτέλεσαν και δεν μπορούν πλέον να αποτελέσουν αντικείμενο αυτής της εξετάσεως, δεδομένου ότι έχει χορηγηθεί η άδεια παραλαβής, αν τα εν λόγω εμπορεύματα είναι πανομοιότυπα.
Δεν ασκεί επιρροή, συναφώς, το γεγονός ότι ο διασαφητής δεν είναι πλέον σε θέση να ζητήσει συμπληρωματικό έλεγχο των οικείων εμπορευμάτων και, ενδεχομένως, συμπληρωματική δειγματοληψία. Πράγματι, το άρθρο 78 του τελωνειακού κώδικα εφαρμόζεται, κατ’ αρχήν, μετά τη χορήγηση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων, σε χρόνο κατά τον οποίο η προσκόμισή τους μπορεί να αποβεί ανέφικτη.
Πάντως, ο διασαφητής πρέπει να έχει το δικαίωμα να αμφισβητεί αυτή την επέκταση, ιδίως οσάκις εκτιμά ότι, παρά τα στοιχεία που ο ίδιος παρέσχε με τις διασαφήσεις του, το αποτέλεσμα της μερικής εξετάσεως των περιλαμβανομένων σε διασάφηση εμπορευμάτων δεν μπορεί να ισχύσει για εμπορεύματα περιλαμβανόμενα σε προγενέστερες διασαφήσεις, προσκομίζοντας κάθε αποδεικτικό στοιχείο δυνάμενο να στηρίξει τον ισχυρισμό αυτόν, εκ του οποίου να προκύπτει ότι δεν υφίσταται ταυτότητα μεταξύ των επίμαχων εμπορευμάτων.
Εξάλλου, το άρθρο 78 του τελωνειακού κώδικα δεν προβλέπει μεν ειδική προθεσμία για την επανεξέταση των τελωνειακών διασαφήσεων, πλην όμως οι τελωνειακές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 221, παράγραφος 3, του εν λόγω κώδικα, μπορούν να προβούν στη γνωστοποίηση νέας τελωνειακής οφειλής εντός προθεσμίας τριών ετών από την ημερομηνία γενέσεως της οφειλής αυτής.
(βλ. σκέψεις 34, 35, 38, 40, 43 και διατακτ.)
Υπόθεση C‑571/12
Greencarrier Freight Services Latvia SIA
κατά
Valsts ieņēmumu dienests
(αίτηση του Augstākās tiesas Senāts για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
«Προδικαστική παραπομπή — Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας — Άρθρα 70, παράγραφος 1, και 78 — Τελωνειακές διασαφήσεις — Μερική εξέταση των εμπορευμάτων — Δειγματοληψία — Εσφαλμένος κωδικός — Επέκταση των αποτελεσμάτων σε πανομοιότυπα εμπορεύματα που καλύπτονται από προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις μετά τη χορήγηση της άδειας παραλαβής — Εκ των υστέρων έλεγχος — Μη δυνατότητα υποβολής αιτήσεως για πρόσθετη εξέταση των εμπορευμάτων»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 27ης Φεβρουαρίου 2014
Τελωνειακή ένωση — Τελωνειακές διασαφήσεις — Εκ των υστέρων έλεγχος — Μερική εξέταση των εμπορευμάτων — Αποτελέσματα της εξετάσεως που οδηγούν σε αλλαγή της δασμολογικής κατατάξεως — Επέκταση των αποτελεσμάτων στα πανομοιότυπα εμπορεύματα που περιλαμβάνονται σε προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις — Επέκταση δυνάμει του άρθρου 70 του κανονισμού 2913/92 — Δεν επιτρέπεται
(Κανονισμός 2913/92 του Συμβουλίου, άρθρο 70)
Τελωνειακή ένωση — Τελωνειακές διασαφήσεις — Εκ των υστέρων έλεγχος — Μερική εξέταση των εμπορευμάτων — Αποτελέσματα της εξετάσεως που οδηγούν σε αλλαγή της δασμολογικής κατατάξεως — Επέκταση των αποτελεσμάτων στα πανομοιότυπα εμπορεύματα που περιλαμβάνονται σε προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις — Επέκταση δυνάμει του άρθρου 78 του κανονισμού 2913/92 — Επιτρέπεται — Προϋποθέσεις
(Κανονισμός 2913/92 του Συμβουλίου, άρθρα 78 και 221 § 3)
Το άρθρο 70, παράγραφος 1, του κανονισμού 2913/92, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι, δεδομένου ότι εφαρμόζεται μόνο στα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο της «αυτής διασαφήσεως», αν τα εμπορεύματα αυτά εξετάζονται από τις τελωνειακές αρχές πριν από την εκ μέρους τους χορήγηση της άδειας παραλαβής των εν λόγω εμπορευμάτων, η διάταξη αυτή δεν επιτρέπει στις εν λόγω αρχές, στο πλαίσιο υποθέσεως όπως αυτή της κύριας δίκης, να επεκτείνουν τα αποτελέσματα μερικής εξετάσεως εμπορευμάτων περιλαμβανομένων σε τελωνειακή διασάφηση σε εμπορεύματα που περιλαμβάνονται σε προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις και για τα οποία έχει ήδη χορηγηθεί από τις ίδιες αρχές άδεια παραλαβής.
(βλ. σκέψεις 24, 25, 42 και διατακτ.)
Το άρθρο 78 του κανονισμού 2913/92, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, έχει την έννοια ότι επιτρέπει στις τελωνειακές αρχές να επεκτείνουν τα αποτελέσματα της μερικής εξετάσεως των περιλαμβανομένων σε τελωνειακή διασάφηση εμπορευμάτων, ο οποίος πραγματοποιήθηκε βάσει δειγμάτων που ελήφθησαν από αυτά, σε εμπορεύματα περιλαμβανόμενα σε προγενέστερες τελωνειακές διασαφήσεις υποβληθείσες από τον ίδιο διασαφητή, τα οποία δεν αποτέλεσαν και δεν μπορούν πλέον να αποτελέσουν αντικείμενο αυτής της εξετάσεως, δεδομένου ότι έχει χορηγηθεί η άδεια παραλαβής, αν τα εν λόγω εμπορεύματα είναι πανομοιότυπα.
Δεν ασκεί επιρροή, συναφώς, το γεγονός ότι ο διασαφητής δεν είναι πλέον σε θέση να ζητήσει συμπληρωματικό έλεγχο των οικείων εμπορευμάτων και, ενδεχομένως, συμπληρωματική δειγματοληψία. Πράγματι, το άρθρο 78 του τελωνειακού κώδικα εφαρμόζεται, κατ’ αρχήν, μετά τη χορήγηση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων, σε χρόνο κατά τον οποίο η προσκόμισή τους μπορεί να αποβεί ανέφικτη.
Πάντως, ο διασαφητής πρέπει να έχει το δικαίωμα να αμφισβητεί αυτή την επέκταση, ιδίως οσάκις εκτιμά ότι, παρά τα στοιχεία που ο ίδιος παρέσχε με τις διασαφήσεις του, το αποτέλεσμα της μερικής εξετάσεως των περιλαμβανομένων σε διασάφηση εμπορευμάτων δεν μπορεί να ισχύσει για εμπορεύματα περιλαμβανόμενα σε προγενέστερες διασαφήσεις, προσκομίζοντας κάθε αποδεικτικό στοιχείο δυνάμενο να στηρίξει τον ισχυρισμό αυτόν, εκ του οποίου να προκύπτει ότι δεν υφίσταται ταυτότητα μεταξύ των επίμαχων εμπορευμάτων.
Εξάλλου, το άρθρο 78 του τελωνειακού κώδικα δεν προβλέπει μεν ειδική προθεσμία για την επανεξέταση των τελωνειακών διασαφήσεων, πλην όμως οι τελωνειακές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 221, παράγραφος 3, του εν λόγω κώδικα, μπορούν να προβούν στη γνωστοποίηση νέας τελωνειακής οφειλής εντός προθεσμίας τριών ετών από την ημερομηνία γενέσεως της οφειλής αυτής.
(βλ. σκέψεις 34, 35, 38, 40, 43 και διατακτ.)