Υπόθεση C‑67/12
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
κατά
Βασιλείου της Ισπανίας
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 2002/91/ΕΚ — Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων — Άρθρα 3, 7 και 8 — Παράλειψη πλήρους μεταφοράς»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2014
Ένδικη διαδικασία – Ένσταση απαραδέκτου – Αντικείμενο – Ένσταση που αφορά μέρος της προσφυγής – Καθού ο οποίος δεν υπέβαλε συμπληρωματικό υπόμνημα αντικρούσεως εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας – Απώλεια της προθεσμίας από τον καθού ως προς το μέρος της προσφυγής το οποίο δεν αφορά η ένσταση απαραδέκτου – Περιορισμός της συζητήσεως επί της ουσίας στο μέρος της προσφυγής το οποίο αφορά η ένσταση απαραδέκτου
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρα 40 και 91)
Προσφυγή λόγω παραβάσεως – Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο – Αναγνώριση της παραβάσεως από το οικείο κράτος μέλος – Δεν ασκεί επιρροή
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
Προσφυγή λόγω παραβάσεως – Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο – Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη – Κατάσταση κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
Ένδικη διαδικασία – Εισαγωγικό δικόγραφο – Τυπικά στοιχεία – Προσδιορισμός του αντικειμένου της διαφοράς – Συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων λόγων – Σαφής διατύπωση των αιτημάτων του προσφεύγοντος
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 38 § 1, στοιχείο γʹ)
Προσφυγή λόγω παραβάσεως – Αντικείμενο της διαφοράς – Καθορισμός κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία – Διαφορετική διατύπωση των αιτιάσεων χωρίς τροποποίηση ούτε διεύρυνση του αντικειμένου της διαφοράς – Επιτρέπεται
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
Ενέργεια – Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων – Οδηγία 2002/91 – Εναλλακτικές υποχρεώσεις που συνίστανται είτε στο να καθιερωθεί η τακτική επιθεώρηση των λεβήτων είτε στο να παρασχεθούν συμβουλές στους χρήστες όσον αφορά το σύστημα θερμάνσεως – Υποχρεώσεις ως προς τα νέα και ως προς τα υφιστάμενα κτίρια – Κράτος μέλος το οποίο δεν έλαβε ή, εν πάση περιπτώσει, δεν γνωστοποίησε τα αναγκαία μέτρα σε ό,τι αφορά τα υφιστάμενα κτίρια – Παράβαση
(Οδηγία 2002/91 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 8)
Αν η προσφυγή κριθεί παραδεκτή μετά την απόρριψη της ενστάσεως απαραδέκτου ή αν το Δικαστήριο επιφυλαχθεί να εξετάσει την εν λόγω ένσταση μαζί με την ουσία της υποθέσεως, κατόπιν πρέπει να χωρήσει συζήτηση επί της ουσίας της προσφυγής. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 40 και 91 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η εξακολούθηση της συζητήσεως επί της ουσίας μπορεί να αφορά μόνο το μέρος της προσφυγής κατά του οποίου βάλλει η ένσταση απαραδέκτου, εφόσον ο καθού δεν υπέβαλε συμπληρωματικό υπόμνημα αντικρούσεως εντός της προβλεπόμενης στο εν λόγω άρθρο 40 μηνιαίας προθεσμίας.
Ειδικότερα, ακόμη και αν ένσταση απαραδέκτου που αφορά ένα μόνο μέρος της προσφυγής είναι βάσιμη, δεν μπορεί να επιφέρει απόρριψη του συνόλου της προσφυγής και, συνεπώς, ουδόλως δικαιολογείται η μη υποβολή από τον καθού των αμυντικών του επιχειρημάτων επί του μέρους της προσφυγής το οποίο δεν αφορά η εν λόγω ένσταση, εντός της προθεσμίας του άρθρου 40 του εν λόγω Κανονισμού Διαδικασίας.
Κατά συνέπεια, αν ο καθού εκτιμά ότι μόνον ένα μέρος της προσφυγής είναι απαράδεκτο, πρέπει είτε να αμφισβητήσει το παραδεκτό του μέρους αυτού στο πλαίσιο του υπομνήματος αντικρούσεως είτε να υποβάλει, εντός της προθεσμίας που τάσσεται για την αντίκρουση του δικογράφου της προσφυγής, ένσταση περί εν μέρει απαραδέκτου καθώς και υπόμνημα επί της ουσίας σε ό,τι αφορά το μέρος της προσφυγής το οποίο δεν αφορά η εν λόγω ένσταση απαραδέκτου, διότι διαφορετικά απολλύει την προθεσμία προβολής άμυνας επί του σημείου αυτού.
(βλ. σκέψεις 25-28)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 30)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 31)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 41, 42)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 52, 53)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 65, 66, 70-72, 76 και διατακτ.)
Υπόθεση C‑67/12
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
κατά
Βασιλείου της Ισπανίας
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 2002/91/ΕΚ — Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων — Άρθρα 3, 7 και 8 — Παράλειψη πλήρους μεταφοράς»
Περίληψη — Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 16ης Ιανουαρίου 2014
Ένδικη διαδικασία — Ένσταση απαραδέκτου — Αντικείμενο — Ένσταση που αφορά μέρος της προσφυγής — Καθού ο οποίος δεν υπέβαλε συμπληρωματικό υπόμνημα αντικρούσεως εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας — Απώλεια της προθεσμίας από τον καθού ως προς το μέρος της προσφυγής το οποίο δεν αφορά η ένσταση απαραδέκτου — Περιορισμός της συζητήσεως επί της ουσίας στο μέρος της προσφυγής το οποίο αφορά η ένσταση απαραδέκτου
(Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρα 40 και 91)
Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο — Αναγνώριση της παραβάσεως από το οικείο κράτος μέλος — Δεν ασκεί επιρροή
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο — Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη — Κατάσταση κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
Ένδικη διαδικασία — Εισαγωγικό δικόγραφο — Τυπικά στοιχεία — Προσδιορισμός του αντικειμένου της διαφοράς — Συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων λόγων — Σαφής διατύπωση των αιτημάτων του προσφεύγοντος
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ· Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 38 § 1, στοιχείο γʹ)
Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Αντικείμενο της διαφοράς — Καθορισμός κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία — Διαφορετική διατύπωση των αιτιάσεων χωρίς τροποποίηση ούτε διεύρυνση του αντικειμένου της διαφοράς — Επιτρέπεται
(Άρθρο 258 ΣΛΕΕ)
Ενέργεια — Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων — Οδηγία 2002/91 — Εναλλακτικές υποχρεώσεις που συνίστανται είτε στο να καθιερωθεί η τακτική επιθεώρηση των λεβήτων είτε στο να παρασχεθούν συμβουλές στους χρήστες όσον αφορά το σύστημα θερμάνσεως — Υποχρεώσεις ως προς τα νέα και ως προς τα υφιστάμενα κτίρια — Κράτος μέλος το οποίο δεν έλαβε ή, εν πάση περιπτώσει, δεν γνωστοποίησε τα αναγκαία μέτρα σε ό,τι αφορά τα υφιστάμενα κτίρια — Παράβαση
(Οδηγία 2002/91 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, άρθρο 8)
Αν η προσφυγή κριθεί παραδεκτή μετά την απόρριψη της ενστάσεως απαραδέκτου ή αν το Δικαστήριο επιφυλαχθεί να εξετάσει την εν λόγω ένσταση μαζί με την ουσία της υποθέσεως, κατόπιν πρέπει να χωρήσει συζήτηση επί της ουσίας της προσφυγής. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 40 και 91 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η εξακολούθηση της συζητήσεως επί της ουσίας μπορεί να αφορά μόνο το μέρος της προσφυγής κατά του οποίου βάλλει η ένσταση απαραδέκτου, εφόσον ο καθού δεν υπέβαλε συμπληρωματικό υπόμνημα αντικρούσεως εντός της προβλεπόμενης στο εν λόγω άρθρο 40 μηνιαίας προθεσμίας.
Ειδικότερα, ακόμη και αν ένσταση απαραδέκτου που αφορά ένα μόνο μέρος της προσφυγής είναι βάσιμη, δεν μπορεί να επιφέρει απόρριψη του συνόλου της προσφυγής και, συνεπώς, ουδόλως δικαιολογείται η μη υποβολή από τον καθού των αμυντικών του επιχειρημάτων επί του μέρους της προσφυγής το οποίο δεν αφορά η εν λόγω ένσταση, εντός της προθεσμίας του άρθρου 40 του εν λόγω Κανονισμού Διαδικασίας.
Κατά συνέπεια, αν ο καθού εκτιμά ότι μόνον ένα μέρος της προσφυγής είναι απαράδεκτο, πρέπει είτε να αμφισβητήσει το παραδεκτό του μέρους αυτού στο πλαίσιο του υπομνήματος αντικρούσεως είτε να υποβάλει, εντός της προθεσμίας που τάσσεται για την αντίκρουση του δικογράφου της προσφυγής, ένσταση περί εν μέρει απαραδέκτου καθώς και υπόμνημα επί της ουσίας σε ό,τι αφορά το μέρος της προσφυγής το οποίο δεν αφορά η εν λόγω ένσταση απαραδέκτου, διότι διαφορετικά απολλύει την προθεσμία προβολής άμυνας επί του σημείου αυτού.
(βλ. σκέψεις 25-28)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 30)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψη 31)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 41, 42)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 52, 53)
Βλ. το κείμενο της αποφάσεως.
(βλ. σκέψεις 65, 66, 70-72, 76 και διατακτ.)