11.2.2012 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 39/7 |
Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
(Υπόθεση C-530/11)
(2012/C 39/11)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Oliver, L. Armati)
Καθού: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
να διαπιστώσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, παραλείποντας να μεταφέρει πλήρως και να εφαρμόσει ορθώς τα άρθρα 3, παράγραφος 7 και 4, παράγραφος 4, της οδηγίας 2003/35/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση, όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ (2) και 96/61/ΕΚ (3) του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει, αντιστοίχως, από την εν λόγω οδηγία, |
— |
να καταδικάσει Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Δυνάμει των άρθρων 3, παράγραφος 7, και 4, παράγραφος 4, της οδηγίας 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, οι σχετικές με περιβαλλοντικά θέματα δικαστικές διαδικασίες δεν πρέπει να έχουν απαγορευτικό κόστος. Τα άρθρα αυτά μεταφέρουν το άρθρο 9, παράγραφος 4, της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα η οποία συνήφθη από την Ένωση και τα περισσότερα κράτη μέλη.
Η Επιτροπή διατείνεται ότι το Ηνωμένο Βασίλειο παρέλειψε να μεταφέρει τις διατάξεις αυτές και στις τρία τμήματα της επικράτειας του Ηνωμένου Βασιλείου (την Αγγλία και την Ουαλία, τη Σκωτία, ή τη Βόρεια Ιρλανδία).
Αναλύοντας τους κανόνες και την πρακτική που τυγχάνει εφαρμογής στα ως άνω τμήματα της επικρατείας και εξετάζοντας την έννοια του «απαγορευτικού κόστους» των διαδικασιών, η Επιτροπή ισχυρίζεται επίσης ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν εφαρμόζεται τις εν λόγω διατάξεις κατά τρόπο ορθό.
(1) Οδηγία 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου — Δήλωση της Επιτροπής (EE L 156, σ. 17).
(2) Οδηγία 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημόσιων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (EE L 175, σ. 40).
(3) Οδηγία 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (EE L 257, σ. 26).