10.9.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 269/21

1)

Πρέπει το άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου 2007, καθώς και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (1), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνικές κανονιστικές διατάξεις ή πρακτικές, κατά τις οποίες, σε περίπτωση μειώσεως των ημερών εργασίας εβδομαδιαίως λόγω νόμιμης επιβολής συστήματος εκ περιτροπής εργασίας, το δικαίωμα του εκ περιτροπής εργαζομένου να λάβει ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών προσαρμόζεται pro rata temporis βάσει της σχέσης μεταξύ του αριθμού ημερών εργασίας που παρέχονται εβδομαδιαίως υπό καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας και του αριθμού των ημερών εργασίας οι οποίες αντιστοιχούν εβδομαδιαίως στο καθεστώς πλήρους απασχολήσεως, με συνέπεια ο εκ περιτροπής εργαζόμενος να δικαιούται αναλογικώς μειωμένη άδεια για το διάστημα κατά το οποίο παρέχει εκ περιτροπής εργασία;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

Πρέπει το άρθρο 31, παράγραφος 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου 2007, καθώς και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνικές κανονιστικές διατάξεις ή πρακτικές, κατά τις οποίες, σε περίπτωση μηδενισμού των ημερών εργασίας εβδομαδιαίως λόγω νόμιμης επιβολής συστήματος «μηδενικής εκ περιτροπής εργασίας», το δικαίωμα του εκ περιτροπής εργαζόμενου να λάβει ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών εκλείπει pro rata temporis, με συνέπεια ο εκ περιτροπής εργαζόμενος να μη δικαιούται αναλογικώς καθόλου άδεια για το διάστημα κατά το οποίο ισχύει το σύστημα «μηδενικής εκ περιτροπής εργασίας»;